ابزاری پوشیدنی برای سنجش عملکرد کارکنان
 

پژوهشگرها با استفاده همزمان از تلفن های هوشمند، ابزارهای پوشیدنی مثل دستبندهای تناسب اندام و یک اپلیکیشن رسمی توانستند یک سیستم حسگر حرکتی منفعل ایجاد کنند که عملکرد و کیفیت اجرایی کارکنان یک مؤسسه، کارخانه یا شرکت را می سنجد.
این سیستم با پایش سلامت جسمی، احساسی و رفتاری کارکنان یک ارگان می تواند کارایی آنها را به دو دسته عملکردهای بالا و عملکردهای پایین تفکیک کند. به عبارتی دیگر، این سیستم با نظارت بر نحوه فعالیت کارکنان در محیط کار، آنها را به دو دسته پرکار و کم کار تقسیم بندی می کند.
سیستم حسگر حرکتی منفعل به مدیران این امکان را می دهد تا کارایی کارکنان خود را بهینه سازی کنند. در این حین به شرکت ها و ادارات کمک می کند تا کیفیت اجرایی و وظیفه شناسی خود را در شغلی که بر عهده آنها گذاشته شده بسنجند. این رویکرد هم می تواند مکمل روش های رایج تشخیص صلاحیت افراد از جمله مصاحبه و خود ارزش یابی باشد و هم جایگزینی برای این روش ها شود.
این رویکردی کاملاً نو در ارزیابی عملکرد افراد در محل کار است، چون از داده های حسگری منفعل و عینی تلفن های هوشمند و ابزار پوشیدنی استفاده می کند. حسگر حرکتی و یادگیری ماشین دو عامل کلیدی برای نظارت بر کنش های هر کدام از کارکنان هستند.
در این سیستم ابداعی یک تلفن هوشمند فعالیت جسمانی، موقعیت فرد در محل، میزان استفاده او از تلفن و نور محیط را پیگیری می کند. یک ردیاب تناسب اندام پوشیدنی هم عملکرد قلب، میزان خواب، استرس و ویژگی های کمیتی بدن مثل وزن و مقدار مصرف کالری را تحت نظر می گیرد. فرستنده های سیگنال موقعیت یابی که در خانه و در محل کار قرار داده شده اند اطلاعاتی درباره مدت انجام کار و مدت زمانی که فرد برای استراحت از میزش فاصله گرفته فراهم می کند.
این فناوری بر اساس طرح اولیه یکی از اساتید علوم رایانه کالج «دارتموث» است. او در ابتدا اپلیکیشنی به نام StudentLifeرا به منظور نظارت بر رفتار دانشجویان و آگاهی از عملکرد تحصیلی آنها ساخت. سیستم حسگر حرکتی ابداعی او با استفاده از اپلیکیشن تلفن همراه PhoneAgentکه به تازگی طراحی شده و نیز با الهام گرفتن از اپلیکیشن پیشین او راه اندازی می شود.
اطلاعات دریافتی توسط الگوریتم های یادگیری ماشین ابری پردازش می شوند. این الگوریتم ها تعلیم دیده اند تا کارکنان را با توجه به سطح کارایی آنها طبقه بندی کنند.
این یک گام آغازگر در جهت بالا بردن راندمان کارکنان با کمک فناوری حسگری منفعل و یادگیری ماشین است. با این روش بازخورد کارگرها به شیوه ای تازه مشخص می شود؛ یعنی با فراهم کردن اطلاعاتی که خود آنها از میزان کار هفته به هفته یا فصل به فصل خود در محل کار ارائه می دهند.
تیم پژوهشگران برای آزمایش کردن این سیستم عملکرد سرپرست ها و غیر سرپرست ها را در صنایع مختلف از جمله مشاوره فناوری پیشرفته و مدیریت مورد سنجش قرار دادند. این سنجش بر اساس گزارش هایی بود که کارگران مورد مطالعه از رفتارهای خود تحویل داده بودند. سپس عملکردهای آنها با در نظر گرفتن فاکتورهایی مانند مدت زمانی که در محل کار سپری کرده اند، کیفیت خواب، فعالیت جسمانی و میزان استفاده از تلفن همراه دسته بندی شدند.
مطالعه انجام شده نشان داد کارکنانی که راندمان بالاتری داشتند کمتر با تلفن همراه خود سرگرم بودند، خواب عمیق طولانی تری داشتند و بالاخره این که فعالیت جسمانی و تحرک آنها بیشتر بود. در مورد پست آنها این نتیجه به دست آمد که سرپرست های کارآمدتر و پرکارتر تحرک داشتند، ولی در طول ساعات اداری از محل های کمی بازدید کردند. غیر سرپرست های کارآمدتر که عملکرد بالایی داشتند نیز در پایان هفته مدت زمان بیشتری کار می کردند.
این سیستم حسگر حرکتی به دلیل این که هم بازخوردهای کارکنان و هم بازخوردهای کارفرماها را منعکس می کند برای برانگیختن رفتارهایی که منجر به بالا رفتن میزان عملکرد افراد می شود در نظر گرفته شده است. تکنیک نظارت از راه دور همچنین بر تکنیک های بازدید به روش رایج که نیازمند صرف انرژی فیزیکی هستند و نیز دشوار، تبعیض گرایانه و نامطمئن قلمداد می شوند برتری دارد.
