مکتوب هفته
آش آشکار‎!
دکتر محمدعلی فیاض‌بخش
اگر جنگ روانی با مردم عادی جواب نمی‌داد، اینهمه روان‌شناس و جامعه‌شناس در خدمت دولت‌ها و قدرت‌ها نمی‌بودند. بازی با آرامش مردم و هزینه‌سازی از اعصاب و روان ایشان سرمایه‌ای سودآور برای صاحبان قدرت و مکنت است. ادبیات‌سازی در کلیشه‌های گفتاری و نوشتاری، یکی از ابزارهای جنگ روانی‌ست‎.

‎در کشور ما دو جنگ روانی عمده از بیرون و درون در حال اجراست: بیرونی، همان هول و هراس و واهمه فروپاشی و بی‌سامانی‌ست که عمله شناسنامه‌دار آن، رسانه‌های معیّن و مشخص هستند و بی‌شناسنامه‌ها، بازیگردانان پنهان و نیمه‌آشکار‏‎.

‎ادبیات این جبهه بیرونی متمرکز بر یک‌چیز است، و آن، برجسته‌سازی ناکارآمدی و عدم انسجام در مدیریت درونی‌ست، و سوژه ماه‌های اخیرشان، بحران اقتصادی فراگیر است‎.

‎در جبهه درونی، عملیات روانی بر یک ادبیات خاص متمرکز شده، و آن، تعبیر «دولت پنهان و‌ موازی» ا‌ست‎.

‎این که تعبیر دولت پنهان از سوی عده‌ای، آیا یک فرافکنی‌ست و یا یک واقعیت، تشخیصش بر عهده امثال من، که همیشه روی ماجرا را می‌بینیم نیست. آنچه من و امثال من می‌بینند، این است که روی صحنه، مسئولینی هستند که بیش از دلمشغولی به مصالح کشور و‌مردم، درگیر حفظ مراتب قدرت و مکنت خویش در آینده‌اند و سهم مصالح عامه در مصلحت‌سنجی‌هاشان چندان چشمگیر نیست‏‎.

‎در این بازی، اگر هم فرض دولت پنهان، فرض درستی باشد، باید گفت که همین آشکاران امروز، همان پنهانیانِ دیروز بودند و چه بسا فردا که قدرت را وامی‌گذارند، خود در نقش همان دولت در سایه درآیند. پس بهتر است کلیشه‌های گفتاری را در ادبیات جنگ روانی، به صداقت در کار و تلاش و مسئولیت‌پذیری بدل کنند و اگر هم دولتی پنهان در کار است، همان‌گونه که در میهمانی‌ها و محافل عقد و عروسی آقازادگانشان همه یک‌جا و باهم آشکار می‌شوند، در حل و رفع مشکلات نیز رودرروی هم بنشینند و با همان لبخند‌ها و مصافحه‌های محفلی، به حل مشکلات کشور بپردازند‏‎.

‎انصاف دهیم، علیرغم تلاش‌ها و‌گفتار‌ها برای «برجسته‌نمایی دولت پنهان»، دولت آشکار نه تنها دست‌بسته‌ نیست، بلکه نسبت به قوای مجریه بسیاری از کشورها دست بازی دارد؛ اگر بخواهد قواعد بازی را درست اجرا کند‎.

‎وزرای زیردست رئیس‌جمهور و هزاران نفر کارگزاران زیر فرمان وزرا و معاونان، دیگر دولت پنهان نیستند. آیا این دولت آشکار، که صاحب امضا و فرمان است، نمی‌تواند حریف چند خودرو‌ساز و چند سفته‌باز شود؟ اگر اراده‌ای در کار باشد، اینهمه ضعف را بعید می‌دانم‎.

‎امضاهای طلایی(به قول همین کلیشه‌سازان)، چگونه بر گلوی تولید و صنعت می‌افتد؟ همه از قلم «پنهانیان» است؟ فکر نمی‌کنم‎.

‎ادای دیون معوقه خیل عظیم کارمندان و کارگران را امضاهای طلایی پنهان، به تأخیر انداخته؟ باور ندارم‎.

‎آقایان‎!

‎بیایید درمقابل این جبهه جهنمی جنگ روانی خارجی، به خاطر خدا جنگ‌های روانی داخلی را تمام کنید و به کار ملک و ملت بپردازید و اگر نمی‌توانید، بروید و «پنهان» شوید‎!

‎آیا امروز، دولت آشکار، که در معنی اعم، سه قوه هستند، همه مسئولیت‌پذیری و کفایتمندی خود را نمایان کرده‌اند، که یقه موجودی به نام دولت پنهان را چسبیده‌اند؟

بنده به نام ملت ایران(!) اعلام می‌کنم:‌ هان‌ ای «آشکاریان»! شما «آش» خود را درست عمل آورید؛ ما مردم، «پنهانیان» را آشکار می‌کنیم و آششان را می‌پزیم‎!

Email this page

نسخه مناسب چاپ