با آشیانه خالی‌ام چه کنم؟‏ | Ettelaat International Newspaper

صفحه اصلی » خانواده » با آشیانه خالی‌ام چه کنم؟‏

با آشیانه خالی‌ام چه کنم؟‏

 

خانه ما شبیه آشیانه پرنده‌هاست. بچه‌ها بزرگ می‌شوند، پرواز کردن را یاد می‌گیرند و برای شروع زندگی مستقل ما را تنها می‌گذارند. ‌ترک خانه توسط فرزندان می‌تواند والدین را دچار بحران ‌کند. بچه از خانه رفته است اما گویی عشق، دوستی، رابطه، شادی و لذت‌های جمعی را نیز از خانه برده است. این برای پدرومادر زمانی پر از اندوه، تنهایی و ناامیدی و افسردگی است.واقعیت این است که بچه‌هایی که راه زندگی‌شان را پیدا کرده‌اند دیگر به خانه باز نمی‌گردند و این بخشی مهم در تجربه ما به عنوان یک والد است. اکنون زندگی راه تازه‌ای پیدا کرده است، طبیعی است که این تغییر بزرگ باعث ناراحتی و حال بد شود اما با این حال ما باید راه کنار آمدن با این شرایط تازه را یاد بگیریم.‏
‏ اگر فرزندتان به تازگی خانه را ترک کرده و خانه را از حضور دائمش خالی کرده است شاید بتوانید از این راهکارها برای کنار آمدن با احساس اندوه و سازگاری با این دوره جدید استفاده کنید.‏
سندرم آشیانه خالی را بشناسید
اگر سندرم آشیانه خالی را درست بشناسید می‌توانید موقعیت خود را بهتر ارزیابی کنید. این سندرم علاوه بر احساس اندوه، یاس وغم از دست دادن با احساس بیماری، خستگی و درماندگی، احساس بی ارزشی و عدم اطمینان همراه است. این سندرم اغلب وضعیتی روانی است که زنان را درگیر می‌کند اما هر کس دیگر که بیشترین مسئولیت را در نگه داری از کودک داشته باشد دچار این نوع بی‌ثباتی روانی و فکری می‌شود. سندرم آشیانه خالی زندگی روزمره را مختل می‌کند و والد توانایی برقراری ارتباط سالم با محیط زندگیش را از دست می‌دهد. ‏
آمادگی برای جدایی
چیزی که والدین باید تمرین کنند آمادگی برای روزی است که فرزندشان خانه را ترک خواهد کرد. اگر فرزندتان در سال‌های آینده برای تحصیل، مهاجرت یا ازدواج و کار، خانه را ترک خواهد کرد خوب است که برای روزهای پیش رو آمادگی داشته باشید. سعی کنید از نظر احساسی خودتان را آماده کنید تا ناگهان این واقعیت برایتان دردناک و غیرقابل تحمل به نظر نرسد. گاهی در این مورد با هم حرف بزنید و به فرزندتان در این دوره یاد بدهید که چگونه یک زندگی مستقل بدون شما را مدیریت کند.
شستن لباس، پختن غذا، تعمیر ماشین، تعمیر خانه، کنار آمدن با همسایه‌ها، اجاره کردن خانه، خرید ضروریات و تفریح‌های سالم را به فرزندتان یاد بدهید.‏
یکی از دلایلی که دوری از فرزند را دشوار می‌کند ترس آنها از ناتوانی فرزند در برابر زندگی است. والدین دائما نگران هستند که فرزندشان نتواند از عهده زندگی مستقل خودش بربیاید. به همین دلیل با ایجاد نگرانی برای خود و اطرافیان مانع بسیاری از تصمیم گیری‌های مهم در زندگی فرزندشان می‌شوند. نترسید و به جای ترس سعی کنید راه یک زندگی مستقل و بدون وابستگی‌های شدید را به او بیاموزید.‏
افکار منفی را تغییر بدهید
هم شما و هم فرزندتان احساس بهتری خواهید داشت اگر به این دوره از زندگی و به این تغییر مهم به عنوان یک سفر هیجان انگیز نگاه کنید. شما باید دائما به خودتان یادآوری کنید که فرزندتان یک انسان آزاد و مستقل است که حق انتخاب‌های فردی دارد. او نمی‌تواند بخاطر احساس شما راه زندگیش را تغییر بدهد و به عنوان والدی که همیشه خیر و خوشی فرزندتان را خواسته‌اید باید آن را عملا هم نشان بدهید.
فرزندتان را برای تصمیم مهم‌اش تحسین کنید و اجازه بدهید او در این مسیر تجربه‌های خودش را داشته باشد. ترس شما از زندگی بدون او ترسی خودساخته است. برای اینکه باور کنید این واقعیت ترسناک نیست جوانی خودتان را به یاد بیاورید؛ روزی که خانه را برای شروع زندگی مستقل خود ترک کردید.‏
راه‌های ارتباط را از دست ندهید
