یادداشت
بسته‌های پیشنهادی
سید مسعود رضوی
تحولات مهمی در منطقه رخ می‌دهد و همزمان مسایل و مشکلات موجود در کشور ما نیز با رویکردها و تمایلات مختلف دست به گریبان است. در حقیقت، دولت با انبوه بی شماری از نقد و نظر و راهکارهای مختلف روبه روست و پیشنهادها و نسخه پیچی رقبا و مخالفان دولت از یک سو، و اتهامات ناراضیان و ناامیدان و آزردگان از شرایط موجود در یک نقطه به هم می‌رسد و هماهنگ می‌شود؛ آن نقطه تلاقی و آن لحظه همگونی، مقصر جلوه دادن دولت و زدن اتهام بی عملی و انفعال و بی عرضگی به یکی از متخصص‌ترین و باتجربه‌ترین کابینه‌های پس از انقلاب اسلامی است. ‏

تکنوکراسی متسامح و عمل گرای حاکم بر دولت نیز، البته شرایط مناسبی برای جریانها و افراد و تحلیلگران مختلف فراهم کرده که بگویند و نظر دهند و نقد کنند و نسخه پیچی فرمایند و حتی اتهام بزنند و ناسزا بگویند. جامعه کوچک مجلس تمثیل و نماد این وضع است و دولت هم تنها مرجع شناخته و پاسخگو و در دسترس است. ‏

این شیوه و راهکار، البته هزینه زیادی هم ندارد جز آنکه وقت کشی شود و فرصت کار و فعالیت از چنگ برخی وزرا ربوده و احیاناً امکان حذف وزیر هم میسر می‌شود! گاهی هم احتمال جانشینی معاونی یا چهره‌ای ضعیف‌تر و ناشناخته‌تر در این روزهای سخت منتفی نیست. مثل استیضاح و برکناری وزیر کار و اقتصاد، یا پرسش و پاسخ با دکتر ظریف و حتی رئیس‌جمهور، همه و همه در شرایطی بحران خیز و دوران ساز که حکمت تقویت دولت بر هیچ عقل سلیمی پوشیده نیست.‏

نکته‌ای که توجه ما را بیشتر جلب کرده، انتقادات ضمنی و بسته‌های پیشنهادی از سوی نخبگان نظامی، ازجمله گفته‌های انتقادی فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و بسیج مستضعفین است. به ویژه آن که در شرایط کنونی که اجلاس سه جانبه تهران، مسکو و آنکارا در تهران، چالش بزرگ نبرد ادلب را در پیش رو دارد و ساز مخالف ترکیه و موذیگری و توطئه‌های رژیم صهیونیستی نیز هرلحظه هشیاری و وحدت بیشتری می‌طلبد و اتحاد و پشتیبانی از دولت و دستگاه دیپلماسی رسمی کشورمان نه مفید که واجب و لازم است. ‏

اما مسایل مربوطه و مطروحه، به مانند مدیریت اقتصادی و پروژه‌های راهبردی و برنامه ریزی در دستگاه عظیم و غول آسای دولت، با شعارهای تند و آرمان خواهانه حل و فصل نخواهد شد. یک بار دولتی با شعار مدیریت جهانی و راه‌های میان بُر و حرکت جهادی روی کار آمد و ساختار نظام بانکی و اداری و پروتوکل‌های تجربه شده را دور ریخت و شعارهای عامه پسندی داد که به مذاق عده‌ای خوش می‌آمد، حتی سازمان برنامه و بودجه را به اشاره‌ای نابود کرد و صدها هزار پروژه و طرح و شغل خیالی را تعریف کرد و… شد آنچه شد…

اینک مشاور اعظم و معاون ارشد و بسیاری از وزرا و ارکان آن دولت محاکمه می‌شوند یا در زندان به سر می‌برند و باید پاسخگوی عملکرد دوران خود باشند.

اگر کسی مشکلی باید حل و فصل کند و خیر و ثوابی می‌طلبد، باید راه حل‌های علمی و عقلی برای مشکلات سابق و کنونی بیابد. مثلا اینکه چگونه به صورت جهادی مشکل سدّ گتوند و شوری آب کرخه و کارون و نابودی حاصل خیزترین اقلیم کشور را باید چاره کرده بگذریم از مسئولانی که پاسخگوی این خسارات نیستند و انگار نمی‌دانند ماجراجویی و فزون طلبی و انحصار، چگونه کشور و ملت را به لبه پرتگاه‌های نابودی سوق می‌دهد و امنیت که سهل است، هستی ما را آتش خواهد زد. ‏

پس‌ای برادران سخنان مرشد و امام انقلاب را به خاطر آورید و نسخه‌های تازه برای دولت را کارشناسانه بپیچید. از دولت منتخب حمایت کنید تا وحدت نظام و ملت در این دوران دشوار تقویت شود و لااقل خسارات سابق را اندکی مدیریت کنیم.‏

Email this page

نسخه مناسب چاپ