«لیله الصواریخ»؛ پیام محور مقاومت به دشمن رسید
اعزام نیروهای عربی به سوریه، طبل توخالی
بخش دوم و پایانی
 

کشورهایی مانند آمریکا و عربستان چند هفته‌ای است که مساله اعزام نیروهای عربی به سوریه را در چارچوب طرح جایگزینی با نیروهای آمریکایی مستقر در سوریه، مطرح کرده‌اند، طرحی که با اما و اگرهای فراوان همراه بوده و به اعتقاد تحلیلگران مسایل سیاسی – نظامی از پیش شکست خورده است.

دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در هفته‌های گذشته در چندین مناسبت تمایل خود را برای خارج کردن نیروهای آمریکایی از سوریه ابراز داشت؛ یکی از این موارد به هنگام استقبال ترامپ از «امانوئل ماکرون» همتای فرانسوی خود بود که گفت: نظامیان آمریکا از سوریه خارج خواهند شد. از زمان اعلام این طرح مشخص شد که برنامه ترامپ به خاطر بیشتر دوشیدن کشورهایی عربی همچون عربستان مطرح شده است. ترامپ با ارسال صورتحساب ۴ میلیارد دلاری برای حضور نیروهای آمریکا در سوریه برای عربستان، خواستار پرداخت این صورتحساب از سوی ریاض شد.آمریکا اکنون حدود ۲۵۰۰ نیروی خود را بدون هماهنگی با حکومت مرکزی دمشق در استان حسکه (شمال شرق سوریه) و شماری دیگر را در منطقه التنف (در جنوب شرق سوریه) هم مرز با اردن مستقر کرده است.

