شما پدر و مادر سخت گیری هستید؟
عطیه میرزا امیری
 

گاهی برخی از والدین، گمان می‌کنند که با سخت‌گیری و تمرکز روی مسائل ناچیز کودک‌شان وظیفه پدر و مادری را به خوبی انجام می‌دهند و بدین صورت می‌توانند کودکی درست و سالم را به جامعه تحویل دهند. این باور اشتباه است. چرا که اگر از فرزند خود بیشتر از حد توانش توقع داشته باشید و سر مسائل کوچک هم با او بحث کنید و برایش قانون بگذارید، کودک به تدریج دچار ناامیدی و کمبود اعتماد به نفس خواهد شد. از طرفی دیگر کودک آرام آرام نشانه‌های اضطراب و استرس را بروز می‌دهد‎.‎

اما چگونه می‌توان متوجه شد که در حال وارد آوردن فشاری غیرمنطقی و تخریب کننده به فرزندمان هستیم؟ در این مقاله به چند نکته مهم اشاره خواهد شد که در این مسیر کمک رسان والدین خواهند بود‎.‎

منتقدان بی‌رحمی هستید؟

گاهی والدین بیش از آن که به تمجید و تحسین کودک و اشاره به رفتارهای مثبت او بپردازید، وی را مورد انتقاد قرار می‌دهند. والدینی که بیش از حد به رفتارهای اشتباه کودکان خود توجه می‌کنند و از هیچ اشتباهی چشم‌پوشی نمی‌کنند، ناخودآگاه روح و جسم کودک را تحت تاثیر فشاری مخرب قرار می‌دهند‎.‎

با خودتان صادق باشید و به این سؤال جواب دهید که؛ آیا به همان اندازه که فرزندتان را نقد می‌کنید، وی را به خاطر کارهای درستش تشویق کرده‌اید؟ ممکن است شمار زیادی از والدین نسبت به اهمیت بالای این مسئله آگاهی کافی نداشته باشند یا به علت مشغله‌های زندگی از تمجید و تحسین رفتارهای شایسته کودک خود غافل شوند. برخی دیگر از والدین نیز تصور می‌کنند که رمز موفقیت کودک، در وارد آوردن فشار بیش از اندازه خواهد بود که مشخصا تفکری بسیار اشتباه است و تاثیری معکوس دارد‎.‎

نکته مهمی که باید به آن توجه داشته باشید این است که یادآوری رفتارهای نادرست کودک آن هم به صورت مکرر و همیشگی، حاصلی جز دور کردن وی از والدین خود و کاشته شدن تخم نفرت در دل کودک، نخواهد داشت. به همین علت توصیه می‌شود که در این خصوص کفه ترازو را به سمت تمجید و تحسین کودک خود سنگین کنید، نه در جهت انتقادهای مخرب.کودک این همراهی را به سرعت درک خواهد کرد و به تدریج با منطق کامل تری پذیرای نظرات والدین خود خواهد شد‎.‎

همیشه و در همه چیز دخالت می‌کنید؟

یکی از بارزترین مواردی که می‌توان گفت والدین فشار زیادی به کودک خود می‌آورند، دخالت‌های بی‌جا در فعالیت‌های مختلف آنهاست‎.‎

آیا تمام امور روزانه زندگی فرزندتان نظیر انجام تکالیف مدرسه، مشارکت در کارهای خانه، بازی و حتی زمان غذا خوردن تحت سلطه کامل شما قرار دارد؟

ممکن است بسیاری از والدین چنین رویکردی سخت‌گیرانه‌ای را تنها برای کمک به کودک خود و اطمینان از انجام صحیح امور اتخاد کرده باشند، اما باید بدانند که در حال تخریب قطعی سلامت ذهن و حتی جسم کودک هستند. کودکان به ویژه در سنین خردسالی نیازمند حمایت همه‌جانبه والدین خود خواهند بود. اما نباید این حمایت تبدیل به ابزاری برای سرکوبی استقلال کودک شود. فرصت آزمون و خطا و مواجهه با پیامدهای طبیعی هر انتخاب را در اختیار کودک قرار دهید تا فرزندتان به موفقیت در زمینه‌های مختلف زندگی شخصی و اجتماعی خود دست یابد‎.‎

نگاهی صفر و یکی به مسائل کودک خود دارید؟

تنها در صورتی به تو افتخار خواهم کرد که در این آزمون بیشترین نمره کلاس را کسب کنی‎.‎

فقط همین یک فرصت را برای موفقیت در این رشته ورزشی در اختیار داری و اگر برنده نشوی تلاش‌ها و هزینه‌هایم را هدر داده ای‎.‎

یا این کار را به درستی انجام می‌دهی و یا دیگر دوستت نخواهم داشت‎.‎

چنین عباراتی حامل یک پیام مشخص بیشتر نیستند: «کودک تنها یک فرصت برای امتحان شانس خود خواهد داشت و در غیر این صورت دیگر هیچ گاه موفق نخواهد شد‎!«‎

داشتن دیدگاه صفر و یکی فشاری مضاعف را بر کودک اعمال می‌کند و هیچ نتیجه مثبتی به همراه ندارد‎.‎

همیشه به فرزندتان این اطمینان خاطر را بدهید که می‌تواند اشتباهات خود را جبران کند. در این صورت دیگر هیچ آزمون، مسابقه و یا اجرایی برای وی برای موفقیت محسوب نخواهد شد. به او یادآوری کنید که با تلاش و پشتکار می‌تواند آرزوهایش را به سرانجام برساند و تحت هیچ شرایطی پشتیبانی والدین خود را از دست نمی‌دهد‎.‎

دائم در حال مقایسه کردن هستید؟

‎ ‎مقایسه فرزند خود با خواهر، برادر و یا حتی دوستانش، او را در رقابتی همیشگی و البته منفی با آنها قرار می‌دهد که در اغلب موارد نتیجه معکوس خواهد داشت. وارد آوردن چنین فشاری به کودک، موجب بی‌توجهی به فردیت او می‌شود و با کسی که مقایسه می‌شود، دشمنی می‌کند. وقتی کودک دائم در حال مقایسه باشد، این فشار مقایسه باعث می‌شود از موفق شدن دوری بجوید و به جای موفقیت، افت کند‎.‎

برای مثال اگر در زمینه درس و تحصیل مقایسه شود، نمره‌هایش به مرور زمان افت خواهد کرد. اگر در یک رشته ورزشی مقایسه شود، دیگر قادر به توسعه استعدادهای خود نخواهد بود. اگر قصد دارید که به تکامل شخصیت فرزندتان و همچنین موفقیت وی در زمینه‌های مختلف کمک کنید، او را برای رقابت با «خودش» آماده سازید‎.‎

زود از کوره در می‌روید؟

اغلب والدین به دنبال برآورده نشدن انتظارات خود از طرف کودکان، دچار خشم و عصبانیت‌های مقطعی می‌شوند. اگر به دلیل این عملکرد ضعیف، تحمل خود را از دست می‌دهید باید بدانید که در حال اعمال فشاری مضاعف به فرزندتان هستید. وی را تشویق کنید که مسئولیت‌های خود را به بهترین نحو ممکن انجام دهد و منتظر رفع توقعات غیرمنطقی نباشید. وقتی انتظارات خود را به صورت عملی نمی‌بینید به جای خشم و بروز هیجانات منفی خود، در پی آن باشید که چرا کودک انتظاراتان را پاسخ نداده. شاید انتظار شما خارج از توان کودک‌تان بوده است.

code

Email this page

نسخه مناسب چاپ