یادداشت
سرانجام برجام
سیدمسعود رضوی
در شرایط کنونی، انتخابهای متعددی بر اساس مقاوله نامة برجام پیش روی دولت و دستگاه دیپلماسی ایران قرار ندارد. در واقع سخنان عباس عراقچی معاون وزیر امور خارجه، توصیفی واقع بینانه و بیانگر کلیات شرایط محیط و محدود در برجام است. اما شگفت انگیزترین وجه قضیه، انتقادات غلاظ و شداد برخی دهل نوازان سیاسی و رسانه‌ای و مرثیه خوانی برای شکست دولت و وامصیبتا در فرجام برجام است! دریغادریغ که پس از آنهمه فاجعه و

سوء استفاده و ریاکاری و تخطی در زمان دولت بهاری، رای و رویی هنوز دارند و توازی نظر و منظرشان را با ثلاثة خبیثة امریکا، رژیم صهیونیستی، سعودی نمی‌بینند و خود را به نادانی (یا به قول گل آقای فقید: به ندانمستن) می‌زنند!

اما ازاین گذشته، عراقچی به اجمال از هزینه‌های پایبند ماندن یا نماندن ایران در برجام سخن گفته و ضمن اشاره به خروج امریکا، در بارة شرکای اروپایی و محدودیت و محذوراتی که استقلال شرکتها و سرمایه گذاران دارند مطالبی به میان آورده است. خلاصه آنکه: «ما جدّیت اروپاییان را برای پایداری برجام شاهدیم، اما از توانایی آنها مطمئن نیستیم».

ذیل همین سخنان که نشان از واقع‌گرایی و دقت نظر معاون وزیر خارجه دارد، نکتة مهم و قابل تأملی را ذکر می‌کند که باید کمی دربارة آن درنگ کنیم. ماحصل گفته‌های عراقچی آن است که اگر ایران از برجام خارج شود همه چیز به صورت قبل باز می‌گردد. ایران غنی سازی را از سر خواهد گرفت و قطعنامه‌های سازمان ملل و تحریم‌های سابق به صورت اتوماتیک برخواهد گشت. در صورتی که در غیاب امریکا تصمیم بگیریم در برجام بمانیم، باز هم هزینه‌های دیگری خواهد داشت که باید برای هردو صورت تصمیم گرفته شود. باید در یک وفاق ملی تصمیم بگیریم که این هزینه‌ها را بپردازیم و از منافع ملی مردم ایران در سطح کلان حمایت کنیم.

واپسین اشاره این که: «توافق هسته‌ای از همان ابتدا یک موضوع بزرگ ملی بوده است ولی متاسفانه در روند خود از یک موضوع ملی به یک موضوع فروملی و بحث‌های داخلی و جناحی تبدیل شد».

این دیدگاه، اشاره‌ای تلخ است به یک فرایند مخرب که سازوکارهای منتهی به منافع ملی را تباه و منافع ملی و کلان را در موقعیتهای مشکوک تضعیف می‌کند. فرایند این کار و این جریان نیز ناروشن نیست هرچند بیان آن نیز آسان نیست. سخن و کنایة عباس عراقچی نشان می‌دهد چگونه برای یک گروه سیاسی در درون کشورمان به جای منافع ملی، منافع جناحی و گروهی اولویت یافت و لطمه‌ای بزرگ به بزرگترین معاهدة کشور در دهه‌های اخیر وارد شد. چگونه منافع مستتر و آشکار برجام با تعلل و مانع تراشی و ایجاد مشکلات و مانورهای هراس از چنگ ما به در رفت و بهانه‌های لازم و غیر لازم به دشمنان برجام تقدیم شد تا بدون قید و بی‌دغدغه و با هزینه اندک، معاهدة بزرگی چون برجام را تضعیف نموده و یکجانبه نقض نمایند. مخالفان برجام، مخالفان صلح جهانی‌اند. بزرگترین صادر کنندگان اسلحه و جنگ و تروریسم دولتی و مذهبی و نیز بزرگترین حامیان و خریداران اسلحه اند. امریکای ترامپ، رژیم صهیونیستی به رهبری بنیامین نتانیاهو، و پادشاهی سعودی که فعلا زمام اقتدارش در کف ولیعهد بی تجربه و بی پروایی به نام محمد بن سلمان است. اینها متحدانی داشتند در داخل و خارج و شبکة بین‌المللی برای نابودی برجام و عدم بهرمندی ایران از منافعش را طراحی کردند.این بلوک وحشت چرا تا این حد با برجام مسئله و زاویه داشتند و خواهان نابودی برجام و جلوگیری از منافع حاصل از معاهده برای ایران بودند؟ کسانی که به دولت می‌تازند و نقدهای غیرمنصفانه را با اشاعة انواع تردیدها مطرح می‌کنند باید روزی رازِ این همسویی با تروییکای ارتجاعی «آمریکا ـ رژیم اشغالی ـ سعودی» را آشکار کنند. چرا نباید در تعاملی بین‌المللی منافع ملی و مالی ایرانیان از طریق دولتی شفاف و منطقی تأمین شود و چرخهای اقتصاد به حرکت درآید؟ و چرا نباید رونق صنایع و خدمات و ارزش پول ملی به نقطة مطلوب در نمودارهای جهانی صعود کند؟

چه دستهایی از گردش پنهان ارز و چرخش ناروشن سرمایه‌های ملی توسط رانت بازان و کاسبان تحریم سود برده و می‌برند؟ کدام دستهای سیاه بابک زنجانی‌ها و رضا ضراب‌ها و خاوری‌ها را می‌پرورد و می‌پروارد تا مردم ایران برای چند دلار ارز مسافرتی و دانشجویی یا درمانی، در پیاده روهای حوالی چارراه استانبول سرگردان باشند و به جای دریافت ارز از بانکهای مشخص به مافیای کوچه و خیابان متوسل شوند؟

کدام مافیای نفتی، مایل نیست تکنولوژی‌های مدرن و بازارهای مطمئن برای بزرگترین منبع درآمد ملّی، تمهید و تدارک شود و از طریق بزرگترین و شفاف‌ترین شبکه مالی بین‌المللی در دسترس صاحبان اصلی قرار گیرد و مجلس و دیوان محاسبات و رسانه‌ها از یک دلار و بلکه یک سنت آن هم حساب کشی و حسابرسی کنند تا کسی جرأت سرقت و اختلاس به مخیّله راه ندهد؟

این پرسش‌ها را پاسخ دهید تا بعد به حساب دولت و نقد رفتار و عملکردش در برجام بپردازیم. هیاهوی منتقدان و مخالفان برجام حکایت همان سارق فراری است که وسط جمعیت نعره می‌زد: بگیریدش بگیرید…‌آی دزد…! ‏

Email this page

نسخه مناسب چاپ