کشتی در آستانه رقابتهای جهانی، تنها مانده است
 

فدراسیون کشتی تصمیم نهایی خود را در مورد نحوه اعزام تیمهای ملی کشتی آزاد و فرنگی بزرگسالان و امیدها به مسابقات جهانی گرفت. فدراسیون می‌خواهد این تیم‌ها را ناقص به مسابقات بفرستد چون توان تأمین منابع لازم برای مخارج سنگین این مسابقات را ندارد. علی‌رغم تمام وعده‌‌های کمکی که به فدراسیون داده شده، امّا چون هیچکدام، عملی نشد، بزرگان فدراسیون کشتی، چاره‌ای ندارند جز حذف برخی از نفرات شایسته! نفراتی که با تلاش فراوان و تحمل تمرینات سخت و پشت‌سر گذاشتن مسابقات انتخابی، در جمع منتخبین قرار گرفتند امّا امروز، به دلیل محدودیت‌های مالی، قرعه حذف از تیم ملی در رقابتهایی پراهمیت، به نام آنها درآمده است.

الان بیش از سه هفته است که فدراسیون کشتی بارها و بارها، مشکلاتش را در زمینه اعزام این تیمها، به گوش متولیان ورزش رسانده امّا به جای حمایت عملی، فقط و فقط، وعده شنیده است. فدراسیون کشتی در میان انبوهی از مشکلات، تنها مانده است و چاره‌ای ندارد جز اعزام تیمهای ناقص به مسابقات جهانی با علم به این موضوع که این ماجرا تبعات بدی را به همراه خواهد داشت.

در وهله اول در بین کشتی‌گیرانی که محق بوده امّا حذف شده‌اند نارضایتی‌هایی پیش می‌آید که می‌تواند به کدورتهای عمیق تبدیل شود و تبعات آن تا مدتها باقی بماند. به وجود آمدن شکافی بزرگ بین اهالی فن و پیشکسوتان کشتی از دیگر تبعاتی است که دامنگیر فدراسیون خواهد شد و از همین الان هم زمزمه‌های آن به گوش می‌رسد.

اعزام تیمهای ناقص به رقابتهای جهانی، یعنی محروم شدن از مقام‌های تیمی و خالی ماندن ویترین افتخاراتی که همیشه ثبت و در تاریخ ماندگار شده است. از طرفی هرچقدر که تعداد کشتی‌گیران کمتر باشد، شانس مدال هم کم می‌شود حتی اگر بهترین‌ها گزینش شده باشند. در کنار همه این موارد، دلسردی‌هایی تأثیرگذار بین متولیان کشتی‌ کشتی‌گیران و کادر اجرایی به وجود می‌آید که انگیزه برای خدمت بیشتر را هم تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و مهمتر از آن، شکافی است که بین متولیان ورزش کشتی با متولیان ورزش کشور ایجاد می‌شود. کدورتهایی که به این راحتی‌ها هم، از بین نخواهد رفت.

نظیر آنچه سال پیش و پس از بازگشت تیم ملی کشتی از مسابقات جهانی به وجود آمد. در آن مسابقات تیم کشتی فقط با یک مدال طلای یزدانی به کار خود خاتمه داد در حالی که نهم شد. این مقام نازل نهمی، آنچنان موفقیتهای پرتعداد گذشته را تحت‌الشعاع قرارداد که گویا کشتی در اولین مسابقاتی که حضور یافته ناکام بوده است. به همین جهت هم گلایه‌های ریز و درشت از عملکرد کشتی شروع شد تا جائی که محمدرضا داورزنی با تنظیم نامه‌ای از فدراسیون کشتی توضیح خواست. ماجرایی که سبب دلخوری متولیان کشتی شده و واکنش آنان و البته کارشناسان و اهل فن کشتی را به همراه داشت مبنی بر اینکه چنین عکس‌العملی از سوی معاونت ورزش حرفه‌ای وزارت ورزش، منصفانه نبوده است. البته در مدت زمان کوتاهی، داورزنی هم موضع خود را عوض کرد تا کدورتها از بین برود. امّا بدون تردید آن واکنش هنوز در خاطر متولیان کشتی، مانده است.

حال در این شرایط، فرصتی دوباره‌ای بوجود آمد تا تیم کشتی کشورمان در مسابقات جهانی، جبران سال گذشته را بکند و نشان بدهد که آن ماجرا، یک اتفاق بود امّا چه سود که اعزام تیمهایی ناقص، این فرصت را هدر می‌دهد و می‌تواند منشأ کدورتها و گلایه‌هایی دیگر شود.

