خلع‌سلاح بهانه است هدف؛ موجودیت کره‌شمالی !
بخش اول
 

کره شمالی و آمریکا پس از ۶۵ سال اولین گام صلح را برداشتند. مذاکرات رهبران آمریکا و کره شمالی روز سه شنبه ۱۲ ژوئن سال جاری پشت درهای بسته در سنگاپور صورت گرفت، سندی که از سوی واشنگتن به رسانه‌ها اعلام شد، از خلع کامل سلاح هسته ای کره شمالی حکایت دارد، مسئله ای که روشن نیست در آینده این کشور پر سر و صدا تا چه اندازه به آن پایبند باشد. در این باره خبرآنلاین با دکتر حمیدرضا آصفی، سخنگوی اسبق وزارت خارجه و سفیر پیشین کشورمان در فرانسه گفتگو کرده است که از نظر می گذرانید:

- ارزیابی شما در نگاه اول نسبت به این دیدار تاریخی چیست؟

*این دیدار بعد از مدتها بالا پایین شدن و فراز و فرود بالاخره صورت گرفت؛ دیداری که ابتدا لغو شد و بعد در دستور کار قرار گرفت. مسئولان دو کشور در کره مشغول مذاکره بودند تا امکان گفتگو صورت بگیرد.دیدگاه آمریکایی‌ها برای مذاکره به صورت خیلی روشن از سوی پمپئو اعلام شد؛ خلع سلاح کره به گونه ای که قابل راستی آزمایی باشد و غیر قابل بازگشت. هم خلع سلاح شود، هم امکان برگشت دست یافتن به سلاح هسته ای را پیدا نکند، کره‌ای‌ها با بند اول مشکل نداشتند و اعلام کرده بودند، خلع سلاح در کره؛ اینکه کره شمالی منظورش چیست، شبه‌جزیره است یا کل کره با اطراف آن و تفسیر مسئولان دو کشور از این بند چیست باید گذشت زمان آن را نشان دهد.

- آیا می توان به این مذاکره امید داشت؟

* آمریکایی‌ها کاری کردند که نشان دادند نمی توان به گفتگو با نتیجه مثبت به آمریکا دل بست به خاطر اینکه آمریکایی‌ها نتیجه مذاکرات را پیش شرط مذاکرات تفسیر کردند. یعنی اگر آمریکا قرار باشد که در یک مذاکره ای وارد شود نمی تواند آن نتایج را به عنوان مذاکرات مطرح کند، یعنی قبل از ورود به جلسه شرطی گذاشتند که می خواهند آن را به عنوان نتیجه جلسات داشته باشند. لذا نمی شود به این مذاکرات خیلی امیدوار بود.

- از چه لحاظ؟ لطفا کمی توضیح دهید.

* نکته اول خودشیفتگی ترامپ کاملا مشهود است و علاقه به دیده شدن دارد و این نوع تیپ شخصیتی باعث می شود که او هر توافقی و لو بد را به نام خودش ثبت کند. این اصل کلی است که در مورد ترامپ باید در نظر گرفت. نوع کلامش مانند واکنشی که به دیدار با کیم جونگ اون داشت و گفت: اگر یکی را ببینم میفهمم که این مذاکره نتیجه خوب دارد یا خیر . اینها همه حاکی از خودشیفتگی او دارد.

