تیغ دو لبه « مولر» بالای سر ترامپ
 

نتیجه تحقیقات بازرس ویژه بررسی دخالت احتمالی روسیه در انتخابات آمریکا هر چند رئیس جمهوری این کشور را از برخی اتهامات همچون تقلب انتخاباتی تبرئه کرد اما می تواند سبب گشایش پرونده‌های دیگری برای «دونالد ترامپ» شود.

به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش‌های خبری ایرنا، پرونده‌هایی که در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا گشوده شد، با وجود گذشت چند سال هنوز باز است؛ انتخاباتی که در آن احتمال مداخله مسکو به طور جدی مطرح شد.در جریان برگزاری آن انتخابات جنجالی، نامزد جمهوریخواهان افشای ایمیل‌های «هیلاری کلینتون» نامزد حزب رقیب را علم کرد و پس از انتخابات نیز دموکرات‌ها پیروزی ترامپ را برآیند تبانی وی و بستگانش با مقامات مسکو دانستند؛ اتهامی که همانند یک معمای حل نشده باقی ماند تا این که بالاخره پس از گذشت نزدیک به دو سال، گزارش «رابرت مولر» بخش‌هایی از ابهامات را روشن ساخت، هر چند که این گزارش خود نیز ابهاماتی تازه آفرید. در گزارش ۴۴۸ صفحه ای که به تازگی مولر انتشار داده آمده است که بین کمپین ترامپ و دولت روسیه تبانی رخ نداده و هیچ مدرکی دال بر اینکه اعضای تیم انتخاباتی آمریکا با تماس‌‌های خود با نمایندگان روسیه زمینه دخالت و توطئه این کشور برای پیروزی ترامپ را فراهم آورده‌ باشند به دست نیاورده است؛ نتیجه ای که ترامپ از مدت‌ها پیش انتظار آن را می کشید و برای انتخابات سال آینده به شدت نیازمند چنین نتیجه ای بود. این پرونده ضمن جلوگیری از بهبود روابط آمریکا و روسیه به عنوان یکی از خواسته‌های ترامپ، پای بستگان نزدیک از جمله «دونالد ترامپ جونیور» فرزند ارشد وی را به پرونده تقلب انتخاباتی گشوده بود. پیشتر رسانه‌های آمریکا و برخی منابع اطلاعاتی این کشور تاکید داشتند پنج ماه پیش از انتخابات، پسر ترامپ با «ناتالیا وسلنیتسکایا» یک وکیل روس ارتباطات ایمیلی و نیز دیدار و گفت وگویی رو در رو داشته است. افزون بر آن، گویی فرد همراهِ وکیل روسی در دیدار با پسر ترامپ نیز یکی از ماموران سابق «کا.گ.ب» دستگاه اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی بوده است. همزمان با باز شدن پرونده برای پسر ارشد ترامپ، پای «جرد کوشنر» داماد او نیز به پرونده تقلب انتخاباتی گشوده شد. رسانه‌هایی آمریکایی می گفتند ایمیل‌هایی بین او و مقامات روسی رد و بدل شده است. به باور برخی تحلیلگران، شماری از همفکران و نزدیکان ترامپ از جمله «مایکل فلین» مشاور امنیت ملی کاخ سفید هم پس از برملا شدن ارتباطشان با سفیر روسیه ناگزیر به کناره گیری شدند. بنابراین، شادی زاید الوصف ترامپ پس از انتشار خلاصه نتیجه تحقیقات مولر قابل درک می نمود.

