یادداشت
حسین(ع) رمز جاودانگى تشیع
على اصغر شعردوست
 

شیعه، در طول چهارده قرن حیات معنوی خویش، به سرچشمه جوشانی از بزرگواری و عظمت دسترسی داشته و همواره از این خورشید، روشنای نور زندگی برگرفته است. سوم شعبان‌المعظم سالروز تولد سراج منیری است که نه تنها شیعیان، بلکه فراتر از آن جهان انسانیت وامدار عظمت معنوی وجود اوست. مردی که در دوره‌های گوناگون با انوار تابناک وجودش، تباهی‌ها و سیاهی‌ها را زایل کرده و نمونه کامل آزادگی و بزرگواری است. حضرت امام حسین(ع) در سایه تربیت پدری همچون علی(ع) و مادری همچون ‏زهرای مرضیه(س) و در بطن خانواده‌ای معطر به عطر حضور حضرت رسول(ص) رشد ‏کرد. ‏نجم ثاقبی که جهان همواره درس آموخته مکتب اوست. درسی که بزرگمرد کربلا به انسان آموخت در سخن گهربار او خلاصه شده است: «ان الحیاه عقیده و جهاد» او زندگی را اعتقاد انسان و جهاد در راه آن می‌داند. هیچ آزاده‌ای نیست که بر آن باشد تا زندگی خویش را هویت و معنا ببخشد و از آموزه هاى حضرتش بی‌نیاز باشد. او زندگی را برمبنای عقیده تعریف کرده است و عقیده را تنها در نمود ذهنی آن خلاصه نکرده، بلکه کوشش آدمی برای عینیت بخشیدن به آن و تحقق اندیشه‌ها و آرمان‌هاست که زندگی را هویت می‌بخشد. ‏اندیشه و آرمان وقتی دارای معناست که با عمل همراه شود: از این رو، حضرتش در زندگی عملی خویش کوشید تا به این تعریف از زندگی تجلی ببخشد. او ایستادن دربرابر ظلم و ستم و دروغ و ریا را سرلوحه زندگی قرارداد و کتاب زندگی را با خون مطهر خویش تحریر کرد… کتابی که هر انسانی کلمه کلمه زندگی را از آن می‌آموزد و واژه آزادگی در لابه لای سطورش تعبیر می‌شود. ‏اگر امام حسین در عرصه حیات فکری و معنوی تشیع ظهور نمی‌کرد، فصلی عمده ازکتاب زندگی نانوشته می‌ماند: از این روست که میلاد سرور آزادگان، کلمه آغاز این فصل است. شیعه مظلوم در طول تاریخ این بخش از کتاب را بیش از هر قسمت دیگر زندگی نصب‌العین خود قرار داده است و رمز ماندگاری تشیع و پیروان علی(ع‏) نیز در همین تاسی به بزرگمرد انقلاب عاشوراست. ‏انقلاب اسلامی ایران نیز با درس گرفتن از همین نهضت شکل گرفت. هنوز خیابان‌ها وکوچه‌های سرزمین ما آکنده از عطر شهادت است؛ که او شهادت را معنا کرد. صیانت از انقلاب اسلامی پشتوانه‌ای سترگ از ایثار و عشق می‌طلبید و این همه را حضرت امام حسین(ع) ‏در حیات پربار خویش، به جهان تشیع ارزانی داشته است. پاسداران انقلاب اسلامى به عنوان حافظان اصلی انقلاب پیرو راهی هستند که وارث خون خدا به پیروانش آموخته است و نامگذاری روز میلاد مبارک ایشان به نام «روز پاسدار» ‏تاکیدی بر همین امر است. ‏مبارزه با توطئه‌های گوناگون علیه کیان کشور و انقلاب اسلامى و صیانت از مرزهای سرزمین پاک دوستداران حضرت امام حسین(ع) در هشت سال دفاع مقدس نشان داد که نامگذاری میلاد حضرت امام حسین(ع) به روز پاسدار، انتخابی شایسته و بحق بوده است چرا که پاسداران راستین با فدیه جان پاک‌شان در راه اعتقادات‌شان نشان داده‌اند که رهروان شایسته‌ای برای سالار‌شهیدان بوده‌اند.

Email this page

نسخه مناسب چاپ