بهشت دوستان
مرا اگر بر درِ‌ بهشت بیارند، اول درنگرم که او در آنجا هست؟ اگر نباشد، گویم: «او کو؟»

ـ نی!

ـ : مرا می‌باید که معیّن ببینمش، همچنین برابر. اگر نبود، رفتم به دوزخ!

مقالات شمس تبریزی

Email this page

نسخه مناسب چاپ