یادداشت
درگذشت حسن پویان، همکار قدیمی روزنامه اطلاعات
 

حسن پویان، مترجم پیشکسوت کتاب، مطبوعات و رادیو و تلویزیون و همکار قدیمی روزنامه اطلاعات در ۸۵سالگی در رجایی‌شهر کرج درگذشت و مراسم ختم او جمعه دوازدهم مردادماه جاری با حضور اعضای خانواده و جمعی از اهالی فرهنگ برگزار شد.

مرحوم حسن پویان سی‌ام مردادماه ۱۳۱۲ در بندرانزلی دیده به جهان گشود و از سال ۱۳۳۷ همکاری‌هایش با روزنامه اطلاعات به عنوان مترجم زبان فرانسوی در سرویس خارجی را در کنار دیگر مترجمان اطلاعات در آن زمان مانند غلامحسین صالحیار،‌منصور تاراجی، بهارلو،‌ سیامک جلالی و محمود طلوعی آغاز کرد که حدود ۲۰ سال ادامه یافت و سرانجام مدت کوتاهی پس از پیروزی انقلاب، در هشتم اردیبهشت۱۳۵۸ در حکمی به امضای بهرام مسعودی معاون وقت مؤسسه اطلاعات، بازنشسته شد. وی علاوه بر روزنامه اطلاعات، مدتی هم با اداره کل انتشارات و رادیو وزارت اطلاعات و جهانگردی، وزارت اقتصاد، خبرگزاری پارس و سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران همکاری داشت و به ترجمه کتاب و مقاله‌های بسیاری پرداخت که با استقبال خوانندگان آن‌ها مواجه می‌شد. برخی از کتاب‌هایی که شادروان حسن پویان ترجمه کرده، از این قرار است: درآمدی بر نظریه فرهنگی (فلیپ دانیل اسمیت) و کثرت‌گرایی فرهنگی (سی‌دبلیو واتسون) که هر دو از کتاب‌های کنکور دوره‌های دکترای رشته‌های علوم‌انسانی محسوب می‌شوند، فرهنگ جامعه‌شناسی (به عنوان یک کتاب ماخذ و مرجع در جامعه‌شناسی)، نوشته (نیکلاس آبرکرامبی، استفن هیل و بریان.اس٫ترنر)، احزاب سیاسی و تحقیق جامعه‌شناسی گرایش‌های تنفذسالارانه در دموکراسی‌های معاصر (رابرت میشل)، جامعه‌شناسی مدرن (پترو رسلی)، سرمایه اجتماعی، اعتماد، دموکراسی و توسعه (رابرت پانتام، جیمز سمیوئل و کلاوس افه)، آموزش برای آینده پایدار (یونسکو)، مبانی و رشد جامعه‌شناسی (جی.اچ.آبراهامز) و یک زندگی (گی‌دموپاسان).

وی همچنین خاطرات دوران جوانی خود را در کتابی با عنوان یاد ایام جوانی (گرداب توهم یک عضو) در سال ۱۳۸۵ منتشر کرد.

حسن پویان در دوره جوانی به همراه خانواده‌اش به مشهد رفت و در آن شهر ساکن شد. وی در اواخر دهه ۱۳۲۰ در قالب سازمان جوانان حزب توده در مشهد فعالیت کرد که بعد از کودتای ۲۸مرداد۳۲ توسط مأموران ساواک شناسایی و دستگیر و به ۳ سال زندان محکوم شد. وی پس از زندان با گذشته سیاسی‌اش قطع رابطه کرد و فعالیت‌های سیاسی را کنار گذاشت و به فعالیت‌های فرهنگی و ترجمه روی آورد. پویان که از ناحیه پا مشکل داشت و می‌لنگید، در آخرین سال دولت دکتر محمدمصدق چندبار در متینگ‌های موضعی و دیگر فعالیت‌های پنهانی مانند شعارنویسی و یا پخش اعلامیه علیه رژیم شاه دستگیر و برای مدت کوتاهی زندانی شد. به گفته خودش؛ «در اواخر زمستان ۱۳۳۵ که دوران محکومیتم به پایان رسید، در درستی و حقانیت چیزهایی که از حزب آموخته بودم، تردیدهای عذاب‌آور داشتم».

حسن پویان با این که از آن پس به هیچ‌وجه گرد فعالیت‌های سیاسی نگشت، در سال ۱۳۴۹ دگربار تحت تعقیب ساواک قرار گرفت و این بار نه به دلیل فعالیت‌های سیاسی، بلکه برای دستیابی ساواک به محل اختفای برادرش امیرپرویز پویان، که از رهبران چریک‌های فدایی خلق بود، ۴ بار از سوی ساواک دستگیر و بازجویی شد که چون نتوانست به یافتن امیرپرویز کمک کند، ساواک هربار پس از مدت کوتاهی او را آزاد می‌کرد.

Email this page

نسخه مناسب چاپ