‎یادداشت وارده
بعلاوه اخلاق
همه ما در رفت و آمدهای روزانه در شهر، شاهد انواع خشونت شهروندان نسبت به همدیگر از نیش و کنایه زدن به یکدیگر گرفته تا درگیری‌های فیزیکی هستیم.
باید با خود بیندیشیم علت خشونت‌های کلامی و فیزیکی که روزانه در رفت و آمد شهری با آن مواجه هستیم، چیست؟ آیا مشکل در زیر ساخت‌های حوزه حمل و نقل می‌باشد یا اینکه عدم پایبندی به قوانین موضوعه، منجر به این آسیب اجتماعی شده است؟ آیا دیگر کلانشهرهای جهان، مثل توکیو که حدود سه برابر تهران جمعیت دارد نیز با این حجم خشونت شهروندان نسبت به یکدیگر روبروست؟
اگر علت این خشونت‌ها را از زبان شهروندان جویا شویم به علل گوناگونی می‌رسیم. برخی از رابطه مستقیم بین افزایش مشکلات اقتصادی مردم و افزایش تنش و خشونت در جامعه سخن می‌گویند. برخی علت خشونت ورزی در جامعه را به مشکلات حوزه حمل و نقل بر می‌گردانند و معتقدند که برای رفت و آمد در شهر، چه از وسیله نقلیه شخصی استفاده کنیم و چه از وسایل نقلیه عمومی، با مشکلات فراوانی روبرو هستیم.
با توجه به وجود هشت برابر ظرفیت خودرو در معابر تهران، در صورت استفاده از وسیله نقلیه شخصی، مشکلاتی از جمله: ترافیک سنگین خیابان‌ها، محدودیت‌های ترافیکی، نبود پارکینگ کافی در سطح شهر، هزینه بالای مصرف بنزین، آلودگی‌های هوا و صوتی و… وجود دارد. و در صورت استفاده از وسیله نقلیه عمومی، با توجه به تراکم جمعیت و ناکافی بودن وسایل نقلیه عمومی، مشکلاتی از جمله در دسترس نبودن این وسایل برای تمام نقاط شهر، بیش از حد شلوغ بودن خطوط مترو و سامانه اتوبوس‌های تندرو به ویژه در ساعت‌های خاص، گران بودن استفاده از تاکسی و… وجود دارد که همه این عوامل باعث افزایش فشار روانی بر مردم می‌شود که نتیجه آن افزایش خشونت ورزی در بین شهروندان است. علی رغم درست بودن همه این موارد و موارد دیگری که از زبان مردم می‌شنویم اما به نظر می‌رسد عامل مهم دیگری وجود دارد که سهم زیادی در تنش‌ها و خشونت‌های روزانه شهروندان در حوزه حمل و نقل دارد و تقریبا مغفول مانده است و کمتر به آن پرداخته می‌شود و آن این است که امروزه همه سخن از حقوق افراد می‌کنند و کمتر از وظایف و تکالیف شهروندان حرف می‌زنند.
این موضوع در حوزه حمل و نقل بیشترین نمود را دارد به طوری که همه به دنبال احقاق حقوق خود و دفاع از حقوق خود هستند و کمتر کسی به دنبال وظایف خود در جامعه است در حالی که مهمترین لازمه زندگی اجتماعی بیش از هر چیز، ایفای وظایف و تکالیف از سوی شهروندان است.
به نظر می‌رسد در حوزه حمل و نقل، قوانین و مقررات فراوانی وجود دارد و آنقدر به اجرای این قوانین و مقررات تاکید شده است که تقریبا در کمتر حوزه‌ای این همه به قانون و حقوق توجه می‌شود؛ از خط کشی خیابانها و علائم و چراغ‌های راهنمایی و رانندگی و افسران حاضر در خیابان‌ها گرفته تا دوربین‌های مدار بسته همه این موارد برای سهولت در رفت و آمد می‌باشد. علی رغم این همه تاکید به قانون، این قانون مداری نتوانسته است آنگونه که شایسته است از آسیب‌های اجتماعی پیشگیری کند و همچنان همه ما از فرهنگ رانندگی همدیگر گله مند هستیم. از وظایف و تکالیف مهم شهروندان در زندگی اجتماعی داشتن روحیه صبر، گذشت، مدارا و… است. لازم است در آمد و شدهای روزانه -چه از ناوگان عمومی و یا شخصی- این اصول اخلاقی را فراموش نکنیم و به اخلاق به عنوان یک اصل ضروری و تعطیل ناپذیر در جامعه، پایبند باشیم.
ما به عنوان پلیس پایتخت معتقدیم که چاره کاستن از بسیاری از آسیب‌های اجتماعی همچون خشونت، نهادینه کردن اصول اخلاقی و اجرای وظایف و تکالیف شهروندی در جامعه میباشد. و به جای اینکه «حقوق افراد» محور باشد باید «وظایف و تکالیف افراد» محور باشد و همه در درجه اول به دنبال انجام وظایف و تکالیف خود باشیم که اگر این مهم صورت پذیرد، خود به خود حقوق افراد تامین می‌شود. توجه به وظایف و تکالیف شهروندی هم مشکلات اجتماعی ما را رفع می‌کند و هم مطلوب‌های اجتماعی نظیر نظم، امنیت و عدالت و… را بوجود می‌آورد و هم مشکلات فردی و روانشناختی ما همچون آرامش، آسایش، رضایت درون و… را حل میکند. ‏
سرهنگ مراد مرادی
معاون اجتماعی فرماندهی انتظامی تهران بزرگ

Email this page

نسخه مناسب چاپ