حداقل به‌خاطر اتفاقاتی که سال گذشته افتاد، لازم است تا وزارت ورزش، کمکهای لازم را برای اعزام تیمهای کامل به رقابت‌ها، داشته باشد اما علی‌رغم وعده وزیر ورزش مبنی بر اختصاص ارز از بازار ثانویه به فدراسیون کشتی و سایر فدراسیون‌ها ظاهراً رایزنی‌های دکتر سطانی‌فر با همتی رئیس کل بانک مرکزی هم در حد مذاکره و حرف باقی مانده است تا فدراسیون کشتی در آستانه این مسابقات نتواند از آن بهره‌مند شود. از طرفی پس از مصوبه هیأت اجرایی کمیته ملی المپیک مبنی بر کمک ۲میلیارد تومانی از شرکت‌های زیرمجموعه وزارت ارتباطات به فدراسیون کشتی، حتی ریالی از آن به فدراسیون، اختصاص نیافته است ارز آزاد هم گران است و حتی تهیه آن نیاز به مجوزهای لازم دارد و…

همه این موارد باعث شده است که متولیان کشتی از تمام این وعده‌ها، ناامید شوند و ناچار به تصمیم‌گیری برای اعزام تیمهایی ناقص به مسابقات جهانی باشند هرچند که از تبعات آن هم آگاه هستند. حال در این شرایط بر همه دغدغه‌هایی که متولیان کشتی دارند اضافه کنید حضور کشتی‌گیران رژیم صهیونیستی را که با تبعه کردن مربیان و کشتی‌گیران روس و گرجستان، مهیاتر از همیشه به مسابقات آمده‌اند و احتمال برخورد آنان با کشتی‌گیران ایرانی در قرعه‌ها وجود دارد. مشکلی که راه‌حل پیدا کردن برای آن بسیار دشوار است بخصوص که از این جهت، کشتی ایران زیر ذره‌بین اتحادیه جهانی کشتی قرار دارد و پیش از این، سایه جدی تعلیق را هم، بر سر خود، دیده است!

در این میان ساز ناکوک برخی از اهالی کشتی و انتقاداتی که در مورد تصمیم‌گیری‌های متولیان و شورای فنی کشتی‌ می‌کنند قوز بالای قوزی است که همه را آزار می‌دهد. انتقاداتی که از سوی افرادی از جنس کشتی مطرح می‌شود اما جنس انتقادات، منصفانه و منطقی نیست.

فدراسیون کشتی برای اینکه تضییع حق کشتی‌گیران به حداقل برسد سعی کرده است تا می‌تواند از تعداد کادر فنی، پزشکان و حتی کادر مدیریتی کم کند و این نفرات را به حداقل برساند.

به هرحال کشتی، مدال‌آورترین ورزش ایران، در این شرایط سخت، تک و تنها مانده و با توجه به این که درآمدهایش ثابت مانده اما با چند برابر شدن هزینه‌ها، فقط به اتکاء حامی مالی خود‌ـ‌که آن هم از آنچه متعهد شده، فراتر عمل کرده اما باز کافی نیست‌ـ در کمتر از دو هفته دیگر، به تورنمنتی پر اهمیت اعزام می‌شود که چنانچه نتایج خوبی‌ حاصل نشود، تمام این مشکلات پیش از اعزام، فراموش شده و اولین مرجعی که از فدراسیون توضیح می‌خواهد‌ همین وزارت ورزش و جوانان است تا جریان سال گذشته تکرار شود! اما در همین شرایط سخت، امیدواری‌ها به کسب نتایج راضی‌کننده به مراتب بیشتر از ناامیدی‌ها است و کشتی باز هم می‌تواند نمره قبولی خوبی بگیرد. شاید هم هیاهوی بازی‌های پاراآسیایی جاکارتای اندونزی و المپیک جوانان آرژانتین، باعث شده تا حمایت‌های لازم از سوی متولیان ورزش در وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک از کشتی، صورت نگیرد اما هرچه که باشد کشتی بدجوری تنها مانده و مدال‌آورترین رشته تاریخ ورزش ایران، در یکی از بدترین شرایط تاریخی خود به‌سر می‌برد.

* قاسم کیانی

Email this page

نسخه مناسب چاپ