نگاه
«رضای» خدا
«بمناسبت چهلمین روز فقدان یار امام و رهبری، حاج سیدرضا نیری»
 

«من المومنین رجال صدقوا ما عاهدوالله علیه فمنهم من قضی نحبه ومنهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا»
سوره احزاب ـ آیه۲۳
دیروز از بلندای سنگر تقوا و پرهیزکاری و جهاد و خدمتگزاری سواری به زیر افتاد که عمری به درازای هفتاد و اندی سال زمام سرکش توسن نفس را عابدانه و زاهدانه بر کف گرفت و دلِ پرمهر در گروی دین، ولی زمان و خدمت به خلق خدا داشت و در سالهای غربت اسلام برای عزت دین خدا همه چیز، حتی جان خود در طبق اخلاص نهاد وپایداری و مبارزه در راه تحقق حکومت اسلام و بستر خدمتِ بی منت به بندگان خدا را لحظه‌ای رها نکرد.
خیلی از آن روزها نگذشته است! هنوز می‌توان خوشه‌های وفا را از گلستان با صفای «رضا» چید و هزاران بوستان عشق و محبت را از نگارستان آن «نور نیّر» به عاریت گرفت. هنوز می‌شود دیده گان خود را به استقبال صاحب منصبانی برد که صحرا صحرا امید را با مدیریت و خدمتی بی منت، وکران تا کران صداقت را در آغوش ریاست جای داده بودند.
«رضای زمانه ما» در یکی از کوچه پس کوچه‌های این خاک مقدس مسئولیت‌ها را به ترازوی خدمت به دین و خلق خدا اندازه می‌گرفت و او که تلخ‌ترین خنده‌های فقر را بر لبان ترک خورده کوخ نشینان این دیار دیده وگدازانترین شلاقهای محرومیت را بر پیکر تکیده محرومان چشیده بود، تنها در دو هنگام هنگامه می‌شد وسر از پا نمی‌شناخت. اول آنگاه که «ولی امر» را به نظاره می‌دید و دوم زمانی که «ولی نعمتان» را مشتاق خدمت می‌یافت، آنگونه شد که در روزهای تقسیم پستهای فریبنده وپر طمطراقِ دنیا، با اشاره ولی امر تنها برای خدمت به کوخ نشینان، که معمار کبیر انقلاب اسلامی «ولی نعمت»شان نامید سر تعظیم فرود آورد و به کمیته امداد امام(ره) رهسپار شد و در این مسیرِ مبارک لحظه‌ای تردید بر خود راه نداد.
آری، «رضای درگه معبود» و «نور نیّر مقصود» با گذر از وادی صبر و حلم، تلاش و جهاد، ولایت پذیری و ولایت مداری، نیک اندیشی و نیک محوری و دست گیری نیازمندان، بزرگمردی نام آور شد که جانِ مردمان را در مردمی بودن خود به نشاط آورد.
بال‌های افتاده، قلبی پر ازمهر و عطوفت، چهره‌ای منوراز نورانیت الهی، زبانی پر از صداقت و صمیمیت و تلاشی مملو از مجاهدت و اوقاتی لبریز از خدمت، منش وسیره آن عزیز رحیل بود.
او مسلمانیِ خویش را نه در نام و نه فقط در بستر سجاده و ذکر و دعا، که علاوه بر اینها، در آوردگاه امتحانات سخت الهی، و در هنگامه ابتلائات و دشواری‌ها و مبارزه با سفاکان و دژخیمان زمان و دوران وحشت زای ستمشاهی و با پایمردی بر عهد و میثاق خود با پیر و مرادِ روزگار خویش و جهد و جهاد در وادی «خدمت به محرومان» تعالی بخشید و تا واپسین روزهای حیاتِ درخشان خود بر این پیمان ثابت قدم ماند.
هر چند عروج این مبارز خستگی ناپذیر و چهره ماندگار عرصه نیکو کاری و این عابد زاهد، سلمه‌ای است دردناک براردوگاه محرومان، پناهگاه بی پناهان، خیمه گاه ایتامِ این دیار و حلقه یاران و دوستان، به‌ویژه مقام معظم رهبری، لیک یاد و نام و آثارماندگار آن یار سفرکرده در حوزه نیکوکاری و نیک محوری و در مسیرِ التیام آلام دردمندان و محرومانِ میهن اسلامی، تا همیشه روزگاران باقی است.
باری, حاج سید رضا نیّری، یکی از چهره‌های تابناک آسمان انقلاب اسلامی و از ماندگاران تاریخ منور آن بود که با عشق به خدا و ارزش‌های الهی و خدمت به مردم و ترویج روح خدمتگزاری به بندگان خدا، عمری پر خیر و برکت و زیستنی زیبا را به تصویر کشید، و براستی سعادت نیز با خانواده بزرگ بنیاد «بخشش» رفیق راه بود، چرا که نام بزرگ و مشعشع این اسطوره کم نظیر نیکوکاری بر تارک این نهاد نوپا پرتو افشانی می‌کند ودر و دیوار این مجموعه مقدس، معطر به شمیم و رایحه یاد و کلام آن وجود ذیجود و آن عزیز نازنین بوده و خواهد بود.
یادش گرامی، راهش پر رهرو و روحش قرین رحمت و مغفرت الهی باد.
«سعید اسکندری» ـ دبیر بنیاد بخشش

Email this page

نسخه مناسب چاپ