روایت‌های امام حسین(ع) از آخرین منجی
مرضیه رجب طهرانی
 

وقتی صحبت از امام حسین(ع) به میان می‌آید برخی ایشان را در حادثه عظیم کربلا و گریه بر مصیبت‌های وارده بر ایشان خلاصه می‌کنند، در حالی‌که ایشان از همان سال‌ها برای ‌آمادگی مردم برای ظهور تلاش‌های فراوانی نمودند.

مهم‌ترین عمل ایشان ایستادن و زیر بار ذلت نرفتن تا پای شهادت بود که حق و باطل را که در آن زمان به هم آمیخته شده بود، از هم جدا ساختند. پیشگویی‌های امام حسین(ع) درباره حوادث آخرالزمان نقش عمده‌ای در آگاهی مردم از آخرین منجی بشریت دارد و شایسته است خانواده‌ها با آموزش این مطالب به فرزندان خود آنها را در یاری امام زمان(عج) همراهی نمایند:‏

تقسیم‏ ارث در زمان حیات امام(ع): ردى همدانى گوید: از امام حسین(ع) شنیدم که مى‏فرمود: قائم این امّت نهمین از فرزندان من است. و او صاحب غیبت است و او کسى است که میراثش را در حیاتش تقسیم کنند. (کمال‌الدین، ج۱ ص۳۱۷)‏

اصلاح‏ امر ظهور ایشان در یک شب: امام حسین(ع) فرمود: در نهمین فرزند من سنّتى از یوسف و سنّتى از موسى بن عمران است، او قائم ما اهل‌البیت است و خداى تعالى امر او را در یک شب اصلاح فرماید. (همان)‏

صفات‏ اخلاقی امام زمان(عج): عیسى خشّاب گوید: به امام حسین‌(ع)

‌عرض کردم: آیا شما صاحب الامر هستید؟ فرمود: خیر، و لیکن صاحب الامر طرید (آواره) و شرید (گریزان از مردم) و خونخواه پدرش و داراى کنیه عمویش مى‏باشد او شمشیرش را هشت ماه روى دوش خود مى‏نهد. (کمال الدین: ج۱ ص۳۱۸)‏

انتقام‏ امام زمان(عج) از ظالمین: امام حسین(ع) فرمود: خداوند قائم ما را ظاهر می‌کند، و از ظالمان انتقام می‌گیرد. به ایشان عرضه شد:‌ای فرزند رسول خدا، قائم شما چه کسی است؟

فرمود: هفتمین از فرزندان پسرم محمد بن علی، و او حجت‌بن‌الحسن بن‌علی بن محمدبن علی‌بن موسی‌بن جعفر‌بن محمدبن علی فرزندم، او کسی است که مدت طولانی غایب می‌شود، سپس ظهور می‌کند و زمین را از قسط و عدل پر می‌کند همان‌طور که از جور و ظلم پر شد.

(‌إثبات‌الهداة: ج۵ ص۱۹۶)‏

امام‏ زمان(عج) تجلی نابودی شب: فردی از امام حسین(ع)پرسید: مرا خبر ده از قول خدا وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها، «سوگند به ماه که در پی آن تابان است». فرمود: این امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (ع)، که در پِی رسول خدا است. عرضه داشتم: (وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها)، «و سوگند به روز که تاریکی را می‌زداید و جهان را روشن می‌سازد». فرمود: این، قائم از آل محمد(ص) است که زمین را از قسط و عدل پر می‌کند. (تفسیر فرات: ص۵۶۳)‏

علامت‏‌های پیش از ظهور امام زمان(عج): امام حسین(ع) به اصحابش فرمود: پیش از ظهور قائم(عج) علاماتی از جانب خداوند برای مؤمنین می‏باشد و آنها قول خداوند است‏ که می‏فرماید: وَ لَنَبْلُوَنَّکمْ «شما را می‏آزماییم» یعنی مؤمنین را قبل از ظهور قائم (عجل‌الله تعالی فرجه). بِشَی‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ «با ترس» یعنی خوف از پادشاهان بنی‏عباس در آخر سلطنت‏شان. (وَ الْجُوعِ) «و گرسنگی» [یعنی‏] به خاطر گرانی قیمت‏ها و نرخ‏ها.