حسگرهای منفعل که نقش قلب سیستم حسگری حرکتی منفعل را دارند می توانند جایگزین بازدیدهایی شوند که اکنون مدت ها است تنها راه تشخیص کارکنان پرکار و کم کار محسوب می شوند.
این نخستین باری است که حسگرهای حرکتی منفعل برای تفکیک پرکاری و کم کاری کارگرها در صنایع مختلف به کار برده می شوند.
این سیستم در مجموع روی ۷۵۰ کارگر به مدت یک سال آزمایش شد که میزان دقت آن در دسته بندی این دو گروه ۸۰ درصد بود.
سیستم پایش منفعل در حال توسعه یافتن است. بدون شک این رویکرد نه تنها فایده زیادی برای شرکت ها و کارخانه ها دارد، بلکه به نفع کارکنان و کارمندانی خواهد بود که درصدد هستند کیفیت اجرایی کار خود را بالا ببرند.
این فناوری جدید ارزیابی بی طرفانه تری از عملکرد افراد مشغول در یک حرفه در اختیار رؤسا و کارفرماها می گذارد. همچنین درک بهتر و آگاهی بیشتری از محل کار، هم به کسانی که درون آن هستند و هم برای آنهایی که آنجا حضور ندارند می دهد. در مطالعه انجام شده پژوهشگران روش پایش مداوم در مدت استفاده از این فناوری را با پرسش نامه های رایج ادغام کردند تا عملکرد کارگرها را طبقه بندی کنند. سیستم حسگر حرکتی منفعل در حال حاضر برای فروش عرضه نشده است اما تا چند سال آینده در فضاهای کاری مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
مچ بندی برای کنترل احساسات
به کمک فناوری پوشیدنی هوشمندی که به تازگی ساخته شده، افراد دارای اختلالات عاطفی و احساسی بهتر می توانند احساسات خود را کنترل کنند. این فناوری به شکل مچ بندهایی طراحی شده که با تحریک شدن احساسات و هیجانات درونی تغییر رنگ می دهند، گرم می شوند، به انقباض در می آیند و بر مچ فشار وارد کرده یا مرتعش می شوند.پوشیدن این مچ بند هوشمند که سازندگان آن پژوهشگران رشته رایانش و ارتباطات دانشگاه «لنکستر» انگلیس هستند به افراد مبتلا به افسردگی، اضطراب و اختلالات دوقطبی کمک می کند تا بر عواطف و احساسات خود نظارت داشته باشند.
اگر چنین افرادی این مچ بند را به دور مچ خود داشته باشند
می توانند به راحتی اتفاقاتی که در حال رخ دادند هستند را ببینند و احساس کنند، بدون این که مجبور باشند به تلفن همراه خود مراجعه کرده یا از ابزار رومیزی استفاده کنند.محصولاتی که پیش از این ساخته شده اند بر اساس گراف ها و تصویرسازی های انتزاعی سیگنال های زیستی و با کمک صفحه موبایل و رایانه کار می کردند. اما این مچ بندها به عنوان یک فناوری پوشیدنی علاوه بر ایجاد سیگنال های بصری، با مرتعش شدن، تنگ و گشاد شدن و گرم شدن، حواسی مثل حس لامسه را نیز درگیر می کنند. بدین ترتیب کاربر دیگر نیازی نخواهد داشت از برنامه های نرم افزاری دیگر کمک بگیرد.
این مچ بندها از مواد «ترموکرومیک» (گرمارنگ) ساخته شده اند. گرمارنگی ( thermochromism) قابلیت ماده در تغییر رنگ در اثر قرار گرفتن در معرض گرما است. برای آزمایش کردن مچ بندها افرادی بین ۸ تا ۱۶ ساعت مچ بندها را به دست خود بستند و مچ بند هر کدام از شرکت کنندگان در آزمایش بین ۴ تا ۸ بار در هنگام بازی کردن، کار کردن، گفتگو با دیگران، فیلم دیدن، خندیدن و ترسیدن فعال شد. هدف سازندگان این مچ بند ساخت نمونه هایی با هزینه کم و ساده بود تا کاربرها بتوانند درکی از نحوه درگیری احساسات خود و تغییرات آنها در «زمان بی درنگ» (real-time) داشته باشند. ایده آنها توسعه فناوری های دستیار و کمک رسانی است که مردم بتوانند در زندگی روزمره از آنها استفاده کنند و متوجه باشند چه اتفاقاتی برایشان می افتد و چه تغییراتی در حالات درونی آنها ایجاد می شود؛ چرا که آگاهی از احساسات و توانایی در کنترل کردن آنها مهارت های ساده ای نیستند و بیشتر افراد در چیرگی بر این مهارت ها مشکل دارند.

code

Email this page

نسخه مناسب چاپ