ترامپ در توییتی با بیان این که «بازی تمام شده است»، نوشت «نه تبانی، نه ممانعت. برای همه متنفران و دموکرات‌‌های چپ رادیکال». اما این ابتدای کار بود و در آن زمان ترامپ از جزئیات گزارش مولر علیه خود اطلاع دقیقی نداشت. پس از اطلاع یافتن ترامپ از متن گزارش قطور مولر، رئیس جمهوری آمریکا در توئیت دیگری بر بازرس ویژه تاخت و مولر را «دیوانه» خطاب کرد و محتوای گزارش او «یاوه‌گویی» دانست که «مملو از اظهارات ساختگی و کاملا نادرست است.» حال این پرسش به ذهن می رسد که چه مسائلی در این گزارش مطرح شده که ترامپ را بعد از چند ساعت خوشحالی و ذوق زدگی، خشمگین ساخت؟ یکی از مهمترین مسائل جنجالی مطرح شده در تحقیقات به تلاش مداوم ترامپ برای برکناری مولر به عنوان بازرس ویژه پرونده ارتباط می یافت. ترامپ راه‌های مختلفی را برای برکناری وی آزموده، ولی ناکام مانده بود. اوه خدای من، این وحشتناک است و باعث پایان دوره ریاست جمهوری من می ‌شود. من به فنا رفتم» جملاتی منتسب به ترامپ که در گزارش مولر آمده است؛ جملاتی که در ماه می ۲۰۱۷ به دنبال انتخاب مولر از طرف «جف سشنز» وزیر دادگستری و دادستان کل وقت آمریکا ایراد شده بود و نشان می داد ترامپ از این انتخاب وحشت دارد. بر پایه تحقیقات انتشاریافته، ترامپ برای کنار گذاشتن مولر از بازرسی ویژه پرونده از راه «مک گان» وکیل سابق کاخ سفید وارد شده است. رئیس جمهوری آمریکا بر کارشناس حقوقی خود فشار وارد کرده تا ضمن مذاکره با سشنز و متعاقبا «راد روزنستاین» معاون وی، آنها را به برکناری مولر ترغیب کند؛ فشارهایی که گویی پس از تهدید مک گان به استعفا، پایان یافته بود. بخش‌های دیگر تحقیقات مولر که باعث شده کارشناسان و عموم مردم آمریکا آن را ناتمام تلقی کننده به «ممانعت از اجرای عدالت» ارتباط می یابد؛ اتهامی به ترامپ که بازرس ویژه پرونده درباره نتیجه آن سکوت کرده و نتیجه‌گیری روشن و شفافی ارائه نکرده است. این موضوع یکی از نقص‌های تحقیقات صورت گرفته است و ایراد دیگر آن، سیاه و مخدوش ساختن بخش‌هایی از متن گزارش است. در تحقیقاتی که مولر انتشار داده، بخش‌هایی از متن با رنگ مشکی پوشانده شده است. این موضوع بحث برانگیز صدای اعتراض برخی نمایندگان کنگره را بلند کرده تا با ارسال نامه ای به «ویلیام بار» دادستان کل از وی بخواهند متن کامل و بدون سانسور را در اختیار آنها قرار دهد.

برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که بخش‌های سانسور شده به اقدامات اشتباه رئیس جمهوری و بستگان او مربوط می شود. در ارتباط با اینکه انعکاس نتیجه تحقیقات مولر چه پیامدهایی برای محبوبیت ترامپ و انتخابات ۲۰۲۰ این کشور به همراه دارد، نظرات مختلفی ارائه شده است. برخی ناظران بر این باورند که تقلب انتخاباتی به عنوان یکی از مهمترین موانع پیش پای ترامپ برداشته شده و وی در انتخابات آتی با خیال آسوده تری حضور خواهد یافت. در مقابل، برخی می گویند تحقیقات مولر و مسائل مطرح شده در آن، پرونده‌های دیگری را برای رئیس جمهوری و بستگان وی خواهد گشود. ممانعت ترامپ بر سر اجرای عدالت نیز که در گزارش مولر مطرح شده، می تواند بر فشارها علیه رئیس جمهوری افزوده و از میزان محبوبیت وی بکاهد؛ محبوبیتی که در نظرسنجی جدید «رویترز» کاهشی سه درصدی داشته است. این افکارسنجی که پس از انتشار گزارش مولر انجام گرفته، نشان می دهد میزان محبوبیت ترامپ از ۴۰ درصد به ۳۷ درصد کاهش یافته است.

