یادداشت/ارزیابی شتابزده – ۳
عمل و انتخاب
سیدمسعود رضوی
تصمیم نمایندگان و نمایش طومارِ شگفت انگیزی که در صحن مجلس شورای اسلامی در باب تصویب پیوستن به نظام بانکی جهانی و پذیرش قواعد بین‌المللی پولشویی مشاهده کردیم، بی‌شک تصمیمی تاریخی است و در لحظه‌ای حسّاس از زمان معاصر اتفاق افتاد.

تحلیل و تعلیل نماینده دولت و هشدار نمایندگانی که در پی تنش‌زدایی و عادی‌سازی شرایط اقتصادی و بسترسازی برای مبادلات پولی و مالی کشورمان بودند، در مقابل طومار و شعار نتوانست توفیقی کسب کند و البته در هفته‌ها و ماههای آینده نتایج آن، هم بر تجارت و اقتصاد دولتی و هم در عرصه خصوصی آشکار خواهد شد. همچنان که بر زندگی و معیشت مردم بی‌اثر نخواهد بود و از هم اکنون این تحول در حال برآمدن و قابل تشخیص است.

اگر فرض را بر پذیرش نگرانی و صدق مخالفان ‏FATF‏ بگذاریم، باید به این دقیقه هم توجه داشته باشیم که این تصویب‌نامه، پیش شرط و مقدمه عادی‌سازی مراودات ارزی بانک‌های بین‌المللی محسوب می‌شد. مسکوت ماندن لایحه در شرایطی که چندهفته دیگر در باره موضع و وضعیت ویژه ارتباطات پولی و بانکی ایران تصمیم گیری خواهد شد، با نفی آن تفاوت زیادی ندارد.

موضع امریکا و فشار دولت ترامپ و رقبا و دشمنان ایران در بانک جهانی برای حذف اقتصاد کشورمان روشنتر از آن است که قابل کتمان باشد. ولی در ورای این مسایل که همگان می‌دانند و به تبعات و نتایجش وقوف دارند، چند پرسش در محیط سیاست و اقتصاد داخلی باید پاسخ داده شود.

آیا قرار است تجربه تحریم‌ها و دور زدن آن به شیوه رضا ضراب و بابک زنجانی و حامیان پشت پرده و مافیای سوء‌استفاده و فسادهای میلیارد دلاری، دوباره با نام‌های دیگر به صحنه بازگردد؟ چه تضمینی وجود دارد که در نظام غیرشفاف و زیرزمینی که عملاً ردپای پول را نمی‌توان دنبال کرد، خاوری‌ها بازنگردند و صندوق‌های اعتباری و بی‌اعتبار، مجدداً دار و ندار خلق‌الله را بالا نکشند و تجارب دولت فاقد «برنامه و بودجه» و گم شدن سرمایه‌های بزرگ تکرار نشود؟

چه کسی مسئول و پاسخگو خواهد بود و اساساً در غیاب امکانات مبادله قانونی ارز و کالا در سطح صادرات نفتی، عایدات ایران چگونه قابل وصول و حسابرسی است؟

خوانندگان عالی مقام ملاحظه می‌فرمایند که از چه جهاتی این تصمیم و این انتخاب در مجلسِ حاضر، تاریخی است و حتماً توسط مردم و نخبگان رصد خواهد شد.

مردم ایران شرایط خاص و تاحدی محدود کننده و خطرخیز را درک کرده و آرام و منطقی درباره گذار از این شرایط و حفظ کشور در مسیر صلح و آرامش به نتیجه می‌رسند. دوراندیشی عقلا و دلسوزان، و گذشت و مقاومت ملت، یک موهبت تاریخی و یک ودیعه الهی است که چهل سال مقاومت و آزمون و خطا و جنگ و بردباری و سختی و هزینه در بر داشته است.

چرا با ماجراجویی باید تباه شود؟ چه کسانی مایلند نظم و شفافیت و پاسخگویی در هیچ سطحی ممکن و میسر نشود؟ این انتخاب و این تصمیم، و هر انتخاب و تصمیم دیگری در این مرحله از تاریخ ایران، ممکن است سرنوشت ساز باشد و نتایج پیش بینی ناپذیر به بار آورد.

زیاده گویی سودی ندارد. سرمایه و عایدات کشور محدود است و نیازها و هزینه‌ها بیش و بیشتر… انتخاب مردم، توزیع عادلانه و سنجیده سرمایه‌ها و شفافیت بودجه و رهگیری ظلم و فساد است. می‌دانیم که دور تازه‌ای از زور و فشار ناعادلانه و تحریم یک‌جانبه آمریکایی در حال سازماندهی و اثرگذاری است. اینک آیا حق نیست که بگوییم بریز و بپاش‌های بهاری در دوران تحریم، عین بی عدالتی است؟

‏ در شرایط حادّ و پرمخاطره کنونی، انتخاب و تصمیم چندان سخت نیست. کافی است کسی بداند در کوچه و خیابان و در شهر و شهرستان یا حواشی میهن چه می‌گذرد؟

Email this page

نسخه مناسب چاپ