جهت عرض بندگی به درگاه حضرت باری تعالی به مناسبت حلول ماه مبارک رمضان
نعمتت نامتناهی
آیت‌الله علی کاظمی‌اردبیلی
 

بنده درگهتم ای که شه ملک وجودی

کنمت سجده به هر دم که سزاوار سجودی

نعمتت نامتناهی کرمت نامحدود

نیست بر قدرت بیرون ز حدت حد و حدودی

خاک و افلاک شکوهی بگرفته ز شکوهت

از تو دارند عنایت همه بود و نبودی

بهره از عالم خلقت همگی عشق تو باشد

بی عبودیتت از سلطنت و ملک چه سودی؟

باغ و گلزار و گلستان همه تسبیح تو گوید

می‌کند حمد تو هر جا که یکی چشمه و رودی

بلبلان مدح تو خواند همه با صوت و ترانه

ساز سازد سخن از صنع تو قمری به سرودی

آن زمانی که نبودی خبر از آبی و خاکی

با همان حشمتت ای خالق منان تو بودی

با یکی کلمه ولی عالم زیبنده و زیبا

طبق آن حکمت بس بالغه‌ ات خلق نمودی

عالم خلق همه رشحه‌ای از جود تو باشد

بی‌ عنایات تو ما را چه وجودی چه نمودی؟

تو رحیمی تو ودودی خالق چشمه و رودی

منبع رحمت و جودی جز تو بر کس نه خلودی

ای خوشا آن که به توفیق تو اندر دل شب‌ها

با تو خلوت بنماید بکند گفت و شنودی

آرزو می‌کنم ای کاش به یک جذبه و لطفی

در دل یک شب تاری دل ما را بربودی

تو مرا روح و روان کن فارغم از دل و جان کن

واقف سرّ نهان کن به قیامی به قعودی

کاظمی بهر عمل عمر، ترا فرصت نیک است

لیک تو گوشه خلوت همگی خوش بغنودی

۲۶ر۲ر۹۷

Email this page

نسخه مناسب چاپ