مخالفان ترامپ به دنبال روشن ساختن ابعاد مبهم گزارش مولر

مخالفان «دونالد ترامپ» با ابراز نارضایتی از انتشار گزینشی گزارش «رابرت مولر» دادستان ویژه مساله مداخله روسیه در انتخابات آمریکا تاکید دارند نکات سرنوشت سازی در بخش‌های ویرایش شده گزارش وجود دارد؛ دموکرات‌ها به همین دلیل خواستار متن کامل تحقیقات شده‌اند. به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش‌های خبری، در بیش از دو سال ریاست جمهوری، همیشه حاشیه با سیاست، سخنان، رفتار و تصمیم گیری‌های «دونالد ترامپ» همراه بوده است. با این حال مهمترین موضوعی که دولت وی را تاکنون رها نکرده است، نوع رابطه با روسیه در دوره انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۶ بود. از همان زمان تاکنون ادعاهای گوناگونی در زمینه نقش و نفوذ مستقیم یا غیرمستقیم مسکو در این انتخابات به نفع ترامپ مطرح بوده است. رسانه‌ها و کارشناسان امور داخلی ایالات متحده در طول این دوره اتهام‌های گوناگونی را در زمینه رابطه اقتصادی و تجاری ترامپ و نزدیکان وی با روسیه در پیش از برگزاری انتخابات مطرح کردند اما تاکنون هیچ مدرک دقیقی از سوی دموکرات‌ها به عنوان رقبای اصلی ارائه نشد که مورد قبول بدنه سیاسی این کشور به ویژه کنگره باشد. همه این اتهامات علیه ترامپ موجب شد تا «رابرت مولر» به سرپرستی کمیته ای برای تحقیق در مورد نوع رابطه ترامپ با روسیه برگزیده شود. وی پس از دو سال کارِ پیوسته، چند هفته قبل نتایج تحقیقات خود را در قالب گزارش چند صد صفحه ای به «ویلیام بار» دادستان کل ایالات متحده ارائه کرد. بار، نیز خلاصه چند صفحه ای آن را برای ارائه به قانونگذاران منتشر کرد که البته به هیچ عنوان به مذاق مخالفان ترامپ به ویژه دموکرات‌ها خوش نیامد. بار در گزارش کوتاه خود اتهام تبانی میان ترامپ و مسکو را رد کرد و به نوعی همه امید دموکرات‌ها برای زمین زدن ترامپ جمهوریخواه را از بین برد. اما دموکرات‌ها گزارش کوتاه وی را گمراه ‌کننده و جانبدارانه و به نفع دونالد ترامپ ارزیابی کردند.

دموکرات‌ها راضی نیستند

به تازگی مخالفان ترامپ که به هیچ وجه از خلاصه گزارش مولر راضی نشدند حتی پس از انتشار گزارش کامل اما ویرایش شده مولر تاکید دارند متن کامل گزارش باید منتشر شود. آن‌ها بر این خواسته خود به دلیل شفاف سازی برای افکار عمومی اصرار می کنند. دو روز قبل شکل ویرایش شده این گزارش منتشر شد اما به نوشته رسانه‌های آمریکایی، کمیته قضایی کنگره آمریکا خواستار گزارش کامل شده است. تارنمای شبکه تلویزیونی سی.ان.بی.سی در این زمینه نوشت دموکرات‌های کنگره اقدامات قانونی برای دریافت متن کامل گزارش کمیته مولر را آغاز کرده اند تا به همه جزئیات در زمینه مداخله روسیه در انتخاب ترامپ دست پیدا کنند. ترامپ حتی در ماه مارس ۲۰۱۷ و هنگامی که مولر رسما مشغول تحقیقات بود اعتراف کرد که کار وی تمام شده است. وی اکنون اما تمایلی به انتشار کامل گزارش ندارد. براساس متن گزارش ویرایش شده ای که چند روز قبل منتشر گردید، ترامپ در فرایند ۲ساله تحقیق مانع آفرینی‌های گوناگونی را برای وی ایجاد کرد و کاخ سفید تلاش‌های گسترده‌ای را برای سلب مسئولیت از مولر انجام داد. طبق گزارش این شبکه، میزان حمایت‌ها از ترامپ نسبت به سال گذشته ۳ درصد کاهش یافته است که علت آن انتشار متن ویرایش شده گزارش مولر بود. این در حالی است که وی در تحقیق خود جُرمی را علیه ترامپ مطرح نکرد. اکنون «جرود نادلر» رئیس دموکرات کمیته قضایی مجلس نمایندگان از وزارت دادگستری خواست تا گزارش کامل مولر و همه شواهد و اسناد مرتبط با آن را تا اول ماه می به این کمیته تحویل دهند. به اعتقاد نادلر بخش‌های حذف یا سیاه(ویرایش) شده از متن گزارش بسیار با اهمیت بوده اند و در نتیجه نهایی گزارش مولر تاثیرگذار هستند.