پس از ترامپ، عادل الجبیر وزیر امور خارجه سعودی نیز سه شنبه دو هفته پیش ادعا کرد که بحث و گفت وگوهایی هم اکنون در واشنگتن درباره کیفیت نیروهایی که باید در شرق سوریه مستقر شوند و اینکه از کجا خواهند آمد، در جریان است. الجبیر مدعی شد که ریاض این آمادگی را دارد تا در چارچوب ائتلاف فراگیرتر در صورتی که پیشنهادی مطرح شود، نیروهایش را به سوریه اعزام کند. شبکه خبر۷ ترکیه نیز در این باره اعلام کرد: عربستان سعودی و امارات متحده عربی با هدف حفاظت از نیروهای حزب کارگران کردستان ترکیه (پ.ک.ک) در حال تشکیل یک ارتش عربی ۵۰ هزار نفری متشکل از ستیزه جویان گروه‌های مخالف دولت سوریه هستند. بحران سوریه که با توطئه کشورهای غربی – عربی در ۲۴ اسفندماه سال ۱۳۸۹ و به منظور برقراری امنیت رژیم صهیونیستی آغاز شد، فراز و فرودهای زیادی به خود دیده است؛ این بحران که از استان درعا و با اعتراضات صنفی آغاز گردید، دیری نپایید که به بحرانی فراگیر در این کشور که محور مقاومت ضدصهیونیستی است، تبدیل شد و در کمتر از دو سال کنترل حدود ۸۰ درصد سوریه از دست حکومت مرکزی دمشق خارج شد. با آغاز بحران تحمیلی به سوریه که موجب آتش افروزی در این کشور شد، کشورهای عربی همچون عربستان، قطر و امارات مسئولیت تامین مالی این بحران را به عهده گرفتند، آمریکا فرماندهی و انگلیس مسئولیت طرح و برنامه این توطئه ضدانسانی را عهده دار شدند؛ مسئولیت پشتیبانی و تدارکات این توطئه بین المللی نیز به ترکیه واگذار شد. با شروع بحران سوریه، سران کشورهای غربی – عربی بنا بر اطلاعلات سرویس‌های جاسوسی خود، زمان دو ماهه برای براندازی حکومت سوریه تعیین کردند، اما گذشت زمان و مقاومت مردم و ارتش سوریه نشان داد که اطلاعات آنها غلط از آب درآمده است. از همان ابتدای بحران سوریه که فشارهای نظامی و امنیتی به مردم و ارتش این کشور روند صعودی به خود گرفت، فشارهای سیاسی نیز به حکومت دمشق آغاز شد؛ کرسی سوریه در اتحادیه عرب گرفته شد و کشورهای عربستان، قطر، امارات و برخی دیگر از کشورهای عربی در کنار آمریکا، انگلیس، فرانسه و ترکیه فشارهای سیاسی خود را در سازمان ملل، شورای امنیت و دیگر نهادهای باصطلاح حقوق بشری بر دولت دمشق افزایش دادند. در تابستان سال ۱۳۹۲ بود که به یکباره ورق در سوریه برگشت و نیروهای حزب‌الله لبنان با پیروزی مقتدرانه در عملیات القصیر (شهری در ۲۰ کیلومتری خاک لبنان) گروه‌های تروریستی – تکفیری مورد حمایت جبهه غربی – عربی – صهیونیستی را با شکست سنگینی مواجه کردند به حدی که این عملیات سرآغاز پیروزی‌های ارتش سوریه و جبهه مقاومت اسلامی علیه تروریست‌های تکفیری در این کشور شد و در عین حال اعلام رسمی حضور حزب الله در جنگ سوریه بود. تا فروردین سال ۱۳۹۴ پیروزی‌های ارتش سوریه و جبهه مقاومت اسلامی ادامه داشت ولی به یک باره ۱۴ هزار تروریست تازه نفس که در ترکیه تجمع کرده، آموزش دیده و تجهیز شده بودند، در یورشی همه جانبه استان ادلب در شمال سوریه را به تصرف خود درآوردند و فقط دو روستای شیعه نشین فوعه و کفریا آنهم با مقاومت مردمی به دست تروریست‌ها نیفتاد؛ در ابتدای اردیبهشت همین سال نیز با حمله چهار هزار تروریست دیگر که در ترکیه حضور داشتند شهر تاریخی تدمر (پالمیرا) در استان حمص (در شمال دمشق) به تصرف تروریست‌های تکفیری درآمد. با گذشت چند ماه تصرفات گروه‌های تروریستی در سوریه که از سوی کشورهای غربی – عربی، ترکیه و رژیم صهیونیستی تجهیز می شدند، افزایش یافت، اما در تاریخ هشتم مهرماه ۱۳۹۴، جلوی پیشروی گروه‌های تروریستی گرفته شد؛ در این روز نیروی هوایی روسیه عملیات هوایی خود را در کنار حملات نظامی جبهه مقاومت اسلامی و ارتش سوریه در این کشور آغاز کرد و دوباره شرایط جبهه سوریه علیه تروریست‌های تکفیری تغییر کرد. از تاریخ هشتم مهرماه ۱۳۹۴ آهسته آهسته روند پیروزی‌های ارتش سوریه و نیروهای مقاومت اسلامی در کنار نیروهای روسی روند بهتری به خود گرفت تا این که در ابتدای دی ماه سال ۱۳۹۵ شرق حلب از دست تروریست‌های تکفیری آزاد شد و پس از آن نیز در آبانماه سال ۱۳۹۶ حکومت خودخوانده گروهک تروریستی داعش در سوریه فرو پاشید و باقیمانده نیروهای این گروهک در خاک سوریه پراکنده شدند و شماری نیز توسط آمریکایی‌ها به دو کشور افغانستان و لیبی منتقل شدند. پس از شکست گروهک تروریستی داعش در سوریه به ویژه در استان‌های الرقه و دیر‌الزور در شرق این کشور که تقریبا هم زمان بود با شکست داعش در عراق، نوبت به پاکسازی مناطق متصرفه توسط دیگر گروه‌های تروریستی در غوطه شرقی دمشق در استان ریف دمشق سوریه رسید. ارتش سوریه در تاریخ ششم اسفند ۱۳۹۶ عملیات خود را در غوطه شرقی که در تصرف گروه تروریستی جیش الاسلام قرار داشت آغاز کرد و این منطقه در مورخ بیست و پنجم فروردین ۱۳۹۷ کاملا آزاد شد. اکنون شرایط پیروزی‌های ارتش سوریه و نیروهای مقاومت اسلامی در سوریه تا حدی پیشرفته که فقط حدود ۲۰ درصد از خاک این کشور در دست گروه‌های تروریستی – تکفیری باقی مانده و هر روز نیز حلقه محاصره تروریست‌ها در نقاط مختلف سوریه تنگ تر می شود؛ شکست تروریست‌ها در سوریه موجب نگرانی حامیان غربی – عربی – صهیونیستی آنها شده تا به این حد که بمب افکن‌های رژیم غاصب صهیونیستی در مورخ ۲۱ بهمن ۱۳۹۶ با تجاوز به خاک سوریه اقدام به بمباران مواضع ارتش این کشور کردند، ولی در راه بازگشت ۲ فروند از آنها مورد هدف سامانه موشکی ضدهوایی ارتش سوریه قرار گرفت که یک فروند F16 این رژیم ساقط و یک فروند دیگر نیز آسیب کلی دید. در بیستم فروردین ۱۳۹۷ نیز پایگاه هوایی T4(تی فور) در استان حمص در شمال دمشق هدف هشت فروند راکت شلیک شده از بمب افکن‌های F15رژیم صهیونیستی قرار گرفت که پنج فروند آن رهگیری شد ولی سه فروند آن به این پایگاه اصابت کرد. کشورهای آمریکا، انگلیس و فرانسه هم که از شکست گروه‌های تروریستی – تکفیری در سوریه نگران بودند در تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۹۷ به بهانه واهی حمله شیمیایی ارتش سوریه به دوما در غوطه شرقی با بیش از ۱۰۰ موشک و راکت ۱۰ مرکز نظامی و تحقیقاتی کشور سوریه را هدف قرار دادند. رژیم صهیونیستی در نهم اردیبهشت سال جاری نیز پایگاه‌های ارتش سوریه در استان‌های حلب و حماه را هدف حملات موشکی و راکتی خود قرار داد و در آخرین مورد نیز در مورخ ۲۰ اردیبهشت شهر البعث در شمال استان قنیطره توسط توپخانه ارتش رژیم صهیونیستی مورد هدف قرار گرفت که با پاسخ شدید موشکی و توپخانه‌ای ارتش سوریه مواجه شد؛ در این پاسخ، ۱۰ مقر مهم نظامی ارتش غاصب صهیونیستی در جولان اشغالی هدف قرار گرفته و منهدم شد که در نوع خود کم نظیر است. با توجه به شکست‌های پی در پی گروه‌های تروریستی که از مهر ماه سال گذشته (۱۳۹۶) در سوریه شدت زیادی به خود گرفته حامیان عربی – غربی – صهیونیستی تروریست‌ها نیز پریشان شده و به دنبال راهی برای برون رفت تروریست‌ها از این مخمصه می گردند که بمباران مواضع و پادگان‌های ارتش سوریه از سوی آمریکا، انگلیس و فرانسه و همچنین رژیم صهیونیستی در همین غالب می باشد که تاکنون نتیجه بخش نبوده است؛ اعزام نیروهای ارتش‌های عربی به سوریه نیز توطئه دیگری است که از سوی آمریکا و عربستان اخیرا طراحی شده، ولی می بینیم که آل سعود در این توطئه جدید گرفتار شده و به هر نحوی به دنبال برون رفت از آن می گردند.

