کوتاه و گویا
از امام حسین(ع) می‌آموزیم
محمدجواد حجتی کرمانی
اگر در جنگهای حضرت رسول اکرم(ص) و حضرت علی(ع) به دقت و با دیدی جدید و با توجه به شرایط روز بنگریم، شاید بسیاری از اصول جنگ سرد و گرم و نیز تکنیک‌‌ها و استراتژی جنگ را در سنت بزرگانمان کشف کنیم. اما آنچه در مورد ما و اوضاع کنونی ما و صف‌آرایی دشمن تا دندان مسلح، به کار می‌‌آید تاکتیک و استراتژی عاشوراست که انقلاب اسلامی ما الهام گرفته از آن است.

***

من خود موفق شده‌ام که بین زندان اول و دومم در منزل اجاره‌ای برادرم محمدآقا که با شهید باهنر اجاره کرده بودند، در مسابقه بهترین کتاب در مورد امام حسین شرکت کنم که به زندان افتادم و کتاب پس از متجاوز از ده سال به چاپ رسید که چاپ پنجم آن نیز منتشر شده است و آنچه اکنون در ذهن دارم اینست که امام حسین علیه‌‌السلام با دوراندیشی و صبر و حوصله تمام، از توطئه‌های دشمن جان بدر بُرد. در تاریخ آمده است که حاکم مدینه مأمور بود در همان مدینه از امام بیعت بگیرد که با یک دفع‌الوقت تاکتیکی، امام مدینه را ترک کرد و به مکه آمد… تا شب عاشورا هم در صدد آن بود که دشمن را از جنگ منصرف کند.

***

نکته بسیار مهم و مهم و بسیار مهم آنکه امام حسین(ع) با آشنایی به واقعیت امور و به‌خصوص آشنایی دقیق با خصلت معروف بی‌وفایی کوفیانی که از او دعوت کرده بودند، و با فرستادن مسلم‌بن عقیل که هم پیشقراول آماده‌سازی مردم کوفه برای بیعت با امام بود و هم می‌توانست امام را با واقعیت اوضاع آشنا کند با حوادثی که با قتل مسلم رخ داد، واقعیت دقیق‌تر و ملموس‌تر خودنمایی کرد.

اگر خطبه‌های امام و کلماتی را که از آن حضرت از مدینه تا کربلا ایراد فرموده بازخوانی کنیم متوجه می‌شویم که آن حضرت با توجه به واقعیت‌های موجود، هیچگاه سخن از پیروزی در جنگ و شکست دشمن نکرد بلکه همه جا گوشزد می‌کرد که اگر جنگی رخ دهد سرنوشت ما قطعاً «شهادت» است و دیگر هیچ. اگر آنچه را هم از پیش‌بینی‌های رسول اکرم(ص) و امام علی(ع) در مورد عاشورای حسینی در روایات آمده است در نظر آوریم، ملاحظه می‌کنیم که در واقع واقعة کربلا و آن شهادت بی‌نظیر که در جهان اسلام و بلکه کل جهان یگانه است، یک حماسه یگانه است که امام، در آن «حماسه»‌ای نخواند و یاران خود را تحریص و تشویق به جنگ نکرد و بلکه در تمام این مدت، می‌کوشید که یاران را بیازماید و «خالص‌»‌ها را برگزیند و آنانی را که به هوس پیروزی و یا نام‌آوری در جنگ با او همراه شده‌اند پیوسته و پیوسته تصفیه و تسویه کند و لذا در مواردی منجمله وقتی خبر قتل مسلم رسید، عده‌ای امام را ترک کردند و شب عاشورا هم‌ چنانکه همه می‌دانیم، امام چراغ را خاموش کرد تا هر کس آماده شهادت نیست برود…

***

من به یاد گفته آقای ظریف افتادم که چندی پیش، مقایسه‌‌ای کرده بود بین توانایی نظامی ما و توان نظامی دشمن، که بسیاری بر او تاختند… ولی، شما سخنان ظریف را مقایسه کنید با سخنان نظامیان جان‌برکف ما‌ که حماسه‌سرایی می‌کنند و من از این عزیزان تقاضا کرده‌ام بدون فرمان صریح و علنی فرمانده کل قوا سخن نگویند و اقدامی نکنند…

***

… و کلام آخر آنکه راه امام حسین(ع) همان است که اشاره کردیم. ما از امام حسین(ع) می‌آموزیم و به استقبال جنگ «تحمیلی» نمی‌رویم.

و ما علی‌الرسول‌الاالبلاغ

Email this page

نسخه مناسب چاپ