نکات مبهم گزارش مولر

به نظر می رسد در میان دموکرات‌ها نیز اتفاق نظری برای آغاز روند استیضاح وجود ندارد و تنها برخی چهره‌های برجسته دموکرات ۱۸ ماه قبل از انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۰ به فکر استیضاح هستند. گفته می شود یک پاراگراف در گزارش مولر وجود دارد که به کنگره اجازه می دهد تا اقدامات بیشتری را علیه ترامپ در پیش بگیرد. براساس گزارش سی.ان.بی.سی، مولر در گزارش خود آورده است که کنگره می تواند قوانین انسداد را به دلیل تشخیص فساد رئیس جمهوری در استفاده از قدرت و اصولی به جریان بیاندازد که تاکید دارند هیچ فردی از قانون بالاتر نیست.

نشریه «تایم» عنوان داشت با گزارش مولر همه چیز تمام نشده و حرف و حدیث‌ها در موضوع روسیه و ممانعت از اجرای عدالت ادامه خواهد یافت. مولر در گزارش خود آورده است برخی اسناد منحصر به فرد بودند؛ بعضی شاهدان اطلاعات دروغ ارائه کردند و برخی شاهدان هم حاضر به شهادت نشدند؛ ضمن اینکه رئیس جمهوری هم حاضر به پاسخ دادن به پرسش‌ها در مورد ممانعت از عدالت نشد. حتی برخی اطلاعات از بین رفت و دسترسی به برخی شاهدان که در خارج از کشور زندگی می کردند، امکانپذیر نبود. طبق تحلیل تایم، مولر آخرین فردی نخواهد بود که اسنادی را در زمینه اقدامات مجرمانه رئیس جمهوری ارائه می کند. به طور قطع اگر تحقیقات مناسبی صورت بگیرد شواهد تازه ای فاش خواهد شد.

امید دموکرات‌ها به آینده

نکات مبهم در گزارش مولر باعث شده اند تا موضوع استیضاح ترامپ که مدتی مسکوت مانده بود جدی تر دنبال شود. روز گذشته «الیزابت وارن» سناتور دموکرات از درخواست برای استیضاح ترامپ سخن گفت. به نوشته روزنامه «گاردین» وارن که خود را به عنوان نامزد انتخابات سال ۲۰۲۰ هم معرفی کرده است تاکید دارد گزارش مولر ثابت می کند یک دولت خارجی در انتخابات ۲۰۱۶ نقش داشته و به ترامپ برای پیروزی کمک شده است. وارن تلاش ترامپ برای بی‌اعتبارکردن تحقیقات و ممانعت در انجام آن را دلیل بر متهم بودن وی می داند. به نوشته این روزنامه بریتانیایی، حامیان استیضاح رئیس جمهوری آمریکا استدلال می‌کنند که دموکرات‌ها وظیفه قانونی و اخلاقی دارند تا این اقدام را انجام دهند یا حداقل در زمینه جلوگیری ترامپ از اجرای عدالت تحقیقات بیشتری را انجام دهند. وارن و «جولیان کاسترو» وزیر پیشین مسکن مهمترین چهره‌هایی هستند که آشکارا از استیضاح سخن می گویند. برخی سناتورها و نمایندگان مجلس اما زمان را برای مطرح کردن استیضاح زود ارزیابی می کنند.اگرچه ترامپ مدعی شد که گزارش کمیته مولر، وی را به طور کامل تبرئه می کند اما متنی که به تازگی منتشر شده است اتهامات جدی را در زمینه «کارشکنی در اجرای عدالت» علیه ترامپ مطرح می سازد. این موضوع‌ها می توانند دستاویزی برای دموکرات‌ها برای تحقیقات بیشتر و حتی استیضاح ترامپ باشند. در هر صورت به اعتقاد تحلیلگران مسائل داخلی ایالات متحده حتی اگر دموکرات‌ها قادر نباشند که از اطلاعات گزارش مولر برای استیضاح ترامپ بهره برداری کنند، گزارش فوق به آن‌ها این قدرت را می دهد تا از طریق کمیته‌های کنگره، در دیگر حوزه‌ها علیه ترامپ تحقیقاتی را به پیش ببرند و تا انتخابات سال ۲۰۲۰ جایگاه وی را برای انتخاب دوباره متزلزل سازند. همانگونه که مولر در گزارش به آن اشاره داشت چه کنگره تحقیقاتی را شروع کند یا پرونده‌های جنایی فدرالی باز شود، شواهد بیشتر می تواند باعث افشای جنبه‌های تازه ای از این موضوع شود.

