تا ۹۰ روز دیگر! | Ettelaat International Newspaper


تا ۹۰ روز دیگر!

ابوالقاسم قاسم زاده :

کمتر از سه ماه به انتخابات ریاست جمهوری آمریکا باقی مانده است. سنت سیاسی در کاخ سفید چنین است که در فاصله چند ماه مانده به انتخابات و انتخاب رئیس جمهور جدید آمریکا، برنامه‌های جدیدی ارائه نمی‌‌شود و در سیاست‌های داخلی و خارجی هرگونه انتظارِ تغییر و تحول، موکول به شروع دوره جدید بعد از انتخاب رئیس جمهوری می‌گردد. اوباما بعد از دو دوره ریاست جمهوری آمریکا همین سنت سیاسی را پیش گرفته است. بخصوص در سیاست خارجی تحول جدید و آینده‌نگری را موکول به انجام انتخابات ریاست جمهوری تا سه ماه آینده کرده است. در این فاصله چند بار در سخنرانی‌های خود گفته است، عمر داعش در دوران او پایان نمی‌پذیرد. بحران تروریسم و جنگ در سوریه و عراق در چند ماه باقی‌مانده از دوران هشت ساله ریاست جمهوری او پایان نمی‌گیرد. دو نامزد انتخاباتی ریاست جمهوری از حزب جمهوریخواه «ترامپ» و از دمکرات‌ها «هیلاری کلینتون» بر این اساس جایگاه سیاست خارجی آمریکا را در آینده و بعد از تغییر در کاخ سفید، از محورهای اصلی رقابت‌های انتخاباتی خود قرار داده‌اند.
«ترامپ» مدام در سخنرانی‌های خود از شکست سیاست خارجی آمریکا در خاورمیانه ناشی از سیاست‌های غلط اوباما یاد می‌کند و به مردم آمریکا وعده می‌دهد که در صورت انتخاب به ریاست جمهوری آمریکا، قاطعانه و بسیار قوی، به بحران سوریه، عراق و افغانستان پایان خواهد داد و همه گروهها و سازمان‌های تروریستی از آنجمله داعش، طالبان و الباقی بجای مانده از «القاعده» را نابود خواهد کرد. «ترامپ» می‌گوید، اوباما با سیاست‌های ناکارآمد و ضعیف خود، رشد ویروس تروریسم را چنان اشاعه داد که امروز کشورهای متحد ما در اروپا و حتی داخل آمریکا را تهدید می‌کند.
در پاسخ به نامزد حزب‌ جمهوریخواه، «هیلاری کلینتون» نامزد و رقیب او از حزب دمکرات می‌گوید، ترامپ از سیاست خارجی چیزی نمی‌داند لاجرم شعار تهدید به جنگ جدید می‌دهد و می‌خواهد آمریکا را وارد فاز نظامی کند! سیاست خارجی به مراتب پیچیده‌تر از برنامه‌ریزی‌های داخلی است. اوباما در مهار بحران تروریسم موفق بوده و امروز داعش و دیگر تشکل‌های مشهور تروریستی در سوریه، عراق و افغانستان در محاصره قرار گرفته‌اند. او نیز معتقد است بحران سوریه، راه حل نظامی ندارد و باید از طریق سیاسی راه‌ حل نهایی برای پایان جنگ در این کشور را پیدا کرد.
آنچه که از تلاطم مبارزه انتخاباتی در آمریکا درباره آینده سیاست خارجی و دورنمای ادامه بحران در خاورمیانه، بخصوص در جنگ داخلی دو کشور در عراق و سوریه دیده می‌شود، نگهداشتن وضع موجود بدون تغییر عمده تا ۹۰ روز دیگر است. روزی که سکاندار جدیدی در کاخ سفید معرفی خواهد شد و رسمیت می‌یابد.
جنگ در «حلب» در چنین شرایطی، نقطه عطف بزرگ خوانده می‌شود. پوتین رئیس جمهور روسیه می‌خواهد تا در همین فاصله سه ماه مانده به تعیین رئیس جمهور جدید آمریکا، پیروزی کامل در «حلب» بدست آید و در عمل شکست آمریکا و اوباما در سوریه حک شود. برخی از کارشناسان سیاسی فشارهای شدید نظامی روسیه در جنگ حلب را، حمایت او از «ترامپ» تفسیر می‌کنند که نماد بزرگ شکست کامل «اوباما» از حزب دمکرات خواهد بود. در مقابل، اوباما و همه دستگاه سیاست خارجی او به همراه کمک‌های نظامی و تسلیحاتی برنامه‌ریزی شده، در تلاشند تا چنین پیروزیی از نقطه عطف بزرگ برای پوتین حاصل نگردد و آینده جدید درباره بحران در سوریه را به دور جدید از ریاست جمهوری در آمریکا حواله می‌دهند.
این تقابل در شورای امنیت سازمان ملل نیز دیده می‌شود و تبلیغات خبری و سیاسی از انجام حملات شیمیایی در حلب و جریان‌سازی درباره آن در سازمان ملل از نمونه‌های اخبار روز است. هر دو قدرت بین‌المللی (آمریکا و روسیه) در شورای امنیت سازمان ملل مدام از حق وتو در برابر هم استفاده می‌کنند. از نگاه نقد و تحلیل سیاسی درباره کشورهای بحران‌زده سوریه، عراق و افغانستان می‌توان این برداشت را دریافت که کاخ سفید می‌خواهد تا ۹۰ روز دیگر، همه در انتظار بسر ببرند و تغییر عمده و یا پایانی تحقق پیدا نکند! در حالیکه پوتین رئیس جمهور روسیه، تلاش دارد تا از این فاصله زمانی و دوران «فترت» بیشترین بهره‌گیری را بدست آورد و بخصوص و در حالیکه «حلب» در محاصره است، نقطه عطف بزرگ را حک کند.
از سوی دیگر، شکست کودتا در ترکیه و آغاز چرخش سیاسی اردوغان و گلایه‌های او از غرب، بخصوص آمریکا، فضای سیاسی درباره بحران عراق و سوریه را پیچیده‌تر کرده است و مشکل دیگری بر مشکلات سیاسی خارجی «اوباما» افزوده است. «اردوغان» بعد از شکست کودتا، نشانه‌های تغییر روش درباره بحران سوریه را می‌دهد. اگرچه این تغییر بسیار بطئی و ترسان و لرزان انجام می‌پذیرد، اما بعد از ملاقات او با پوتین همه در انتظار تحول در سیاست‌های دولت ترکیه درباره بحران سوریه و عراق‌اند. این انتظار موجب شده است که نویسندگان سیاسی، تقابل واشنگتن ـ مسکو درباره سوریه و عراق را، به عنوان تقابل دو تاکتیک، یکی از سوی کاخ سفید بر محور ممانعت از هرگونه تحول میدانی تا ۹۰ روز دیگر، و دیگری در تقابل با آن یعنی عبور از نقطه عطف بخصوص در تحقق آزادسازی کامل «حلب» و یا آغاز آزادسازی «موصل» در عراق، رصد می‌کنند.


Scroll To Top