یادداشت
انتظار امام، کارآمدی مسئولان
فتح‌الله آملی
حجت‌الاسلام سید حسن خمینی، فرزند یادگار امام و مسئول موسسه تنظیم و نشر آثار امام و تولیت مرقد مطهرش در دیداری که اخیراً شهردار و اعضای شورای شهر تهران در حسینیه جماران با او داشتند در یک عبارت کوتاه به یک نکته مهم و کلیدی اشاره داشت که توجه به آن ضروری است و بی‌توجهی به آن می‌تواند عواقب ناخوشایندی به دنبال آورد. سخن یادگار امام درباره توجه به کارآمدی نظام اسلامی است:
… اگر بعد از سی سال پس از رحلت امام به این فکر کنیم که چه وظیفه‌ای نسبت به امام به عنوان مقتدا و رهبر کبیر انقلاب داریم یا به تعبیر دیگر اگر بگوئیم چنانچه امام امروز در قید حیات بودند چه تقاضایی از یکایک ما داشتند، به نظر من پاسخ آن، تبیین و بالابردن و نشان‌دادن کارآمدی نظام اسلامی است. اگر نقطه‌ای بتواند به انقلاب، نظام، اندیشه امام، تشیع سیاسی و روح جامعه آسیب بزند بیش از هرچیز، ناکارآمدی مسئولین نظام است. البته نظام هم چیزی جز یکایک شماها و ماها به عنوان مسئولین نظام نیست…
این سخن، حرف درستی است. امسال همانطور که می‌دانید سی‌امین سالروز درگذشت مردی است که یکی از بی‌بدیل‌ترین نهضت‌های تاریخ را رهبری کرد و به اعتراف شرق و غرب با پیروزی بر یک نظام دیرپا و مستحکم و مقتدر، به فتحی شبیه معجزه دست یافت و انقلابی را به وجود آورد که به حق انفجار نور نام گرفت. او که عبدصالح خدا بود یک دهه سخت و پرابتلا همراه با حوادث دشوار و یک جنگ تمام عیار حق علیه باطل را پشت سرگذاشت و این انقلاب را با آرمان‌هایش به خلف بر حق خود سپرد که با وجود گذشت سه دهه با همان آرمان‌ها راهش را دنبال می‌کند که خدایش در این مسیر هدایت و حمایت فرماید.
اما یکی از مهمترین ویژگیهای آن یار سفر کرده ارتباطی بود که با مردم داشت و مهمترین دغدغه‌اش نیز همراهی همین مردم و عشق به همین مردم بود. فردا که چهاردهم خرداد سر برسد سی سال از روزی می‌گذرد که بزرگترین تشییع جنازه قرن رقم خورده است. همان مردمی که در ۱۲ بهمن ۵۷ با شکوهترین استقبال تاریخ را از امامشان به عمل آوردند در ظهر داغ نیمه خرداد ۶۸ نیز بی‌نظیرترین و منحصربفردترین بدرقه تاریخ را با انبوه درد و داغی که شانه‌‌های هیچکس را تاب تحمل آن نبود رقم زدند. اینهمه نبود جز عشقی که مردم به او داشتند و این همه نبود جز عشقی که او به مردم خودش داشت. حال هم در سی‌امین سال هجرتش اگر می‌شد از او پرسید، انتظارش جز این نمی‌بود که نظامی را که او بنیانگذارش بوده کارآمدی‌اش را به اثبات رسانده باشد و مسئولان این نظام کارآمدی خود را نشان بدهند.
قدر مسلم انتظار امام این بوده و هست که ببیند و شاهد باشد که نظام کارآمد است و مسئولان نظام کارآمدند، کارشان را درست انجام می‌دهند و کارشان را خوب بلدند.
لازم نیست خودشان را متقی و کارآمد و کاربلد نشان بدهند و یا در این‌باره قلم بفرسایند یا خطابه دهند و سخنان بلیغ بگویند، بلکه لازم است که مردم این کارآمدی و توانمندی را باور داشته باشند و در رفتار و عملکرد آنان به عینه ببینند.
هدف امام همچنان که خود بارها و به کرات و تقریباً‌ در هر سخنرانی بر آن تأکید می‌کرد و نیز هدف از براندازی سلطنت و تأسیس جمهوری اسلامی و هدف انقلاب، رفع ظلم و تبعیض و بی‌عدالتی و عقب‌ماندگی و وابستگی و فقر و فساد و رشد کرامت انسانی و معنویت و آزادی و رفاه و پیشرفت مُلک و ملت بوده است.
و باز چنانچه خود بارها بر آن تاکید کرده در این انقلاب و نظام هیچ شأنی برای هیچ مسئولی جز خدمت به مردم وجود ندارد و اگر این اصل در طول چند دهه و با دگردیسیِ ایجاد شده در روح و روان و باورهای مقامات این نظام دچار تغییرات مفهومی و یا فراموشی شده باشد.
باید برای آن فکری کرد و به ویژه برای مقاماتی که شأن دیگری برای خویش قائلند که متاسفانه اغلب قائلند. در سی‌امین سالگرد رحلت آن عزیز لحظه‌ای با خود بیندیشیم که اگر حال او زنده بود و قرار بود چشم در چشم او باشیم و به او پاسخ بدهیم که به انتظارش از خودمان به عنوان کارگزار نظام عمل کرده‌ایم یا نه چه می‌گفتیم و چه عذری می‌تراشیدیم و چه خجلتی می‌بردیم؟ و اصولاً چه پاسخی داشته‌ایم؟ راستی هر کدام از ما با او و با انتظاراتش و با انقلاب و اصولاً با خودمان چه کرده‌ایم؟

Email this page

نسخه مناسب چاپ