کوتاه و گویا/سخنی با مدعیان دولت بخصوص حضرات خبرگان ـ دام‌ظلهم...
توپ توی زمین همة ماست، نه تنها دولت…
محمدجواد حجتی کرمانی
چندی پیش نوشتم کسانی که هشتک «پشیمانی» راه انداخته‌اند، رشد سیاسی ندارند… حالا می‌بینم اینها تنها نیستند، همه توپ را توی زمین دولت می‌اندازند و از صدر تا ذیل طلبکار دولت شده‌اند که معجزه کند و اوضاع نابسامان اقتصادی را که فرآوردة سالهای سال تخریب بخصوص ۸ ساله دولت خودخواندة «بهار» است یکشبه از دولت می‌خواهند که اصلاح کند و من از پاره‌ای از مجلسیان در شگفتم که به خوبی می‌دانند مشکلات ما، چنان درهم تنیده است که جز با اجماع عام و کامل و بدون دعوا و جنجال و گروکشی و مچ‌گیری این گره‌های کور و پیچ در پیچ که مسیر آن ناپیداست، باز کردنی نیست، آنوقت در چنین شرایطی بجای آنکه عقلشان را روی هم بگذارند و همه با هم به حل مشکلات بپردازند رئیس جمهور را به مجلس فرا می‌خوانند و دولت و وزرا را «دراز» می‌کنند!…

***

نگارنده در مسائل اقتصادی تخصصّی ندارم و از گوشه و کنار چیزهایی می‌خوانم و می‌شنوم که «اقتصادیون» دولت با هم اختلاف نظر دارند و چه… و چه… و خیال می‌کنند با تعویض افراد، این کلاف سردرگم باز می‌شود و اوضاع به سامان می‌رسد…

***

حالا جمعی از حضرات بزرگوار «خبرگان» هم وارد میدان فوتبال سیاسی شده‌اند و «توپ» را به زمین دولت می‌اندازند… که یکّه و تنها، بدون اینکه «پاس» بدهند و توپ را بین خودشان و همفکرانشان می‌چرخانند، به دولت می‌گویند: «گُل بزن!…»

***

نه!، استعارة بالا برای نشان دادن وضعیّت حقیقی فوتبال سیاسی رایج امروز ما، کافی نیست. همان استعارة قدیم گویاتر است که همه بالای «گود زورخانه» نشسته‌اند و کشتی‌گیر هم نیستند و به کشتی‌گیران وسط تشک کشتی می‌گویند: «لنگِش کُن!…»

***

انصاف و عدالت کجا رفته است؟

تکرار می‌کنم صد بار و هزار بار… همه مقصریم… به‌خصوص امثال بنده(!)‌ی عمامه برسر پُر ادعا و تک‌گو و تک‌نواز!! (بعضی هم البته قاصرند ولی نتیجه یکی است).

Email this page

نسخه مناسب چاپ