برای کودکان مظلوم سوریه
شام شیمیایی
افشین علا
 

سمپاش جای موش به موشک ها
سم داد و او خوراند به کودک ها
در شام شیمیایی شان آرام
خوابیده اند مثل عروسک ها
دیشب بلای جان محل بودند
امشب چه ساکتند وروجک ها!
دنیای کور چشم خودش را بست
بر روی زخم و تاول و کورک ها
بر ماهیان خسته که جان دادند
لب تشنه روی ساحل پولک ها
ای سوت جنگ! لال بمیری کاش
تا کودکان دمند به سوتک ها
آدم بزرگ ها! به چه مشغولید؟
باید نفس رساند به کوچک ها…
۲۰ر۱ر۹۵

Email this page

نسخه مناسب چاپ