یکی از راه‌های کنار آمدن با سندرم آشیانه خالی پیدا کردن راه‌های مناسب و سالم برای حفظ ارتباط صمیمانه با فرزند است. شما به شدت احساس تنهایی و خلا می‌کنید چون فرزندتان مثل همیشه در کنارتان نیست، صدایش را از اتاقش نمی‌شنوید، وقت غذا تنها هستید و دیگر دغدغه‌های شما برای مراقبت از او بی‌معناست. چیزی که واقعا در این شرایط برایتان موثر است داشتن یک ارتباط سالم و درست با فرزندتان است. با فرزندتان تماس بگیرید و صدا و تصویرش را ببینید. از راه‌های ارتباط اینترنتی بیشتر استفاده کنید تا صمیمیت رابطه‌تان حفظ شود. او هرگز از اینکه روزانه یک پیام محبت‌آمیز از شما دریافت کند ناراحت نمی‌شود. هرازچندگاهی دیدارهایی داشته باشید. اگر در یک شهر زندگی می‌کنید دیدارهای هفتگی داشته باشید. برای حفظ یک رابطه خوب با فرزندتان نباید او را کنترل کنید، نباید انتظار داشته باشید که او دائم در دسترس‌تان باشد و توقع نداشته باشید او شما را در جریان همه چیز قرار بدهد.‏
حمایت‌ها را بپذیرید
کنار آمدن با شرایط تازه واقعا دشوار است. بسیاری از افراد نمی‌توانند به طور مستقل با این شرایط سازگار شوند اما حمایت‌های اطرافیان در بهبود اوضاع واقعا موثر است. اگر نمی‌توانید با اندوه جدایی کنار بیایید و احساس فقدان شدید می‌کنید و زندگی روزمره‌تان مختل شده است شما به حمایت اطرافیان، کمک مشاور و دوستانتان احتیاج دارید. درمان‌هایی از طریق شناخت هویت، درمان‌های ویژه افسردگی و برنامه‌ریزی‌های تازه برای زندگی برای تغییر این شرایط موثر هستند. چیزی که شما به آن نیاز دارید تمرین زندگی مستقل، لذت بردن از زندگی تازه و پیداکردن انگیزه‌های تازه است. در عین حال شما باید این وابستگی شدید را درمان کنید و این فکر که همیشه باید مراقب یک نفر باشید و هویت خود را از طریق حضور دیگران تعریف کنید تغییر بدهید. اندوهتان را بشناسید و به فکر درمان خودتان باشید. بی‌توجهی و نادیده گرفتن حال‌تان را بهتر نمی‌کند چیزی که حال روحی تان را بهتر می‌کند لذت بردن از زندگی است. برای اینکه از زندگی‌تان لذت ببرید باید به خودتان توجه کنید.‏رویکرد تازه‌ای در زندگی تان بنا کنید. من نام آن را رویکرد «بگذار برود» می‌گذارم. وقتی چنین رویکردی در زندگی‌تان داشته باشید تعلق خاطر شدید را کنترل خواهید کرد و احساس خوشایندی خواهید داشت. این نوع نگاه به زندگی به شما کمک می‌کند در برابر از دست دادن مقاومت بیشتری داشته باشید، رهاتر باشید و ترس‌هایتان کمتر باشد.‏
چند راهکار موثر
ـ دائما به اتاق خالی فرزندتان نروید. اگر لازم است این اتاق را با نظر همه اعضای خانواده تغییر کاربری بدهید. یادگاری‌ها را حفظ کنید اما به شکل بیمارگونه خود را به خاطرات پیوند نزنید. از الگوی «بگذار برود» استفاده کنید.‏
ـ خود را از غرق شدن در خاطرات سال‌های گذشته بیرون بکشید. اجازه ندهید خاطره‌ها تبدیل به یادآوری‌های تلخ شوند. قرار نیست خاطراتتان را دور بریزید اما باید در یادآوری آنها کنترل داشته باشید. برای اینکه در خاطرات غرق نشوید از راههایی که حواستان را پرت می‌کند استفاده کنید.‏
ـ به فکر رابطه‌های تازه باشید. حالا وقت کافی برای پرداختن به کارهای تازه و روابط جدید دارید. هر چیز تازه‌ای به زندگی شما انگیزه و روحیه می‌دهد. علاوه بر دوستان تازه می‌توانید یک شغل تازه را شروع کنید یا یک فعالیت آموزشی را از سر بگیرید. سرگرمی‌های تازه و متفاوت پیدا کنید. کارهای نکرده را انجام بدهید و آرزوهایتان را دنبال کنید. زندگی روزمره‌تان را تغییر بدهید.‏
سندرم آشیانه خالی می‌تواند به یک بحران جدی در دوره خاصی از زندگی‌تان تبدیل شد. اگر این راهکارها را مفید نمی‌دانید و احساس خوشایندی ندارید توصیه من به شما این است که حتما یک روان درمانی را برای تغییر الگوهای شناختی شروع کنید.‏


Scroll To Top