نکته دوم ترامپ استاد تخریب توافق است. نمونه‌های آن را دیده ایم، برجام، توافق آب و هوایی پاریس، گفتگوی‌های آتلانتیک در مورد تجارت همه را بهم زده است یعنی می توانیم بگوییم که در بداخلاقی و هنجار شکنی نمره قبولی می گیرد. ولی ترامپ تا کنون توافقی را به دست نیاورده است که ببینم می توانیم روی توافق حساب کنیم یا نه؟! تا ارزیابی بشود که آیا اصلا می تواند توافقی به دست آورد یا نه؟ در این مدت که ما ندیده‌ایم! ترامپ تخریب‌گر خوب و توافق گر بد است.نکته سوم روز به روز آمریکا را در انزوای بیشتر برده است. سابقه نداشته که آمریکا ملاقات خود را با رهبران انگلیس، شریک دیرینه و سنتی خود لغو کند و بگوید که خانم می مانند معلم‌های درس اخلاق است و بگوید ترزا می معلم اخلاق است. احتمالا خانم ترزامی مثل معلم، اصول دیپلماسی را به ترامپ یاد داده است! چنین ادبیاتی میان آمریکا با شریک خود که پیوند عمیقی دارند، سابقه نداشته است. آمریکا در زمان ترامپ بیش از هر زمانی بدون رفیق مانده است، اگر هم رفیقی داشته باشد، دورش را نوکر صفت‌ها گرفته اند که بقای خود را در حمایت از آمریکا می‌دانند. با این تعریف از ترامپ باید دید سند جامعی که امضا شده شامل چه مفادی است، این را باید دید. من تصور نمی کنم فرمولی که آمریکایی‌ها می خواهند پیش ببرند، کره شمالی به آن تن دهد. چرا که کره شمالی درس لیبی و ایران را در کنار خود دارد. درباره ایران، آمریکا به عنوان کشور ناقض برجام و توافق بین المللی معرفی شده است.

- ولی ظاهرا در سند امضا شده میان طرفین، کره شمالی خلع سلاح را پذیرفته است؟

* بله در مفاد اعلام می شود اما ما نمی دانیم جزئیات آن به چه صورت است و قرار است طرفین با چه شرایطی آن را اجرایی کنند. اگر آن طور که آمریکا می خواهد، کره شمالی خود را خلع سلاح کند لیبی را باید ببیند، اینطور نیست که روابطش با کره به روابط اقتصادی، پایدار و خوب شود و حتی احتمال دارد در بلند مدت موجودیت کره شمالی از بین برود. لذا کره هم درس لیبی را دارد هم درس ما را. چرا که ایران با حسن نیت وارد مذاکره شد و آمریکا نقض عهد کرد. باید دید این سند چگونه سندی است چه طور تنظیم شده است؟ جزئیات آن چیست؟ می‌گویند کره شمالی خلع سلاح را پذیرفته است اما باید تحلیل شود کره شمالی آن را به چه صورت پذیرفته است؟ و جزئیات توافق چیست؟ ما به صورت شفاف نمی‌دانیم که بتوانیم ارزیابی کنیم. برخی برای اینکه دیده بشوند حتی توافق بد را می گویند خوب، حتی اگر همه بگویند بد است می گویند عالی است! ترامپ از ان دسته از افراد است.نکته مهمتر اینکه دموکرات‌ها در کنگره آمریکا اعلام کردند با هر توافقی که بین ترامپ و اون صورت بگیرد باید به تایید کنگره برسد، این حاکی از بدبینی آمریکا به ترامپ است یعنی کنگره هم به اعمال ترامپ مطمئن نیست.البته اظهارات پوتین در هفته‌های پیش مبنی بر اینکه اگر کره شمالی به خلع سلاح تن دهد اول باید تحریم‌ها برداشته شود، این علامتی است که طرف مقابل یعنی کره شمالی یا حتی روسیه چه موضعی گرفته اند، گام‌ها چگونه برداشته می شود؟ گام اول را چه کسی بر میدارد؟ در اینده باید بررسی شود نمی توان ارزیابی اقای ترامپ را تایید کرد و باید منتظر آینده ماند.

- برخی مذاکره ایران و آمریکا خصوصا در مورد خلع سلاح هسته‌ای و برجام را با مذاکره پیونگ یانگ و واشنگتن مقایسه می کنند. نظر شما چیست؟

