والاتبار خواهر سلطان دین رضا
سیدمحمدعلی ریاضی یزدی
 

«سیدمحمدعلی ریاضی یزدی»،شاعر یزدی و ملک‌الشعرای آستان حضرت معصومه بود که به «ریاضی» و «قضایی» تخلص می‌کرد و به خاطر اشعار مذهبی اش به«شاعر آل‌الله»و«معین‌السادات» مشهور شده بود. یکی از اشعار زیبای او قصیده ای غرّا در ستایش حضرت معصومه(س)است که بخشی از آن به عنوان هدیه خجسته روز ولادت آن بزرگوار، تقدیم حضور می شود:

این بارگاه قدس که از عرش برتر است

آرامگاه دختر موسى بن جعفر است

پاکیزه گوهر صدف عصمت بتول

یعنى که نور دیده زهراى اطهر است

والاتبار خواهر سلطان دین رضا

فخر زنان عالم و خاتون محشر است

عزّت نگر که حرمت طوف حریم او

با حرمت طواف امامان برابر است

جنّات عدن اگر طلبى زین حرم در آى

کاین آستان عرش نشان،هشتمین در است

هر سر بر آستان ملک پاسبان او

ساییده شد،بهشت برینش مقرّر است

آیینه هاى بقعه آیین طراز او

روشنگر تشعشع خورشید خاور است

در زیر پاى زائر این بارگاه قدس

گیسوى حور و یال ملک،مفرش در است

اینجا نماز را به خشوع و ادب گزار

کاین فرش زیر پاى تو،جبریل را پر است

بس ساطع است نور نماز و دعاى خلق

با ساق عرش ساحت گیتى منوّر است

آدم به امر تو ز نهانخانه عدم

تا سرسراى منزل هستى مسافر است

جز آن که سر ز عجز بساییم روى خاک

از ما به پیشگاه خدایى چه در خور است

اى خالقى که وصف جلال و جمال تو

از عقل و فهم و وهم و گمان جمله برتر است

یا رب، به حق قافله سالار انبیا

آن صدر کائنات که آخر پیمبر است

عقل نخست و صادر اول که نام وى

زیب اذان و زیور محراب و منبر است

یارب، به حق سیّد و سالار اولیا

کز وجه او تجلّى اللّه اکبر است

با اشک چشم، ابر کرم بر سر یتیم

با ابر تیغ، صاعقه‌اى بر ستمگر است

یارب به حق «فاطمه»،آن کوثرى که او

اُمُّ الائمه عصمت کبراى داور است

خونى که داد سرور آزادگان «حسین»

مرهون حسن تربیت و شیر مادر است

یارب به «مجتبى» که شباب بهشت را

در باغ خلد ، سید و سالار و سرور است …

… کاین در به روى خلق دو عالم گشوده دار

تا خاک ما به آب ولایش مخمّر است

خورشید شعله اى ز شعاع رواق او

تا نور او در آینه ها زیب و زیور است

توفیق گفت و طبع «ریاضى»چو گل شکفت

آنجا که آفتاب هم از ذَرّه کمتر است

Email this page

نسخه مناسب چاپ