مکتوب هفته
دوستان و دشمنان برجام
دکتر محمدعلی فیاض‌بخش
گویند داروغه‌ای رندی را بر دروازه‌ی شهری بگرفت با کیسه‌ای مشکوک. سر کیسه بگشود، دید پر است از باروت. گفت: مردکا! این چیست؟ گفتا: سیاه‌دانه است! فی‌الحال کبریت برکشید، باروت زبانه کرد و‌ ریش مرد جملگی گِز کرد و بسوخت. داروغه‌اش گفت: حال چه‌ می‌گویی؟ جواب داد: نگفتم سیاه‌دانه است!؟

نقل دل بازار و کف خیابان‌های ماست و انبان‌های پنهان ارز٫ باروت قیمت، آن به آن شعله می‌گیرد و فی‌الفور به جان بهای شیر و پنیر و تخم‌مرغ مردم می‌افتد و جیب خلایق را گِز می‌دهد؛ اما این بار داروغه‌های حکومتی‌اند که خنده بر لب و ریلکس، و چه بسا چشم در دوربین به سبک و سیاق «نگه‌کردن عاقل اندر سفیه» اصرار می‌ورزند که سیاه‌دانه‌است و مقطوع چهارهزار و دویست چوق!

نقل دیگر در این اصرارِ «سیاه‌دانه»‌ای، کیسه‌ی برجام‌است که در این دوسال، الحق خوب و خوشنواز، کیسه بر کول و کمر این ملت کشیده‌است. از روز اول، هر دوگروه موافقان و مخالفان، یک‌دنده گفتند: سیاه‌دانه است. هرگاه باروت‌نامه‌ی برجام، ریش‌ها را گِز داد، موافقان گفتند: نگفتیم سیاه‌دانه است!؟ و آنگاه که از سوی برجام گشایشی حاصل شد، مخالفان فرمودند: هان! چقدر بگوییم سیاه‌دانه است!؟

حقیر هنوز ندانسته، این باروت بود یا سیاه‌دانه؟ ازیرا (به قول فردوسی!)، که نه متن اصلی را خوانده‌است و نه ترجمه‌اش را؛ و البته دلیل موجه داشته:

یکم دلیل آن که، بنده هم به اندازه‌ی اغلب سفرا و کارگزاران کشورمان در خارج مرزها، انگلیسی بلدم و نه بیشتر، و این مقدار زبان، مرا کافی نبود تا متن برجام را بفهمم، روحش که پیش‌کشم!

دویّم: سواد فارسی‌ام هم همین است که در این ستون و سطور می بینید، خصوص آن که، حقیر از درک ساده‌گویی‌های آقایان ناتوانم، چه رسد به دیپلماتیک‌سرایی‌هاشان.

اکنون که دلایل موجه خود را در بی‌خبری از متن برجام بازگفتم، وجداناً دو سؤال دارم:

۱ـ چند نفر از کسانی که سینه از شوق برجام چاک دادند، نیز آنان که از ماتم در این عزا گریبان دریدند، فارسی برجام را یک بار خوانده‌اند؟

۲ـ بر مبنای یک فرمول نانوشته در این سال‌ها، یکی از نشانه‌های حقانیت ما در امور، مخالفت بیگانه و دشمن با آن است و برعکس٫ اکنون مسألتن!: جنجال دو دشمن اصلی و نشان‌دار ما و مرغکان ریزه‌خوار این دو دشمن ـ سعودی و اماراتی ـ با برجام، کدام همنوایی و همسرایی را در درون با خود همراه کرده‌است؟

لابد خواهند گفت: نگفتیم از اول سیاه‌دانه بوده ‌است!؟

آن سیاه‌دانه، دیگر خال مهرویان است؛ مهرویانی که نیم‌رویشان در آن سوی مرزهاست و نیم‌رُخشان در درون خودمان.

اکنون در مراسم فاتحه‌ی برجام، دوگروه «پایمردانه» دست‌افشانی می‌کنند؛ چرا که، آشوب دلواپسی‌‌ها و «پایداری»‌هاشان جواب داد؛ آدم از هردوتاشان د‌ل‌آشوب می‌شود.

Email this page

نسخه مناسب چاپ