* موضوع ایران با کره شمالی با هم تفاوت بسیار دارد. مقایسه این دو کشور اشتباه راهبردی است. مشکلات ما با آمریکا مشکلات هسته‌ای نیست، مشکلات ما همان‌هایی است که خودشان دارند اعتراف می کنند، لذا به گمان من نمیتوان به هیچ وجه مقایسه کرد. مشکل آمریکا با کره می تواند تنها تسلیحاتی باشد و من اعتقاد دارم فقط تسلیحات نیست، تسلیحات مقدمه‌ای است برای ورود به موضوع ایدئولوژی و نگرش کره‌شمالی به دنیا. لذا موضوعات و مشکلاتی که کره دارد کاملاً متفاوت است. در خصوص کره شمالی ابتدا باید دید مذاکره تا چه مدت طول می کشد؟ و چه اتفاقاتی در آمریکا خواهد افتاد، در انتخابات مجلس نمایندگان آمریکا و کنگره باید دید که ترامپ اکثریت را از دست خواهد داد یا خیر؟ وضعیت داخل آمریکا را باید بررسی کرد که چگونه خواهد بود. و در نهایت تاکید می کنم روندی که به عنوان خلع سلاح شروع کرده اند جزئیات آن باید معلوم شود، اینکه زمان این توافق به چه صورت است و همه جزئیات باید روشن شود تا بتوانیم ارزیابی دقیق داشته باشیم.

- برخی تحلیلگران مذاکرات کره شمالی و آمریکا را با برجام مقایسه می کنند. نظر شما چیست و اینکه در نهایت با برجام چه باید کرد؟

*درباره برجام باید اشاره کنم به مقاله آقای فیشر، وزیر خارجه سابق آلمان؛ که در تیم مذاکره کننده هسته ای در زمان وزارت اقای دکتر خرازی حضور داشت؛ او در این مصاحبه گفته است: «۱- آمریکا با خروج از برجام باعث بی‌ثباتی در منطقه می‌شود. ۲- به آقای ترامپ گفته است از گذشته‌ها درس بگیر، جرج بوش حرف‌های شما را می‌زد ولی نتیجه نگرفت، سختگیری بوش بر ایران کمتر از تو نبود ولی ایران قدرتمندتر شد و کاری که تو میکنی نتیجه آن قدرتمندتر شدن ایران است. البته او می گوید روش مقابله با ایران را قبول نداریم اما حضور ایران در منطقه را هم قبول نداریم، برای مقابله با ایران فشار جواب نمی دهد. آقای ترامپ به گذشته و به بوش نگاه کند که نتیجه نگرفت و ایران قدرتنمند تر شد.» نکته سوم می‌گوید که «چه بخواهیم چه نخواهیم، استیلای غرب تمام شده است. آینده دنیا بدون سلطه غرب خواهد بود. افول غرب را به روشنی می بینم.»

از این مقاله وام گرفتم که بگویم؛ آمریکا از برجام خارج شد ولی خودش متضرر اصلی شد. کافی است که ایران یکی دو سال نگران نباشد و کمر همت را سفت ببندد، فرض کنیم دوره جنگ است، همه دنیا سر ایران ریخته اند، برای برجام به وحدت و انسجام داخلی نیاز داریم، دفاع از دیپلماسی و حمایت از مذاکره کنندگان بیشتر از هروقت دیگر لازم است. ما باید نوک انتقاد را به سمت آمریکا بگیریم نه به داخل. باید روزی برجام موضوع تدریس در ورک شاپ و محافل علمی ما شود، می توان بحث و بررسی کرد که کجای توافق بد بود کجا نقطه قوت بود و چه طور می‌توان بهتر انجام داد.

الان وقت توجه به دشمن خارجی است، باید از دستاوردی که به دست آمده دفاع شود، اگر دو سه سال کشور ساختارسازی کند و بپردازد به اینکه در داخل خودش را ایمن کند، و اینکه چگونه از این زمان عبور کنیم خیلی اتفاقات خوب خواهد افتاد البته آمریکا در خصوص برجام خیلی طول نخواهد کشید که صداهای مختلف را از پشیمانی آمریکا می‌شنویم.

