ایرانیان از نگاه بیگانگان | Ettelaat International Newspaper

صفحه اصلی » فرهنک مردم » ایرانیان از نگاه بیگانگان

ایرانیان از نگاه بیگانگان

مسجد اصفهان
مباد که من بخواهم به شرح زیبایى آن بپردازم! شما را خسته خواهم کرد و خود رنج بیهوده خواهم کشید. در برابر شگفتی‌هایى این چنین باید سر فرود آورد و با خود گفت: چیزهایى در این جهان خاکى هست که هیچ کلمه‌‏اى براى وصفشان وضع نشده است. اگر بخت با شما یار شد و شما آنها را دیدید، محکوم هستید که خاطره آنها را همچون گنجینه‌‏اى پر ارزش با خود ببرید… به سان دزدانى که پرده‌‏اى گرانبها را به سرقت می‌‏برند، آنقدر گرانبها که نمی‌‏توانند آن را به فروش برسانند و ناگزیر باید تنها خود به تماشاى آن بنشینند!‏
ژروم تارو ، سیاح فرانسوى
شعردوستی
شعر چنان اهمیتى نزد ایرانیان دارد که می‌‏توانم بگویم هیچ ملتى از این جهت به پاى آنان نمی‌‏رسد. عموماً ایرانیان دوست دارند بیانشان دقیق باشد و از کلمات کمترى استفاده کنند.
‏آنها هنگام گفتگو کلمات مؤدبانه و متواضعانه‌‏اى به کار می‌‏برند؛ براى مثال هنگامى که کسى را درون خانه خود دعوت می‌‏کنند، می‌‏گویند: «خانه ما را منور فرمودید»، «قربان شما»، «خاک پایم»، «چشمم کف پایت» و… ایرانیان مانند فرانسوی‌ها و حتى بیشتر از آنان می‌‏دانند که چگونه الفاظ را بیارایند و خوشامد گویند.
آدام اولئاریوس، دبیر سفارت پروس (۱۶۷۱ـ ۱۵۹۹)
اسلام و ایران
در زمانى که اسلام به صورت یک دین جهانى و فرهنگ درمی‌‏آمد، ایرانیان ‌‏‌‏‌‏‌‏‌‏زبان و سنن خود را به‌وجود آوردند و تعجب در اینجاست که هم‌اینان‌‏‌‏‌‏‌‏‌‏‌‏ در ‌‏‌‏‌‏‌‏‌‏بین‌‏المللى کردن زبان عرب و نیز در تجدید حیات ایران نقش اصلى را ایفا نمودند.‏
ریچارد فراى، ایران‌‏شناس آمریکایى
بذله‌‏گو و خوش‌‏طبع
با ایرانیان بذله‌‏گو و خوش‌‏طبع که اصول فلسفى و ریاضى ما را دارند، نه علم و فلسفه دینى ما را، می‌‏توان در ملأ عام و بدون هراس از قاضى راجع به مذهب مباحثه کرد؛ ولى نمی‌‏توان اعتمادشان را جلب کرد.
در نتیجه همان‌‏طور که وارد بحث شده‌‏ایم، خارج می‌‏شویم. مسیحیان و خارجیان علاوه ‌‏بر آنکه آزادند تا درباره کیش و آیین بحث کنند، می‌‏توانند لباس ایرانى بپوشند و شمشیر ببندند و باید بگویم که ایرانیان حقاً می‌‏توانند به خوبى از خود دفاع کنند.‏
دولابولاى لوگوز، بازرگان فرانسوى (۱۶۶۵ـ ۱۶۱۰)‏
مؤدب و شیرین زبان
ایرانیان متمدن ترین مردم مشرق زمین هستند و افراد مؤدب آنها را می‌‏توان همسان مؤدب‌ترین افراد اروپایى دانست.‏ آنان سنجیده و پرداخته سخن می‌‏گویند. نرم‌گو، لطیفه‌پرداز، شیرین بیان و ملایم‌طبعند.
ناشدنى است سخنى برزبان آورند که موجب رنجش و ملال کسى شود. اگر ناچار شوند خبر بدى به کسى بگویند، با آوردن کلمات و عبارات شیرین تلخى و ناهموارى آن را می‌‏کاهند؛ مثلاً اگر بخواهند خبر مرگ کسى را بدهند می‌‏گویند: «باقى عمر خود را به شما بخشید»، یعنى می‌‏توانست مدتى دراز همچنان زنده بماند؛ اما از بس شما را دوست می‌‏داشت، باقى عمرش را به عمر شما افزود!‏
ژان شاردن، بازرگان فرانسوى (۱۷۱۳ـ۱۶۴۳)‏


Scroll To Top