یادداشت
اولین گام و آخرین‌کلام
سید مسعود رضوی
تمام سال گذشته را در رسانه‌ها و روزنامه‌ها از نظر بگذرانیم. آنچه می‌بینیم، سال سخت و مهمی بود که موج سنگین گذرِ روزگار از سر ما عبور داد. ملت ایران و کشور عزیز و پهناور ما به سوی فصلی نو در جهانی پر شر و شور، و به طرف حیات و ماجراهای تازه پیش می‌رود. نیک و بد، کم و زیاد، تلخ و شیرین، ماییم و این سرزمین کهنسال، ماییم و این مردم و این فرهنگ، ایران است و ایرانی با این سرنوشت و این تاریخ شگفت انگیز…‏

سال ۱۳۹۸ برای ایران مسیر متفاوتی خواهد داشت.

‏تصور می‌کنم ابتدا باید مردم بپذیرند که لازم است برای عبور از یک اقتصاد مصرفی و تک محصولی که دولت و حکومت را بر همه چیز توانا و مقتدر می‌کند به سوی کارهای معطوف به تولید و خدمات ثروت آفرین و کوشش‌هایی متفاوت گام بردارند. مردمی که تلاش و کار بی وقفه را سرلوحه کتاب زندگی قرار میدهند نویسندگان سرنوشت هستند. چنین مردمی آزادی و توسعه را رقم می‌زنند. ‏

در جایی که مردمانش اسیر ناامیدی و آشفتگی باشند، زمینه برای رمّالان و دجالان و خودکامگان فراهم می‌شود. اما در جایی که نور ایمان و شمع آگاهی و فانوس کار و تلاش و امید روشن شود هیچ ظلمی پایدار نیست و هیچ لحظه‌ای تاریک نخواهد بود. شکیب و ایستادگی به تدریج شمع و فانوس را به خورشیدی درخشان بدل خواهد ساخت و آفتابی بلند و تابان بر زمین و سرزمین خواهد تابید. ‏تمدن و توسعه و رستگاری در چنین درخششی هویدا خواهد شد. اگر کسی گفت اینها شعار است و گوشمان از شعار پر شده، باید بداند که ملل بزرگ و تمدن‌های عظیم بشری، به این راه اعتقاد و باوری خلل ناپذیر داشته‌اند و به تدریج، با ایمان به تغییر و تکامل و تحول به اوج رسیده و پایدار مانده‌اند. ‏

سال نو را مدیران و مسئولان نظام جمهوری اسلامی نیز با بیم و امیدهای فراوان آغاز خواهند کرد. باید عزمِ تحول و تغییر، و فرصت کم نظیری را که برای کاهش حجم دولت و ریخت و پاش و مخارج بیهوده به دست آمده مورد استفاده قرار دهیم. وقت آن است که از تنگنای تحریم برای رهایی از اقتصاد نفتی استفاده مفید ببریم.‏

‏ اگر مردم مخارج دولت را تقبل کنند، از دولت پاسخ خواهند خواست و اگر دولتی شفاف و صاحب اراده در رأس کار باشد، به جای راضی کردن این و آن، و یا کم و زیاد کردن بودجه‌های

غیر‌شفاف، به سوی برنامه‌های پایدار و افزایش شغل‌های واقعی و تولید استوار گام برمی‌دارد…

باید ازین پس هرکس ریالی از بودجه دریافت می‌کند دقیقاً بگوید و در منظر عموم مشخص سازد که کار و هدف و فایده‌اش چیست؟ مردم اولویت کشورند، مردم تنها صاحبان بودجه و مهمترین ناظران سرمایه‌های عمومی هستند. ملت هدف و معنای دولت و تمام نهادها و ساختارهای کشورند و هرکه مقام و منزلت و جایگاه و پایگاهی دارد، یا دسترسی به امکان و منابع و مالیه برایش میسّر است، باید عهد کند که کاری درخور و در شأن ملت انجام دهد. فلسفه بودن حاکمان همین است و بس…‏

نوبهار ۹۸ را که متقارن با میلاد امیر عدل و حکمت و ادب، رئیس مومنان و جوانمردان و مَثَلِ اعلای اخلاق و نیکی است، حضرت امیر(ع) به هم میهنان و تمام مردمی که نوروز برایشان گرامی است تبریک می‌گوییم؛ فارغ از هر تعلقی و هر شیوه و باور و ذوق و سلیقه‌ای، با تفأل به مصرع و عبارتِ زیبایی از خواجه حافظ: ساقیا، آمدنِ عید مبارک بادت.

Email this page

نسخه مناسب چاپ