یادداشت
ظریف و زمخت!
سید مسعود رضوی
دیپلماسی بر مذاکره استوار است و هنگامی که عقل و منافع انسانی خاموش بماند، جنگ آغاز می‌شود. جنگ، کریه‌ترین ابزار در مناسبات میان ملتها و در عالمِ سیاست است. جنگ چهرة حیات انسانی را لکه‌دار کرده است. به کشور باستانی و به ملت بزرگ یمن بنگرید. به سودان و مرزهایش، به لیبی، به افغانستان، به روهینگیایی‌ها، به چچن و سوریه…، کیست که از دیدن تصاویر کودکان رنجور و تکیده نرنجد و قلبش زخمی نشود؟! این حاصل جنگ است، محصول تفنگ است، این قبرستان صلح و فرهنگ است.
کمی این‌سوتر در کشور خودمان، باید سیاستگران را محک بزنیم و دیپلماسی را در شرایط محاصره و تحریم، پاس بداریم. در واقع به برکت دیپلمات‌های دانشمند، باتجربه و صاحب وسعت نظر، همچون محمدجواد ظریف، تقریباً اطمینان داریم که بهانه‌ای زمخت برای متخاصمان وجود ندارد. اگر بهانه‌ای داشتند، درنگ نمی‌کردند و تراست‌های اسلحه و دشمنان تاریخی و سیاسی ایران ممکن بود دست به هر کاری بزنند.
با این همه، نباید صلح و مناسبات کنونی را پایدار تلقی کرد؛ زیرا هر آن ممکن است توفانی تازه آغاز شود و ما را نیز درگیر سازد. در لحظه‌های حسّاس باید از تجربه و فضل و شکیبایی افراد کاردان و خبیر بهره‌مند شویم. گزارش اخیر نیوزویک دربارة توطئه‌های سعودی برای اخلال و ترور و ایجاد بی‌ثباتی در میهن، از آن حیث جالب است، که اهمیت زیادی برای ما نداشته و نخواهد داشت. طبعاً سکانداران سیاست کشور نیز واکنش غیر منطقی و تندی ندارند.
اولویت و منزلت ما فراتر است از این مضحکه‌ها، و این بازی‌ها برای اخلال در منطقه و آتش افروزی میان کشورها نیز سابقه‌ای طولانی دارد. برخلاف ایران و وزیر خارجه صبور و کاردانمان، در کشور رقیب منطقه‌ای، امریکوفیلی تازه به دوران رسیده، حاضر است. مدام در دامِ بحران سازی جعلی افتاده است. زشت‌گویی و بدزبانی و عدول از قواعد را برای خودنمایی تکرار می‌کند. از این دست وزرا در منطقه کم نیست. اما به تمثیل می‌دانیم که شاهنامه آخرش خوش است…
گذشته از این مسائل و آتش افروزی‌ها و هیزم کشی‌های
جنگ‌طلبانه، گاهی باید مراقب رفقای داخلی هم باشیم. عده‌ای از منتقدان وزیر خارجه و دولت، در این‌ دار و گیرفرصتی به
چنگ آورده‌اند و انگار نه انگار که چه مهلکه و دست اندازهایی در راه وزیر خارجه هست واگر غفلت کنند و اینچنین با صبر و دقت ایفای مسئولیت نکنند، چه هزینه‌هایی ممکن است بر دوش ایران و ایرانی بیفتد! این عده که فکر می‌کنند مدیریت منازعه و جنگ خیلی آسان است و قدر صلح و مذاکرات کارشناسانه را کوچک شمرده‌اند، بهتر است نگاهی به هزینه‌ها و نمونه‌های مشابه بیندازند.
یک نمونه از رفتارشان، گرفتن گریبان وزیر است بر سر ماجرای قانون مقابله با پولشویی؛ و آنچه وزیر خارجه دربارة مبادلات غیر شفاف بیان کرد و از عدم صدق و ثبت در این رشته مبادلات پولی سخن گفت، چنان روشن است که نباید تردید کرد. مطمئن باشید وزیری که توانست با تمام قدرت‌های بین‌الملل مذاکره کند و قراردادی چون برجام را منعقد سازد که ترامپ آن را فاجعه و کلاه گشادی برای دولت آمریکا دانست، می‌تواند فهرست دقیقی از این نوع پولشویی و مبادلات ناموثق هم ارائه دهد.
اتفاقاً این پیشنهاد خوبی است و باید همه از آن حمایت کنند، زیرا سالهاست کشور و ملت از اینگونه ثروت اندوزی مافیایی و پولشویی، و توازی نظام بانکی حجره‌ای و صندوقی با بانکهای قانونی، و جابجایی ناعادلانة پول نفت توسط زنجانی و ضراب و خاوری‌ها رنج برده و اگر کسی آستین بالا زد و این بی‌عدالتی و فسادها را افشا کرد باید سپاسگزاری کرد، البته از پیش می‌توان دانست که موضع خود این دوستان چگونه خواهد بود و چهره‌شان در آن زمان دیدنی است!

Email this page

نسخه مناسب چاپ