یادداشت
نگاهی به رمز موفقیت برانکو و قهرمانی پرسپولیس
علی قراخانلو
قدرت‌نمایی سرخ‌ها از همان هفته‌های آغازین لیگ شانزدهم شروع شد. آنها دیگر همچون سال گذشته امتیازات اول فصل را از دست ندادند. بازی به بازی بهتر وهماهنگتر از گذشته تحت هدایت فنی برانکو ایوانکویچ.
نیم فصل که شد همه در مورد قهرمانی آنها مطمئن بودند. در بازی برگشت شهر آورد هواداران استقلال که تجربه‌ باخت سنگین در فصل قبل را داشتند از این بازی استقبال نکردند. آنها احساس می‌کردند که حریف پرسپولیس نمی‌شوند. با این حال منصوریان ترمز برانکو را کشید. هفته‌ بعد آنها در یک بازی سخت و جنجالی با سپاهان تا آستانه دومین شکست خود هم رفتند. با این حال آنها دوباره همان تیمی شدند که تراکتور را نقره‌داغ کرده بود. موفقیت‌های متوالی در لیگ ادامه یافت.
شکست‌های پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا موجب شد که ابهت آن تا حد زیادی از بین برود و اعتبار برانکو زیر سئوال. با این حال، این امر موجب ناکامی آنها در لیگ برتر نشد. پرسپولیس در بازیهای لیگ برتر خود حریفان را با همان مدل سابق (پیروزی‌ بدون گل خورده) از میان بر می‌داشت و طارمی در این راه درخشش فصل قبل را تکرار کرد. او در جدول گلزنان خود را بالا کشید تا اینکه در روز قهرمانی با ساسان انصاری در صدر جدول گلزنان برابر شود. محسن مسلمان ، کامیابی نیا ،سید جلال حسینی ، احمد زاده ،انصاری ،بیرانوند ،سروش رفیعی وبقیه نفرات به هارمونی وهماهنگی رسیدند که نشات گرفته از افکار مرد اول نیمکت بود.
سرانجام برانکو نام خود را در تاریخ پرسپولیس ثبت کرد. قرعه‌ فال به نام تبریز افتاد تا سرخ‌ها هم پس از یک دهه قهرمان شوند و هم ماشین‌سازی را به لیگ یک بفرستند. پرسپولیس در فصلی که رقیب نداشت قهرمان شد. این هم نمودار ضعف رقبا است هم قدرت آنها. با این حال، تیم برانکو یک چیز را ثابت کرد؛ آنها با سایر تیم‌ها اختلاف دارند. جدول در این مورد بهترین شاهد است. ۱۱ امتیاز اختلاف با استقلال و قهرمانی در فاصله‌ سه هفته مانده به پایان رقابت‌ها.در این مسیر پر پیچ وخم برانکو بود که مقابل حاشیه ها وحاشیه سازان ایستاد.
عبور از نام رضاییان بازیکن ثابت کی روش وتیم ملی یکی از این موارد بود. برانکو و باشگاه پرسپولیس که برشی بزرگ از فوتبال ماست رفته رفته به درک متقابل از یکدیگر رسیدند وهمین شناخت کمک کرد که هواداران و مدیریت هر روز از روز گذشته بیشتر به او اعتماد کنند.ثبات مدیریت و بودن چهره ای به نام کاشانی در تیم بیرونی وحمایت این مرد کاربلد از تصمیمات برانکو همگی نشان از فتح قله ای می داد که پرسپولیس حدود ۱۰ سال انتظار صعود آن را می کشید .در کنار نقش مهم واستراتژی تیم مدیریتی بیرون از زمین ،برانکو باز هم بر اساس شناخت از فوتبال ما وچهره های بی حاشیه آن برای نیمکت خود محمود خوردبین وکریم باقری را انتخاب کرد دو فرد مورد احترام برای بازیکنان و پیشکسوتان واز همه مهمتر سکوها که در این فصل پا به پای تیم خود حضور مثبت داشتند. برانکو رمز موفقیت خود را در کار ،تلاش وممارست قرارداد.او نه به اسمها توجه کرد نه به سابقه ها او از نیروی جوانی واعتماد به این نیروی شگرف آرام ، آرام تاکتییک وخواسته‌های خود را درزمین مسابقه عملی کرد تا جایی که بیشترین سهمیه در تیم کی روش را از آن تیم خود کرد . برانکو از امروز ۳ بازی تشریفاتی در لیگ برتر دارد ویک چالش بزرگتر در لیگ قهرمانان آسیا . هواداران انتظار دارند تیم قهرمان در آسیاهم به جایگاه شایسته ای برسد و علاوه براین پرسپولیس درلیگ آینده دچار افت و نزول نشود .برانکو ایوانکوویچ همیشه مورد انتقاد بود که نیمکت او فقیر است و بیشتر برای حفظ نتیجه است تا تغییر آن، شاید همین امر سبب شده که باشگاه پرسپولیس از دیروز به دنبال رفع این ضعف باشد مطرح شدن نام بازیکنانی مانند شجاع خلیل زاده ، گادوین منشا ، زهیوی و سعید آقایی و… نشان می دهد که برانکو وتیم بیرونی او از دیروز به فکر حفظ و تکرار قهرمانی هستند. نکته دیگری که در دل قهرمانی پرسپولیس نهفته است اینکه باید به بازیکنان جوان تاکتیک پذیر وحرف شنومیدان داد. دوره فوتبال مبتنی برتجربه گذشته وبرای رسیدن به قهرمانی باید تیم بیرونی کارشناس ومدیروکاربلد باشد ومکمل آن تیم داخل زمین است که باید تابع کادرفنی بوده و درمحیطی آرام به دنبال اهداف بزرگ بود. برانکو با حمایت طاهری ،کاشانی ، زادمهر ،خوردبین و….در صدر ایستاده ومسیر صحیح واصولی را نشان می دهد .فوتبال ما وسایر باشگاهها اگر می خواهند در این مسیر قرار بگیرند لیگ هفدهم در راه است وباید از عنصربا ارزش زمان واستفاده از تجربیات رایگان دیگران به خوبی استفاده کنند .

Email this page

نسخه مناسب چاپ