پایانیِ رمضان با طعم شیرین دست پنجه زنان | Ettelaat International Newspaper

صفحه اصلی » فرهنک مردم » پایانیِ رمضان با طعم شیرین دست پنجه زنان

پایانیِ رمضان با طعم شیرین دست پنجه زنان

 

در این آیین، زنان همزمان با سحرگاهان روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان آستین‌ها را بالا می‌زنند و آتش تنور بر می‌افروزند و پخت نانی سنتی را که از مادران و مادر بزرگ‌های خویش فرا گرفته اند،
آغاز می‌کنند.
زنانی که برای پخت نان کاکولی گردهم جمع شده اند، هر کدام کف دست خود را آرام روی خمیر چانه اول برای تبرک با ذکر دعا می‌گذارند و آن را پهن می‌کنند، تا نان نخست توسط یک خانم و بانوی سیّده و مشهور به مومنه بر تنور چسبانده شود.
پس از آماده شدن نان کاکولی،آنها را در ظروف چوبی شکل قرار می‌دهند، تا بخار آنها گرفته شود و ترد باقی بماند.
هنگامی که نان‌ها آماده شد، آن را به عنوان نذر برای همسایه‌ها به تعداد مشخص می‌برند و به اصطلاح کاکولی را برای افطار در بین در و همسایه بخش می‌کنند.
پخت نان کاکولی تا روز عید سعید فطر نیز در بین مردم شهرها و روستاهای شهرکرد ادامه دارد.
شکل این نوع نان همانند نان‌های جو قدیم است که ماندگاری از مهمترین ویژگی‌های آن است که تا یک هفته دوام خواهد داشت.
پخت نان کاکولی در ماههای دیگر نیز انجام می‌شود، اما هیچ کدام حال و هوای روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان را ندارد. زنان و مردان در بیست و هفتم ماه مبارک رمضان با فراهم کردن آرد از تاپوهای قدیم ( انبار ذخیره‌سازی آرد)، شکر، زرده تخم مرغ، گلرنگ، کنجد و مغز بادام،پشته‌ای هیزم را برای گرم شدن تنور جمع می‌کردند و آتش به جان تنورهای گلی می‌انداختند و نان سرخین با نان کاکولی را می‌پختند، که این سنت همچنان باقی است.
مردم چهارمحال و بختیاری در روز ۲۷ ماه مبارک رمضان درگذشته با پخش این نوع نان شیرین گونه، قصاص ابن ملجم قاتل امام اول شیعیان(ع) را جشن گرفته و بدین ترتیب ارادات خود را به ائمه اطهار(ع) نشان می‌دهند.
در شهرهای شهرکرد و فرخشهر این آیین به صورت‌های گوناگون اما با حفظ ساختار آیینی برگزار می‌شود.


Scroll To Top