اعتراف به دو قرن اشغالگری

آمریکا که همواره سایر بازیگران جهانی همچون ایران را به مداخله گری در امور کشورهای دیگر متهم می کند، تنها ۱۶ سال از عمر حیات خود را بدون جنگ گذرانده است؛ موضوعی که مقامات بلندپایه سابق این کشور همچون «جیمی کارتر» رئیس‌ جمهوری پیشین ایالات متحده نیز به آن اذعان دارند. به ندرت می توان منطقه ای از جهان را تجسم کرد که نظامیان امریکا در عمر دو قرن و نیم خود قدم به آنجا نگذاشته باشند؛ مناطقی از شرقی‌ترین تا غربی‌ترین بخش‌های قاره پهناور آسیا گرفته تا اروپا، آفریقا، آمریکای مرکزی و جنوبی .مقامات پیشین ایالات متحده که امروز در قید حیات هستند به اشتباه راهبردی خود پی برده اند. آنها به اشغالگری‌های مداوم سردمداران این کشور اعتراف کرده که مانع توسعه و پیشرفت مورد انتظار آنان شده است؛ موضوعی که چند روز پیش در مکالمه تلفنی مسن‌‌ترین رئیس‌ جمهوری زنده آمریکا با «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری کنونی این کشور مورد تاکید قرار گرفت.

قضیه از این قرار است کارتر ۹۴ ساله که سی و نهمین رئیس‌ جمهوری ایالات متحده به شمار می‌رود، در کلیسای شهر پلینس ایالت جورجیا از محتوای مکالمه اخیر خود با ترامپ پرده برداشت؛ مکالمه ای که ترامپ برای مشاوره و یافتن راه حل برای یکی از مهمترین دغدغه‌های خود انجام داده و نگران پیشی گرفتن چین از آمریکا است.نگاهی مقایسه ای به میزان رشد اقتصادی دو کشور چین و آمریکا، چرایی احساس خطر و نگرانی ترامپ را به تصویر می کشد. در حالی که بودجه نظامی ۲۰۱۹ آمریکا به ۷۱۷ میلیارد دلار افزایش یافته اما سال گذشته رشد اقتصادی این کشور تنها ۲٫۹ درصد بوده است. در حالی که چین در سال ۲۰۱۹ به رشد اقتصادی ۶٫۶ درصدی دست یافته بود. ضمن این که پکن در کنار رشد اقتصادی چشمگیر، بودجه دفاعی خود را نیز در سال ۲۰۱۹ به ۵٫۷ درصد افزایش داده به بیش از ۱۷۷ میلیارد دلار رسانده است.بنابراین منطقی به نظر می رسد رئیس جمهوری کنونی آمریکا که توجهی ویژه به مسائل اقتصادی دارد، نسبت به تداوم چنین شرایطی نگران باشد. کارتر اما در پاسخ به دغدغه ترامپ، مداخله‌گری و نظامی گری‌های بی حد و مرز آمریکا را دلیلی بر وضعیت کنونی دانسته و تاکید کرده «آمریکا از کل ۲۴۲ سال موجودیت خود، ۲۲۶ سال را در جنگ سپری کرده است.نگاهی هر چند اجمالی و تاریخ وار به سیاست خارجی ایالات متحده از اشغالگری‌های پی در پی این کشور در اقصی نقاط دنیا پرده برمی‌دارد که چند مورد از آنها در ادامه می آید.