‌(وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ) «کمبود مالی» [یعنی‏] فساد تجارت‏ها و کمی منفعت و سود. (الْأَنْفُسِ) «کم شدن جان‏ها» [یعنی‏] مرگ‏های سریع و

‌پی‌در‌پی. (الثَّمَراتِ) «کم شدن میوه‏ها و زراعات» [یعنی‏] کم رشدی و پژمردگی حبوبات و بی‏برکتی میوه‏هاست. (وَ بَشِّرِالصَّابِرِینَ) «صابران را مژده بده» [یعنی‏] در این هنگام نزدیک بودن ظهور قائم (عجل‌الله تعالی فرجه) است. (الخرائج و الجرائح، ج۳، ص۱۱۵۳)‏

رجعت‏ پیامبر(ص) و امام حسین در زمان امام مهدی(عج): امام محمد باقر(ع) فرمود: امام حسین قبل از اینکه کشته شود به اصحاب خود می‏فرمود: پیغمبر خدا(ص) به من فرمود: اى پسر عزیزم! تو به زودى به سوى عراق رانده خواهى شد. زمین عراق همان زمینى است که پیامبران و اوصیاى آنان در آن با یک دیگر ملاقات کردند. آن زمین را عمور می‏خوانند. تو در آن زمین شهید خواهى شد و گروهى هم با تو شهید مى‏شوند که درد نیزه و شمشیر را احساس نمى‏کنند.

سپس این آیه را تلاوت کرد: (قُلْنا یا نارُ کونِی بَرْداً وَ سَلاماً عَلی‏ إِبْراهِیمَ): «گفتیم:‌ای آتش! سرد و سلامت باش بر ابراهیم»، جنگ براى تو و یارانت سرد و سلامت خواهد شد. ‏سپس امام حسین به اصحاب خود فرمود: مژده باد شما را، گر چه دشمنان ما را مى‏کشند، ولى ما بر پیامبر خود(ص) وارد خواهیم شد. سپس من به قدرى که خدا بخواهد مکث خواهم نمود!

بعدا اول کسى که زمین برایش شکافته و او خارج مى‏شود من خواهم بود. من با حضرت امیر(ع) و قیام حضرت قائم و زنده بودن پیامبر خدا(ص) خارج خواهم شد. سپس افرادى از آسمان از طرف خدا نزد من مى‏آیند که هرگز در زمین نازل نشده‏اند.

جبرئیل، میکائیل، اسرافیل، گروهى از ملائکه بر من نازل خواهند شد حضرت محمد و على و من و برادرم و جمیع آن افرادى که خدا بر آنان منت نهاده به وسیلة ش ترانى از نور که احدى از مخلوقین بر آنها سوار نشده فرود می‏آییم. پس از این جریان حضرت محمد(ص) پرچم خود را به اهتزاز می‏آورد و آن را با شمشیر خود به قائم(عج) ما می‏دهد.

سپس ما آنچه را که خدا بخواهد مکث می‏کنیم. بعداً خداى توانا چشمه‏اى از روغن و چشمه‏اى از آب و چشمه‏اى از شیر در مسجد کوفه خارج می‏کند. پس از این جریان امیرالمؤمنین(ع) شمشیر پیغمبر خدا را به من می‏دهد و مرا به سوى مشرق و مغرب زمین می‏فرستد.(البته شمشیر برای مستکبران است و ظالمان نه مردم عادی) (الخرائج و الجرائح، ج‏۲، ص۸۵۰)‏

code

نسخه مناسب چاپ