دیدگاه
آب، این نعمت بزرگ الهی را هدر ندهیم
اکثریت ملت‌ها به‌ویژه آن‌ها که دوران جنگ و قحطی را دیده‌اند، با نعمت‌های الهی رفتاری مهربانانه دارند و می‌‌کوشند از آن استفاده بهینه کنند و ذره‌ای از آن را هدر ندهند. متأسفانه ما ایرانیان خیلی بد عادت شده‌ایم و همه نعمت‌ها را آشکارا به هدر می‌دهیم. یکی از هدایای الهی، آب است که مایه زندگی است. با این که آب چهارپنجم سطح زمین را می‌پوشاند، در بسیاری از کشورهای قاره‌های آفریقا، آسیا و آمریکا هم بسیار یا گاهی دچار کم‌آبی و خشکسالی و در نتیجه موجب کمبود مواد غذایی اصلی، گندم، برنج، جو و سایر غلات که لازمه زندگی است می‌شود. اینگونه خشکسالی‌ها کوروش کبیر را مجبور کرد از خداوند تقاضا کمک کند که کشور او را از بلای کم‌آبی و خشکسالی محفوظ بدارد آیا راهی برای جبران این کمبودها وجود دارد؟ بهتر است از خودمان شروع کنم. در اولین سفر خارج از کشور به‌خوبی دریافتم که ما در مصرف آب،‌این مایه حیات استفاده بهینه نمی‌کنیم و علیرغم کم‌آبی، در مصرف آن بسیار اسراف می‌نماییم. مصرف آب هموطنان ما برای استحمام، شستشوی صورت و دهان و مسواک زدن خیلی بیشتر از سایر ملت‌ها است. اولین بار در استکهلم سوئد به حمام رفتم و دوش گرفتم، همسایه من که در اتاق مجاور اقامت داشت، از همان حمام و دوش استفاده می‌کرد. بعد از اولین بار استفاده با تعجب از من پرسید،‌حسن تو چگونه حمام را خیس کرده‌ای؟ بعد از مدتی یاد گرفتم که از آب، بزرگترین نعمت الهی چگونه استفاده کنم،‌اما هنوز به کرات می‌بینم که در کشور خودمان برای شستشوی زمین، تراس، پشت بام و برای جمع‌آوری برگ و سایر خرده‌ریزها که باید با جارو یا وسیله دیگری آشغال و خاک آن را جمع‌آوری و سپس برای تمیز کردن نهایی از آب استفاده کنند، از بی‌توجهی تمام آشغال را می‌خواهیم با آب جمع و جور و با آب به چاه یا محل دیگر هدایت کنیم؟ متأسفانه توجه نداریم با این بی‌توجهی‌ها چقدر به مصرف آب و هزینه تصفیه آن ضرر می‌زنیم و به دست خود ندانسته به کم‌آبی دامن می‌زنیم و موجب اسراف در هزینه‌ها می‌شویم و از یاد می‌بریم که الله لایحب‌المسرفین (خداوند اسراف‌کنندگان را دوست ندارد).

پروفسور محمدحسن کریمی‌نژاد

استاد پاتولوژی و ژنتیک دانشگاه علوم‌پزشکی تهران

Email this page

نسخه مناسب چاپ