چرا عربستان نمی تواند به سوریه نیرو اعزام کند؟

با اینکه عربستان خود یکی از طراحان اعزام نیرو به سوریه برای نجات تروریست‌ها است، اما این کشور نمی تواند نیرو به سوریه اعزام کند، زیرا ریاض به خوبی می داند که سربازان سعودی طعمه خوبی برای نیروهای مقاومت اسلامی و ارتش سوریه خواهند بود.همچنین ارتش عربستان درگیر تجاوز به یمن است و در باتلاق این کشور گرفتار شده و با گذشت بیش از ۳ سال تجاوز هنوز نتوانسته حتی به یک پیروزی نیز در این کشور دست یابد و ارتش سعودی به حدی در مقابل رزمندگان انصارالله و ارتش یمن ناتوان ظاهر شده که مزدوران کشورهایی همچون سودان نیز نتوانسته‌اند کمکی به نیروهای سعودی کنند. شمار نیروهای زمینی عربستان ۲۳۵ هزار نفر اعلام شده که از این تعداد ۱۰۰ هزار نفر فقط به عنوان محافظ در دربار سعودی و شاهزادگان مشغول خدمت هستند؛ یعنی عملا ۱۳۵ هزار نیروی زمینی از خاک پروسعت عربستان حراست می کنند؛ باید گفت که ارتش عربستان مجهزترین ارتش کشور عربی به شمار می رود ولی این ارتش به رغم دارا بودن تجهیزات بسیار زیاد که با پول‌های نفتی و دادن و گرفتن مبالغ بسیار زیاد رشوه خریداری شده، ضعیف‌ترین و ترسوترین ارتش منطقه و شاید جهان عرب ارزیابی شده است. بنابراین ریاض می داند که حضور این نیروها در سوریه نه تنها بردی برای عربستان نخواهد داشت، بلکه ممکن است مایه سرافکندگی و از بین رفتن میلیاردها دلار تسلیحات نیز بشود. آمریکا برای رضایت عربستان برای اعزام نیرو به سوریه پاداش‌های خوبی برای ریاض در نظر گرفته، اما غافل از این که اگر ارتش سعودی توان داشت در جنگ علیه یمن نتیجه می گرفت. شبکه تلویزیونی «سی‌ان‌ان» چند روز پیش به نقل از برخی منابع اعلام کرد که آمریکا در حال بررسی ارایه پاداشی به عربستان در صورت موافقت این کشور با اعزام نیروهای عربی به سوریه است. این شبکه به نقل از این منابع بدون ذکر نام اظهار داشت: شورای امنیت ملی آمریکا درحال بررسی اعطای ماهیت همپیمان اصلی خارج از ناتو به ریاض در مقابل اقدام عربستان در تشکیل یک ائتلاف نظامی عربی برای جایگزین شدن با نیروهای آمریکایی مستقر در سوریه و همچنین تامین مالی ضروری اجرای نقشه آمریکا در منطقه است. این منابع افزودند: با ابراز آمادگی عربستان برای اجرای آن، لازم خواهد بود که آمریکا در مقابل آن امتیاز راضی کننده‌ای بدهد. بنابر اعلام سی ان ان، اگر واشنگتن این ماموریت را به عربستان بدهد، این کشور را به عنوان یک هم‌پیمان نظامی راهبردی نظیر رژیم اسرائیل، اردن و کره جنوبی به رسمیت خواهد شناخت.