دستاوردهای “زیاد” کیم جونگ اون از نشست با ترامپ

همه آن چیزی که کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی واقعا به آن در نشست بی‌سابقه با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا نیاز داشت، نگهداری زرادخانه هسته‌ای خود برای مدتی بیشتر و منتشر شدن عکس دست دادنش با دونالد ترامپ بود، برای آنکه نشان دهد او حقیقتا وارد صحنه جهانی شده است .به گزارش ایسنا، به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی در حالی که هیچگونه وعده محکمی برای کنار گذاشتن زرادخانه هسته‌ای به سختی به دست آمده خود ارائه نکرد، به عنوان یک مقام برابر در کنار رهبر قدرتمندترین کشور جهان ایستاد و نشانه‌هایی دریافت کرد مبنی بر اینکه در آینده مانورهای نظامی مشترک آمریکا – کره‌ جنوبی برگزار نمی‌شود و با ستایش‌های رئیس‌جمهوری مواجه شد که سال گذشته او را به عنوان “مردک موشکی” مورد تمسخر قرار داده بود .اگر او مجبور شده بود تحت فشارهای آمریکا مذاکره کند، مطمئنا چنین چیزی مشهود نبود.همچنین مخالفان کمپین دیپلماتیکی که او اوایل سال جاری میلادی با همسایگانش به راه انداخت، با برگزاری این نشست به حاشیه رانده شدند.همه این اتفاقات از جانب رهبر ۳۴ ساله‌ای انجام شد که او را خیلی جوان و بی‌تجربه برای آنکه برای مدت طولانی به کارش ادامه بدهد تلقی می‌کردند.ترامپ از ابتدای نشست آنها کیم جونگ اون را با انبوهی از تحسین‌ها مواجه کرده و او را یک “فرد با استعداد که خیلی زیاد عاشق کشورش است” خواند.با این حال مهمتر از آن ترامپ از این صحبت کرد که می‌خواهد به رزمایش‌های نظامی سالانه با کره‌ جنوبی – یک مطالبه مهم و طولانی مدت کره شمالی- پایان داده و به این ترتیب می‌تواند به کیم جونگ اون زمان زیادی برای حفظ سلاح‌های هسته‌ای‌اش بدهد و درخواست‌ها برای یک فرآیند سریع و فوری خلع سلاح هسته‌ای با شانه خالی کردن و گفتن اینکه “این کار مدت زمانی طولانی نیاز دارد” جایگزین کرد. موفقیت این نشست قطعی نیست.کره شمالی شاید حتی بیشتر از خود ترامپ خواهان این نشست بود و رهبر این کشور به شکل ملموسی عصبی بود.کره شمالی بعد از آنکه شدیدا در مقابل درخواست‌های دولت ترامپ به منظور خلع سلاح هسته‌ای فوری خود ایستادگی کرد (مساله ای که یکبار ترامپ را وادار کرد موقتا این نشست را لغو کند) به یکباره لحن ملایمی را در پیش گرفت تا دوباره ترامپ را به سمت خود بکشاند. کیم جونگ اون حتی برای آنکه این توافق را برای واشنگتن شیرین‌تر کند یک نمایش بزرگ در مقابل رسانه‌های خارجی برای تعطیل کردن محل مربوط به آزمایش‌های هسته‌ای خود ترتیب داد، سه زندانی آمریکایی را بازگرداند و از توقف یک جانبه آزمایش‌های هسته‌ای و پرتاب‌های موشک‌های دوربرد خود خبر داد.با این حال به مجرد ورود کیم جونگ اون به سنگاپور در روز یکشنبه اعتماد به نفس کره شمالی پدیدار شد.با وجود آنکه رسانه‌های دولتی این کشور به شکلی محتاطانه پوشش خبری نسبتا کمی درمورد این نشست در مقایسه با زمان قبل از آن به عمل آوردند اما بعد از آنکه رهبر کره شمالی با هواپیمای چارتر شرکت ایر چاینا به سنگاپور وارد شد به یکباره درهای خود را باز کردند.

در عین حال منتقل شدن رهبر کره شمالی با این هواپیمای چینی نشان می‌دهد که او از حمایت کامل همسایه قدرتمند و هم‌پیمان اقتصادی خود برخوردار بوده است. تصاویر ورود رهبر کره شمالی به سنگاپور صفحه‌های روزنامه رسمی حزب حاکم را به خود اختصاص داد و در بخش‌های خبری تلویزیون غالب شد. قدم‌زدن شبانه رهبر کره شمالی در سنگاپور در آستانه این نشست حتی جایگاه بزرگتری در رسانه‌های کره شمالی به خود اختصاص داد. در ویدئوهایی که از این بازدید پخش شد جمعیت ناظران مثل یک ستاره موسیقی از او استقبال کردند.

Email this page

نسخه مناسب چاپ