حمله نظامی و مداخله در کلمبیا (۱۹۰۱)، پاناما (۱۹۰۲)، کره و مغرب (۱۹۰۴)، هندوراس (۱۹۰۵)، مکزیک (۱۹۰۵)، نیکاراگوئه (۱۹۰۷)، دومینیکن (۱۹۰۷)، هندوراس و نیکاراگوئه (۱۹۰۷) و غیره. همان طور که از توالی حملات نظامی آمریکا مشاهده می شود، مداخله گری‌ها در سال‌های بعد نیز با همان سرعت و شدت در کشورهای همجوار و دوردست ادامه یافت تا در نهایت به همه جهان تسری یافت.بنابراین در سال‌ها و دهه‌های بعد نیز کشورهایی چون فیلیپین، چین، کوبا، ‌هائیتی، کاستاریکا، گواتمالا، ترکیه، السالوادور، ژاپن، یونان، پورتریکو، کره، ایران (کودتای ۲۸ مرداد ۳۲)، لبنان، لائوس، گرانادا، لیبی، سومالی، سودان، یوگسلاوی و غیره مورد حمله و تجاوز نظامیان آمریکایی قرار گرفتند. تا پیش از هزاره سوم، طولانی‌ترین و در عین حال خونبارترین حمله آمریکایی‌ها در اثر کشگرکشی بود که آنها به ویتنام انجام دادند. در این جنگ که ۱۶ سال به طول انجامید و در سال ۱۹۷۵ پایان یافت، آمریکایی‌ها ناچار شکست را پذیرفتند اما هزینه‌های قابل توجهی بر دو طرف تحمیل شد. در جریان این جنگ فرسایشی بیش از یک میلیون ویتنامی و ۵۸ هزار آمریکایی کشته شدند. بر پایه برخی گزارش‌ها آمریکا به طور سالانه ۲۲ میلیارد دلار به خانواده‌ها و بازماندگان جنگ ویتنام غرامت می‌پردازد. برخی گزارشی‌ها نشان می دهد که هزینه‌های جنگ ویتنام برای آمریکا چیزی حدود ۷۳۸ میلیارد بوده است.

با آغاز هزاره سوم، خاورمیانه و کشورهای همجوار هدف اشغالگری‌های نیروهای آمریکایی قرار گرفتند و بحران‌هایی در این پهنه جغرافیایی ایجاد شد که کارشناسان برخی از این بحران‌ها را به «باتلاق» تشبیه می کنند که آمریکایی‌ها در آن گرفتار آمده اند. حمله آمریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱ به بهانه نابودی القاعده از آن جمله بود که با وجود گذشت ۱۸ سال هنوز پایان نیافته است. کشته شدن بیش از ۲ هزار و ۴۰۰ سرباز آمریکایی و هزینه‌ای بالغ بر ۹۰۰ میلیارد دلار (و بر پایه برخی گزارش‌ها یک هزار میلیارد دلار) در جنگ افغانستان، ترامپ را به این نتیجه رسانده که ۱۴ هزار نیروی نظامی خود را طی دو مرحله از این کشور خارج سازد. جنگ عراق هم نمونه دیگری از مداخله نظامی پرهزینه آمریکا بود که از سال ۲۰۰۳ آغاز و تا ۲۰۱۱ به طول انجامید؛ جنگی که در آن بیش از چهار هزار و ۸۰۰ نفر از نیروهای آمریکایی و ناتو کشته شدندکه بر پایه برخی گزارش‌ها، چهار هزار و ۴۸۲ تن از آنها آمریکایی بودند. ضمن این که این جنگ بیرون از خانه نیز برای ایالات متحده بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار هزینه در بر داشته است. در سال‌های اخیر نیز حملات هوایی و زمینی نظامیان آمریکایی به کشورهای مختلف خاورمیانه همچنان ادامه داشته که حمله به لیبی (۲۰۱۱) و ورود به بحران سوریه (۲۰۱۵) از آن جمله به شمار می رود. اینک ترامپ به این نتیجه رسیده تا به رغم مخالفت متحدان و همپیمانان، ۲ هزار و ۱۳۰ نیروی نظامی خود را از سوریه خارج سازد. با عنایت به این پیشینه تجاوزگری‌ها و اشغالگری‌های پرهزینه است که کارتر نتیجه می گیرد «اگر صرف هزینه‌های بسیار برای جنگ و مخارج نظامی نبود، می‌شد حداقل ۲ تریلیون دلار برای هزینه در زیرساخت‌ها شامل تعمیر پل‌های فرسوده، راه‌ها و تقویت نظام آموزشی این کشور هزینه کرد. »همچنین به تازگی دانشگاه «براون» امریکا تحقیقاتی را انتشار داده که نشان می دهد آمریکا بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۹ برای جنگ‌های خود ۵٫۹ تریلیون دلار هزینه کرده و احتمال آن می‌رود با تداوم چنین وضعیتی تا سال ۲۰۲۳ این رقم به ۶٫۷ تریلیون دلار برسد.

Email this page

نسخه مناسب چاپ