در عرض ادب به ساحت مقدس حضرت امام حسن مجتبی(ع)
آیت‌الله علی کاظمی‌اردبیلی
 

در نیمه ماه خدا ماه علی تابنده شد
از طلعت آن نور حق، خورشید و مه شرمنده شد
قدوسیان مسرور شد، کروبیان در خنده شد
درگاه او را جمله اهل محبت بنده شد
در همچو شب ای دوستان درهای رحمت باز شد
آفاق و انفس، روشن از آن دلبر طناز شد
آن لمعه نور خدا بنمود در این شب، ظهور
دنیا شد از این چشمه نور خدا دریای نور
شد شاد و خرم مصطفی پرشد جهان از شوق و شور
روشن شد از این طلعت تابنده گویا کوه طور
برجمله اهل ولا با حکم حق، شاه آمده
در ظلمت شب گوییا زیباترین ماه آمده
این تحفه ارزنده را حق داد بر خیرالبشر
ماه خدا از طلعت این ماه حق، شد مفتخر
برطلعت این نور حق، گفت آفرین شمس و قمر
بردند غبطه بر زمین، فوج ملایک سربسر
کز نور این دریای نور، یکسر منور گشته است
مسرور، همچون حضرت زهرای اطهر گشته است
از عطر این گل، پهنه عالم معطر شد، بیا
آفاق و انفس جملگی چون عود و عنبر شد بیا
عِقدِ ثریا خود، خجل زین کان گوهر شد بیا
کام زمان، پر نوش‌تر از شهد و شکر شد بیا
جبرییل با کروبیان گشته است نازل بر زمین
تا تهنیت گوید ز حق، برحضرت سالار دین
ای دوستان‌ای دوستان در نیمه ماه خدا
سر زد زغیب این جهان با امر حق شمس هدی
برکشتی گم گشتگان پیدا شد امشب ناخدا
این نور حق، یک لحظه‌ای از حق نمی‌گردد جدا
رویش چو شاه لافتی بر ذات یزدان مظهر است
دلبند زهرا و علی بند دل پیغمبر است
بشکفته روی پاک او مانند گل اندر چمن
سرشار، از عطرش جهان همسان یاس و یاسمن
خَلقش حسن خُلقش حسن نام دل آرایش حسن
هم اوست نور ایزدی هم اوست شمع انجمن
صد یوسف کنعان شده مبهوت از حسن رخش
انوار عالم جلوه‌ای از روی پاک و فرخش
شد شادمان در همچو شب جان و دل خیرالوری
یکسر منور شد تمام امشب ثریا تا ثری
خواهی اگر عز و شرف، ای دل به درگاهش درآ
الطاف او یارت شود در این سرا در آن سرا
هست این کریم اهل بیت آیینه لطف و کرم
سازد ترا الطاف او در پیش باری محترم
این نور پاک ایزدی ریحانه پیغمبر است
همچون گل زیبنده‌ای در خانه پیغمبر است
شمع و گل و جان و دل و پروانه پیغمبر است
عزت ببین او روز و شب در شانه پیغمبر است
گه هست اندر دامن او و گهی در دوش او
هست این ولی لم‌یزل دایم گل آغوش او
روشن نموده عالمی این مفخر آل عبا
بر طلعت زیبای او صد مرحبا صد مرحبا
کروبیان از سجده این شه نمی‌دارند ابا
رو بوسه‌ زن ای کاظمی بر خاکپای مجتبی
شاید که در یوم‌الجزا از لطف، احسانت کند
با یک نگاهی ایمن از امواج و طوفانت کند

Email this page

نسخه مناسب چاپ