by etnew | اردیبهشت ۲۷, ۱۳۹۷ ۴:۳۳ ق.ظ

یک پیشنهاد علمی

 

بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم. مراسم جالبی که در روز مبارک نیمه‌شعبان برای عمامه‌گذاری و یا به تعبیر معهود در حوزه‌های علمیّه که «الّلهم تَوِجّهُ بتاج ‌الکرامه» جناب ثقه‌الأعلام آقای سیداحمد خمینی با حضور حضرت آیت‌الله حاج سیّدعلی محقّق‌داماد مدظلّه‌العالی (که زیارت تصویر حضرت ایشان با آن محاسن سپید، خاطرة ملاقات با معظّم‌له را در بیش از بیست سال پیش در مدینه منوّره در نظرم آورد) برگزار شد، بسیار جالب بود.

این حقیر ضمن عرض شادباش به جناب آقای سیّداحمد خمینی‌ أیدّه‌الله‌تعالی و وفقّه‌ اجازه می‌خواهم تقاضا یا پیشنهادی را به جناب ایشان عرضه کنم. این پیشنهاد را قریب پنجاه سال پیش به دوست فقید عزیزم و همدوره تحصیلی‌ام، مرحوم آقای دکتر رضا ثقفی کلانتری نیز اَوّلاً، و ثانیاً توسط آقای … ثقفی که سمت کارداری سفارت ایران را در پاریس عهده‌دار بودند، از والد محترمشان حضرت حجت‌الاسلام والمسلمین آقای شیخ حسن ثقفی کلانتری دامت‌برکاته تقاضا کرده بودم ولی تا آنجا که می‌دانم این پیشنهاد تحقق نیافت و عملی نشد و اینک آن پیشنهاد را عرض می‌کنم ولی پیش از آن باید چند کلمه‌ای با جناب آقای سید احمد صحبت کنم.

آقای عزیز،‌ حضرت آیت‌الله حاج سیّد علی محقق‌داماد‌ دامت برکاته و مدّ ظلّه‌‌ از آنجا که خود به فضیلت و فضل شرافت نسب و کریم‌الطرفین بودن چرا که حضرت معظّم‌له علاوه بر شرافت سیادت، نوة‌ مرحوم مبرور حضرت آیت‌الله‌العظمی حائری یزدی رضوان‌الله‌علیه می‌باشند آراسته‌اند، لذا و به مقتضای: «انّما یُعرِفُ ذاالفضلِ ذوُوه» حضرت معظّم‌له با نهایت دقّت و اختصار و اجمال،‌ در مقدّمه فرمایشات خود ذکر جمیل اجداد بزرگوار أبی و امّی جناب‌عالی را افاده فرموده‌اند و حق مطلب را أدا کرده‌اند و این‌جانب نیز نام شریف عزیز مرحوم جنّت‌مکان خلدآشیان، حضرت آیت‌الله‌العظمی آقای سید ابوالحسن اصفهانی‌ رضوان‌الله علیه‌ که فی‌الحقیقه شیخ‌المشایخ اکثر علماء و فقهاء از سال ۱۳۱۰ قمری تا حال حاضر هستند، و امیدوارم هنوز فقهائی که به نیل سعادت کسب اجازه از آن مألوف‌علیه رسیده‌اند در حال حیات و ادامه برکات خود باشند، برآن اسامی درخشان اضافه می‌کنم؛ زیرا آن مرد جلیل‌القدر جدّ امّی حضرت بندگان آیت‌‌الله آقای حاج آقا محمد بجنوردی ‌ دامت برکاته می‌باشند. آیت‌الله‌العظمی آقا سید ابوالحسن اصفهانی مؤلف کتاب مستطاب «وسیله‌النجاه»‌اند که مرحوم خلدآشیان امام خمینی براساس آن، کتاب فقهی خود را تألیف کرده‌اند و نام آن را «تحریرالوسیله» نهاده‌اند.

جناب آقا سید احمدآقا، حضرت سیّدرضی رضوان‌الله‌علیه در مقدمه «نهج‌البلاغه» در مقام افتخار به آباء و اجدادکِرام بزرگوار خود به شعری از فرزدق رحمه‌الله‌علیه استشهاد می‌فرماید که البّته آن را ملاحظه کرده‌اید. حالا من بنده عرض می‌کنم که یقیناً در زمان حاضر، استشهاد به آن شعر برای افتخار به اجداد، به اندازه‌ای که به جناب‌عالی برازنده است، برای هیچ‌کس دیگر میسّر و مناسب و برازنده نیست و این، فقط شما هستیدکه می‌توانید با کمال سربلندی و افتخار بگویید که:

أولئک آبائی فجئْنیِ بمثلِهم

و این مزیّت و فضیلت در این زمان اختصاص به شما دارد و هنیئاً لَکُم. و البته می‌دانید که جناب‌عالی شاخه نونهالی از همان شجرة طیّبه‌ای هستید که حضرت سید رضی(رض) به آن شجرة عظیم مبارک منتسب است و لذا درباره شما و حضرتین آیتین والد مکرّم و جدّ معظّم‌‌تان یعنی آقایان حاج آقا محمّد بجنوردی و حاج سیدحسن آقا خمینی‌ مُدظلّهما‌ با صداقت و بدون شائبة مجامله می‌توان گفت که:

‌ورث‌النّجابه کابراً عن‌کابرٍ موُصولِهَ ‌الإسْنادِ بالأسنادِ

***

لابدّ می‌دانید که مرحوم جنت‌مکان حاج میرزا ابوالفضل کلانتر، آن نابغة علم و ادب و فقاهت، رضوان‌الله علیه‌ـ آن که به دقّت نظر فقهی او حضرت آیت‌الله محقق‌داماد‌ مدظلّه‌ و «تقریرات شیخ انصاری»(رض) اشاره فرموده‌اند، و دیوان شعر عربی آن بزرگوار ادیب عظیم عدیم‌النظیر را مرحوم محدث اُرموی قریب هفتاد سال پیش از این به چاپ رسانید، مؤلف کتاب مستطاب «شفاءُالصَّدور فی‌شرح زیاره‌العاشُور» به فارسی بسیار شیرین و شیواست که آن را در سال ۱۳۰۹ قمری، یعنی یکصدوسی سال پیش تألیف فرموده است و خود آن مغفورله در بیان تاریخ تألیف آن دو بیت سروده است که:

هاک مجموعهٌ حَوَت کُلَّ معنیً مِن معانی زیاره‌العاشورِ

و اذا تمَّ جمعُها،‌ قُلتُ أرَّخ یالشرحٍ مُجْدٍ شفاءَ الصُّدورِ

و بر زیارت مقدسه عاشورا که انشاء حضرت امام أبوجعفر محمدبن علی ‌الباقر علیهماالسلام است، در حقیقت «ادّعانامه» آل محمد(صلی الله علیهم) علیه ظالمانشان به پیشگاه قدس الهی است تاکنون شرحی و تفسیری به نفاست و کمال این شرح جدّ بزرگوار شما نوشته نشده است و این کتاب دائره‌المعارفی است از آنچه مربوط به عاشورای حسینی(ع) است که با نثری بسیار فصیح و بلیغ که مزیّن به اشارات و عبارات و اشعار فارسی و عربی است و مجموعة لطیفی است از آنچه در تواریخ و احادیث و روایات درباره واقعه عاشوراء در کتب اسلامی تا زمان مؤلف محترم والامقام آن آمده است.

کتاب «شفاءالصُّدور» در ۳۸۴ صفحه در بمبئی هندوستان و به خط خوش نستعلیق به چاپ رسیده است (در ماه رمضان سال ۱۳۱۰ قمری) و از آنجا که اغلاط مطبعی عَرَض لازم مطبوعات فارسی است، برای این ۳۸۴ صفحه، یازده صفحه و هر صفحه در سه ستون غلطنامه اضافه شده است.

قطعاً جناب‌عالی آقای آسید احمد، این کتاب را در کتابخانه‌‌های خانوادگی‌تان ملاحظه کرده‌اید و از آن بهرة فراوان بُرده‌اید. حالا این کمترین بندة درگاه حضرت سیدالشهداء صلوه‌الله و سلامه علیه و علی اصحابه، در این آخر عمری خودم همان پیشنهادی را که پنجاه سال پیش به مرحوم دکتر رضا ثقفی‌کلانتری(ره) عرض کردم، به شما عرض می‌کنم که انشاءالله تصمیم بگیرید در اوّلین اَزمنة إمکان، با تجدید چاپ آن کتاب مستطاب نایاب و ایراد حواشی و توضیحات لازم بر آن‌، لیاقت و صلاحیّت علمی و اَدبی خود را به اثبات برسانید و یقین است که وجود مقدّس حضرت سیّدالشهداء علیه‌آلاف‌التحیه والثناء والسّلام خودش جناب شما را در تحقق این نیّت خیر ارشاد و اعانت خواهد فرمود.

پیشانی شریف شما و صورت نازنین والد معظمتان و دست مبارک جدّ عالیقدرتان حضرت آیت‌الله موسوی بجنوردی را از دور می‌بوسم و التماس دعا برای حسن عاقبتم از شما دارم.

فقیر فانی ـ احمد مهدوی دامغانی

فیلادلفیا، ۲۵ شعبان ۱۴۳۹

Email this page

Source URL: http://www.ettelaat.com/etiran/?p=365337