یادداشت پرویز پرستویی بر کتاب "وقتی مهتاب گم شد"
استادی که از او یاد می گیرم
 

پرویز پرستویی با انتشار یادداشتی نظر خود را درباره کتاب “وقتی مهتاب گم شد” بیان کرد.متن یادداشت پرستویی به شرح زیر است:
امروز وقتی صفحه آخر کتاب «وقتی مهتاب گم شد» را برهم نهادم، سه نکته مرا به خود مشغول کرد. چرایی از بی‌‌‌نهایت تاثیرگذاری کتاب بر روحم، دعا از ته قلب برای شادی روح برادران شهید خوش لفظ و نیز درخواست صبر عظیم خداوندی برای مادر گرامی این شهیدان.
و به خود می‌گویم که در معنا، هر ترکش نشسته بر وجود علی خوش زخم‌ها، ارزش دریافت هزاران باره طلای المپیک برای عطش سیری ناپذیرهر قهرمان را داشته….. ولی نه، باز حرفم را خاضعانه پس می‌گیرم چون قیاس غلط، نابجا و حقیری برای همچو مردانی است…… فقط می‌توانم از ته دل و برای همیشه افتخار کنم که در سرزمینی زندگی می‌کنم که این چنین قهرمانانی نه در افسانه که در واقعیت دارد. و بی‌شک با خواندن این کتاب هر ایرانی منصفی نیز، به داشتن چنین مردان فرااسطوره‌ای بی‌ادعایی در جهان افتخار خواهد کرد.
دقیق‌تر بگویم، تک تک سطور کتاب وقتی مهتاب گم شد، برای من نقش استادی را دارد که با اشاراتش از او یاد می‌گیرم چگونه آرزومندانه بتوانم راه بی‌آلایش این مردان عاشق خدا را ادامه دهم، همچنان که همچون خود، برای دولتمردان کشورم نیز دعا دارم تا فارغ از هر تعلق، این کتاب را خوانده تا تاثیری عملی، برای خدمت بیشتر به مردمان کشور بگیرند.
در آخر فاش از ترس و اعترافم نیز بگویم
ترس دارم که خدای ناکرده وبواسطه قیل و قال‌ها وبه عنوان بندگان ناچیز همین خداوند، دچار این غفلت و گمراهی بزرگ شویم که راه شهید خوش لفظ‌ها، و عملشان را به عنوان یگانه چراغ نجات این کشور فراموش کرده واز مسیرشان خارج شویم.
و این اعتراف را دارم که در تمام مدت مطالعه کتاب و آشنایی با روحیه این مرد بزرگ یعنی علی آقای خوش زخم، رفتار و خاطرات برادر شهیدم بهروز، مرا در تمامی فراز و نشیب ماجرا‌ها، همچون قهرمان خاطرات کتاب همراهی می‌کرد.
دعا می‌کنم باز خدایا، روح همگی‌شان شاد و یادشان گرامی

Email this page

نسخه مناسب چاپ