هاشور
شهروندان شایسته
رضا بابایی
 

پایبندی به فرهنگ شهروندی، زندگی شهری را آسان و شیرین می‌کند. مهم‌ترین اصول اخلاقی و فرهنگ هم‌زیستی را در شهرهای کوچک و بزرگ، این گونه برشمرده‌اند:

۱‌. شهروندان شایسته، حقوق همدیگر را مراعات می‌کنند، حتی به قیمت زیان خود.

۲‌. شهر را همچون خانۀ خویش می‌بینند و در آبادانی و بهبود آن می‌کوشند.

۳‌. چندان در لاک خود فرو نمی‌روند که سیاست در دست شیادان افتد و چندان در سیاست و سیاست‌بازی نمی‌غلتند که از زندگی خویش وامانند.

۴‌. آسایش دیگری را بر آسایش خویش مقدم می‌دانند یا دست‌کم به اندازۀ آسودگی خویش به آسودگی دیگران اهتمام می‌ورزند.

۵‌. سرنوشت همگان را سرنوشت خویش می‌شمارند. نه احساس تنهایی می‌کنند و نه دیگران را تنها می‌گذارند.

۶‌. می‌کوشند که به اندازه مصرف می‌کنند، و به همان اندازه و بلکه بیشتر، مفید باشند.

۷‌. زبان به ادب می‌گردانند و نگاه مهربان از همسایگان و همکاران دریغ نمی‌کنند و لبخند از چهره برنمی‌گیرند.

۸‌. به حقوق شهروندی خویش می‌اندیشند اما از وظایف خود غفلت نمی‌کنند.

۹‌. هم‌ذات‌پنداری در آنان چندان قوی است که با غم دیگران می‌گریند و با شادی دیگران می‌خندند.

۱۰‌. انسان‌ها را فراتر از افکار و باورهایشان می‌بییند؛ یعنی ملاکشان برای دوستی یا دشمنی با کسی، باورهای شخصی او نیست؛ شخصیت و رفتار او است.

۱۱‌. رانندگی آنان تنش‌زا نیست و آرامش و آهستگی را در همه‌حال مراعات می‌کنند.

۱۲‌. خشونت کلامی ندارند؛ حتی در نزاع‌های ناگزیر.

۱۳‌. بخشی از درآمد خود را برای بهبود زندگی دیگران صرف می‌کنند؛ زیرا می‌دانند که زندگی بهتر، یا برای همه است یا برای هیچ‌ کس٫

۱۴‌. قانون را چنان پاس می‌دارند که گویی بهترین و تنها پناهگاه انسان بر روی زمین است. راه قانونی، تنها راهی است که می‌شناسند و می‌پیمایند؛ اگرچه راه‌های دیگر کوتاه‌تر و آسان‌تر به نظر آید.

۱۵‌. بار خود را بر گردۀ دیگران نمی‌‌گذارند؛ حتی اگر بتوانند و زمینۀ آن فراهم باشد.

۱۶‌. بیش از آنکه دیگران را نصیحت کنند، خود را می‌پایند و بیشتر از آنچه می‌گویند، می‌دانند و عمل می‌کنند.

۱۷‌. هم‌شهری‌گری نمی‌کنند؛ اما همۀ شهروندان را برادران و خواهران شهری خویش می‌دانند.

۱۸‌. هرگز در حریم خصوصی دیگران سرک نمی‌کشند؛ هرگز!

۱۹‌. به‌شدت از داوری دربارۀ دیگران می‌پرهیزند.

۲۰‌. خود را دوست دارند، اما خودخواه نیستند؛ پاکیزه و زیبا می‌پوشند، اما تفاخر نمی‌کنند؛ غبطه می‌خورند، اما حسادت نمی‌ورزند؛ کتاب می‌خوانند، اما فضل‌فروشی نمی‌کنند؛ دست دیگران را می‌گیرند، اما بر کسی منت نمی‌گذارند؛ در شهر زندگی می‌کنند، اما طبیعت را بیشتر دوست دارند و در پاکیزگی آن می‌کوشند؛ خون‌گرم و مهربان‌اند، اما در ورود به زندگی دیگران، اندازه را نگه می‌دارند.

Email this page

نسخه مناسب چاپ