مکتوب هفته
پاپ در سلول‎!‎
دکتر محمدعلی فیاض‌بخش
پاپ ژان پل دوم رهبر کاتولیک‌های جهان ( پیش از دو پاپ‌اخیر)، در سال ۱۹۸۱ در مراسمی از سوی یک افراطی ترک هدف سوء قصد قرار گرفت و از ناحیه‌گردن مجروح‌ شد و‌اما به تعبیر خودِ سوء‌قصد‌کننده به گونه‌ای معجزه‌آسا زنده ماند. پاپ دوسال بعد به سلول آن جوان رفت و او را مورد عفو قرار داد. پاپ در تمام طول عمر خود از ناحیه‌گردن معلول ماند و با سری نیمه‌فروافتاده سخن می‌کرد‎. ‎

جناب پاپ چند سال بعد در تشریفاتی رسمی و مذهبی از سوی واتیکان، «قدّیس» شد. اما شاید واتیکان به یاد نیاورد که وی نشان قداستش را پیشتر و در سلول ملاقات و عفو، به خود برگرفته‌بود‎.‎

گویند امام‌علی‌علیه‌السلام در شب اسارت ضارب خود فرمان‌داد تا از شیر و خرمایش به او بدهند و نیز وصیت کرد که اگر خود زنده نماند، با قاتلش جز به یک ضربه قصاص نکنند‎.‎

خوانده‌ایم که امام‌حسن علیه‌السلام، هنگامی که در میان راه و‌معبر مردم مورد اهانت فردی قرارگرفت، صبوری کرد و سپس مردِ مسافر را برای پذیرایی به خانه‌اش فرا خواند و‎……‎

شاید برخی در مورد واقعه پاپ بگویند: این هم یک سوسول‌بازی دیگر! هزارهزار می‌کشند و تک‌تک اگر عفو کنند! و‌ مگر هرآنچه از این حرکات انسانی در مغرب‌زمین می‌بینیم و می‌شنویم، بیش از یک نمایش ریاکارانه‌است که در پس پرده‌اش توطئه‌ها نهفته‌است و…!؟ بسیارخوب، با دو نقل دیگر چه کنیم؟ یا باید بگوییم ـ ‌خدای‌نخواسته‌‏‎ ـ

این روایات، نمک و ادویه منابر آقایان بوده و چندان هم سندیتی نداشته، که واویلاه! و یا باید افسوس خوریم و دریغ بریم که این حقایق فقط برای گفتن به خلق‌الله و رفتن به راه‌خویش است، که پس صد‌ آه و‌واویلاه‎!‎

عالمی از پایگاه مرجعیت دینی، که قدّیسی‌اش را نه چون ژان‌پل دوم طی مراسمی در واتیکان، بلکه از دل و جان پیروان و‌دوستداران خود در طول زمان و در درس و بحث و کوچه و بازار دریافت کرده، به دیدار کس یا کسانی رفته که نه در سلول بودند و نه اسلحه بلند‌کرده‌بودند و‌ نه ـ اگر هم اتهامی متوجهشان هست ـ در دادگاهی فراخوانده‌شده‌اند. نمی‌دانم این دیدار چقدر «مسأله‌ساز»‌تر و عجیب‌تر از دیدار پاپ با ضاربش و یا سفارش علی‌علیه‌السلام با قاتلش و یا صبوری امام حسن با دشمنش است؛ مگر آن که گفته‌شود: «مسأله» آن است که «ما» تشخیص می‌دهیم و «مسأله‌دارها» آن‌اند که نه با مایند‎.‎

دو‌دیگر نکته آن که، امید می‌برم زین پس، اگر تحکم و اشتلمی بی‌جا و به خصوص در ملأعام از سویی(هرکه می‌خواهد‌باشد) به‌سویی( هرکه می‌خواهد‌باشد) درگرفت، همین حساسیت و‌ واکنش‌ها درگیرد؛ چرا که خدای، آدمی را محترم و مکرّم آفریده و آبروی در بازار را به کس نیامده که به‌ آزار زبان و نوشتار بریزد‎.‎‏

Email this page

نسخه مناسب چاپ