کودکی من | Ettelaat International Newspaper


کودکی من

تا که بی‌قرار می‌شود
مثل بادبادکی سبک
می‌پرد
برفراز بام‌ها و خانه‌ها
گاه گیر می‌کند میان شاخه‌ها
با عبور هر نسیم
پیچ و تاب می‌دهد به خود
تا دوباره می‌شود رها!
بعد آن قدر بلند می‌پرد که باز
مثل برق و باد
نقطه می‌شود در آبی وسیع آسمان
دست‌های من به او نمی‌رسد
دست‌های من چه دور!
من
همیشه پشت پیچ‌های ناتمام و او
راهی تمام راههای بی‌عبور


Scroll To Top