مکتوب هفته
مهتاب شبی باید….
دکتر محمدعلی فیاض‌بخش
وزیر محترم آموزش و پرورش در دست‌نوشته‌ای کوتاه از خانواده‌ها خواسته‌اند تا موانع شادی و نشاط کودکانشان را در ارتباط با تحصیل آنان بیان کنند.
وقت را مغتنم می‌شمرم و از جایگاه معلمی کوچک، برخی از مهم‌ترین‌های این موانع را ذکر می‌کنم. البته رفع موانع را در سه دوره‌ی زمانی بلند، میانه و کوتاه مدت فهرست می‌نمایم:
‌الف ـ رفع موانع در بلند مدت:
۱ـ با تنظیم و تقویم بودجه های سالیانه‌ی خردمندانه و عادلانه و کافی و نیز میدان دادن به خیّرین مدرسه ساز، دخمه‌های آموزشی فعلی را به فضای باز و گسترده‌ی بازی و جنب و جوش دانش‌آموزان تبدیل کنید.
۲ـ استاندارد‌های جهانی در مورد سرانه‌ی فضای آموزشی در مدارس را جدی بگیرید ودر تأسیس و نیز صدور مجوز برای فعالیت‌های مدرسه‌ای، به موقعیت محلی و تأسیسات زیربنایی مورد نیاز مدرسه توجه کنید. داشتن یک استخر در هر مدرسه، در دنیای امروز، دیگر نه یک خدمت لوکس فوق‌برنامه، بلکه یک ضرورت الصاقی تحصیلی‌ست.
ب ـ رفع موانع در میان‌مدت:
۱ـ هر مدرسه با نزدیک‌ترین مراکز ورزشی و تفریحی محل خود به تنظیم قراردادهای استفاده‌ی سالیانه اقدام کند و از تسهیلات پرداخت در این موارد برخوردار شود.
۲ـ انجمن‌های اولیا و مربیان مدارس از حالت تشریفات فرمالیته خارج شوند و پتانسیل‌های گوناگون اولیا در خدمات رسانی به مدارس به صورت نظام‌مند مورد استفاده قرارگیرد.
۳ـ برنامه‌ریزی درسی در مقاطع و نیز پایه‌های تحصیلی، از کارشناسی‌های هرچه بهتر نسبت به وضعیت فعلی برخوردار شود و دروسی که قابلیت تجمیع و تقلیل دارند، از این تعدد و تکثّر به تلخیص و ادغام سپرده شوند.
۴ـ تعطیلات در طول سال به گونه‌ی متناسب توزیع شوند؛ هم تابستان‌ها در تعداد روزهای لازم وکافی، تعطیلات اجباری شود و هم زمستان‌ها در یک تعطیلی کوتاه و مناسب با اقلیم‌ها نهادینه گردد.
ج ـ رفع موانع در کوتاه‌مدت
به نظر می‌رسد سخت‌ترین بخش، همین موانعی باشد، که از قضا می‌باید و نیز می‌شود در کوتاه‌مدت به آن‌ها پرداخت:
۱ـ سر و سامان دادن به انواع مدارسی که با نام‌های مختلف و پیشوند و پسوندها، موجبات اضطراب و اغتشاش تصمیم‌گیری در والدین را فراهم آورده‌اند. یکی شناختی‌ست و دیگری رفتاری، آن دگر طبیعتی‌ست و چهارمی خلاقیتی و برخی من‌درآوردی و البته همه گفتاری و تابلویی؛ از شام و ناهار خبری نیست! عجالتاً به تصحیح تابلو‌ها بپردازید.
۲ـ یک‌هزارم محتوای تمرین‌ها و سوالات طبقه‌بندی شده در کتب کمک‌آموزشی را در انتهای دروس کتب رسمی وارد کنید و کیف و کوله‌پشتی بچه‌ها را با توان بارکشی صبحگاهی‌شان متوازن سازید.
۳ـ امتحانات را در همان برهه‌های متعارف پایان ترم متمرکز کنید و مدیران مدارس را به عنوان مسئول حسن انجام این وظیفه، تا مدتی زیر نظر بگیرید.
۴ـ روزهای شنبه را به روز فعالیت‌های فوق برنامه‌ی غیر درسی تبدیل کنید و از عقب‌ماندن بچه‌ها از بودجه‌بندی کتاب درسی هراس نکنید. نترسید! از چیزی عقب نمی‌مانند.
۵ـ تکالیف عیدنوروز را ممنوع اعلام کنید و بدانید که این تکالیف، فقط این فواید(!) را خواهند داشت:
ـ انجام آن توسط دانش‌آموزان در دو روز پیش‌از تعطیلات و یا روز آخر تعطیلات؛ و البته از سوی دانش‌آموزان مقیّد و ساعی(!)؛ دانش‌آموزان نخبه و هوشیار، معمولاً در دام تکالیف نوروزی وارد نمی‌شوند!
ـ غرولند دوهفته‌ای دانش‌آموزان و زهر شدن تعطیلات در کامشان.
ـ و جالب‌تر از دو نکته‌ی فوق، عدم ‌پیگیری، بازبینی و رسیدگی به این تکالیف از سوی معلمان بعد از تعطیلات!
۶ـ به مدت یک‌سال، استفاده از کتب کمک آموزشی برند‌شده و معروف را ممنوع اعلام کنید؛ اگر در پایان سال، عقب‌ماندگی در متوسط پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دیدید، با صدور کیفرخواست آموزشی، دست صاحب این قلم را قلم‌کنید؛ نه از مُچ، بل از مرفق؛ اصلاً صحرایی دادگاهی‌اش کنید؛ به جرم تشویش فرهنگ عمومی!
الغرض، اجابت فراخوان وزیر محترم، مهتاب‌شبی می‌طلبد به تفصیل؛ در این کوتاه کلام، فقط خواستم به احترام درخواستشان قلمی زده باشم.

Email this page

نسخه مناسب چاپ