از تو شد عزّ و وقارم حافظ
آیت‌الله علی کاظمی‌اردبیلی
 

روز بیستم مهرماه که به نام خواجة شیراز نامیده شده است،‌

به اساتید بزرگ و دوستداران شعر و ادب مبارک باد

هرچه دارم ز تو دارم حافظ

نبود بی تو قرارم حافظ

بذر پاکی که به خاک افکندی

من‏ همان بذر بکارم حافظ

بی تو حرفی نزنم هم بی تو

پا به جایی نگذارم حافظ

بی تو‌ای پادشه ملک سخن

ابرم و لیک نبارم حافظ

نشوم از تو جدا یک لحظه

ببرند ار سر دارم حافظ

زان می‌ناب که دادی بر من

تا ابد مست و خمارم حافظ

در همان راه تو و مسلک عشق

بُود ار جان بسپارم حافظ

گوهری که بکنم بر وی فخر

جز همان عشق ندارم حافظ

زان عشق است شود از بالا

در و یاقوت نثارم حافظ

عمر نوحی طلبم از خود حق

تا مدیحت بنگارم حافظ

شاهد و شمع و شرابم تویی تو

تویی آن طرفه نگارم حافظ

تویی در ظلمت این عالم

تار روشنیّ شب تارم حافظ

راه از چاه نشانم دادی ‏

تو، نمودی گل و خارم حافظ

من همان کاظمی بی قدرم

از تو شد عزّ و وقارم حافظ

معتکف در دل رکن آبادم

نفسی تا ز تو دارم حافظ

کاش خشنود کند روح تو را

نغمة چنگ و سه تارم حافظ

‏۲۰ر۲ر۹۶‏

Email this page

نسخه مناسب چاپ