عربستان به سرعت جا زد

نکته جالب در خصوص اعزام نیروهای عربستان به سوریه یا پرداخت هزینه‌های نیروهای آمریکایی در این کشور این است که ریاض با واگذاری این کار به قطر به دنبال فرار از زیر این ماموریت است؛ وزیر امور خارجه عربستان سعودی که کشورش به علت حمایت‌های همه جانبه از گروه‌های تروریستی در سوریه و همچنین تجاوز سه ساله به یمن و پیش از آن کاهش شدید قیمت نفت دچار مشکلات اقتصادی شده، اعلام کرده که قطر باید هزینه حضور نظامیان آمریکایی در سوریه را متقبل شود. به گزارش شبکه العربیه، «عادل الجبیر» گفت که قطر قبل از آنکه دولت آمریکا حمایت‌های خود را از دوحه قطع کند، باید نیروهای خود را به سوریه اعزام کند؛ قطر باید هزینه حضور نیروهای آمریکایی در سوریه را پرداخت کند. وزیر خارجه سعودی که کشورش به همراه کشورهای امارات، بحرین و مصر از تاریخ پانزدهم خرداد ماه سال ۱۳۹۶ با قطر قطع رابطه و این کشور را همه گونه تحریم کردند، افزود: اگر آمریکا نیروهای خود را از قطر خارج کند، رژیم این کشور در کمتر از یک ساعت سرنگون خواهد شد. این موضوع نشان می دهد که مقامات عربستان فقط به دنبال حفظ ظاهر هستند و در عمل چیزی از آنها مشاهده نمی شود.

یک تحلیلگر روسی در واکنش به طرح آمریکا برای فرستادن نظامیان رژیم‌های عربی به سرکردگی عربستان به سوریه و همچنین ادعاهای الجبیر به تمسخر گفت: اعراب مشکلات خود را نمی‌توانند حل کنند، چه رسد به مناقشه سوریه. «سرگئی بالماسوف» کارشناس مسائل خاورمیانه در شورای امور بین الملل تصریح کرده که آمریکایی‌ها در سوریه کاری انجام نمی‌دهند که حالا لازم باشد تا نیروهای دیگری جایگزین آنها شوند، ضمن اینکه کشورهای عربی قادر به حل و فصل مشکلات خود نیستند و دخالت آنها در مناقشه سوریه نتیجه خوبی به همراه ندارد. از طرفی، «سامح شکری» وزیر خارجه مصر اعلام کرد: این احتمال وجود دارد که ائتلاف عربی بخواهد به سوریه نیرو اعزام کند و مقامات کشورهای مختلف در حال بحث و تبادل نظر درباره این مساله هستند. این مساله موجب سئوالات زیادی در اذهان تحلیل‌گران سیاسی مسایل منطقه و رسانه‌ها شد؛ رسانه‌های سعودی – عربی با ذوق زدگی و به سرعت این موضوع را انتشار دادند، اما دیری نپایید که وزارت خارجه مصر اعلام کرد که مقصود «سامح شکری» وزیر خارجه این کشور از امکان اعزام نیروهای عربی به سوریه، کشور مصر نیست. وزارت خارجه مصر در بیانیه‌ای تاکید کرد: ارتش مصر نیروهای خود را به خارج از مرزهای این کشور اعزام نمی‌کند، مگر اینکه بر اساس قانون اساسی و اصول سیاسی مشخص باشد.وزارت خارجه مصر اعلام کرد که هدف از اظهارات وزیر خارجه این کشور درباره امکان اعزام نیروهای عربی به سوریه، این نیست که مصر هم در این ائتلاف شرکت می‌کند.واکنش عبدالفتاح السیسی رییس جمهوری مصر به فشارهای سعودی برای اعزام نیرو به مصر در نوع خود جالب بود؛ السیسی در واکنشی غیرمستقیم به فشارهای سعودی تاکید کرد که مصر بجز در مقابل خدا در مقابل احدی زانو نمی زند و در اتخاذ تصمیم‌هایش از جمله در خصوص سوریه مستقل است و جای هیچگونه جدلی در آن نیست.

Email this page

نسخه مناسب چاپ