کودکانه‌ها
جای تو کجاست؟
اسماعیل صوفی نژاد
خنده بر لب داشتی
آمدی از پشت کوه
مثل یک طاووس ناز
با وقار و با شکوه

روزها مشغول کار
جای تو شب ها کجاست؟
خانه تو پشت کوه
یا میان ابرهاست؟

خوب می دانم که تو
خسته هستی؛ آفتاب
گوش کن حرف مرا
شب شده ؛ حالا بخواب

رنگ بهارم
جعفر ابراهیمی (شاهد)
من رنگ سبزم
برگ درختم
گاهی لباسم
بر بند رختم

من سبز هستم
رنگ بهارم
هم پیش گل‌ها
هم پیش خارم

من رنگ گوجه
رنگ خیارم
من رنگ برگم
رنگ بهارم

پروانه شو!

طیبه شامانی
چرا خسته بی حوصله
چرا این همه دلهره
به دیوار رو کرده ای
چرا قهر با پنجره

چرا چشم تو دوخته
به یک نقطه مبهم است
کلاف خیالت مدام
گره خورده ودر هم است

رها باش و پروانه شو
در این پیله ها کز نکن
از این پس گل خنده را
اسیر پرانتز نکن

ببین ابر و باد و نسیم
برای تو در حرکتند
تو هم مثل پروانه‌ها 
بچرخ و برقص و بخند

بارانی از پروانه
محسن اعلا
قلبم خدایا! دوست دارد
در باغ گل، پروانه باشد
بازی کند مثل همیشه
با شاپرک همخانه باشد

با نیش باریک و بلندش
لبخند گل‌ها را بچیند
در آسمان لحظه‌هایش
پرواز پوپک را ببیند

در سایه گلبرگ خوشبو
آرام باشد با خیالش
این سو و آن سو پر بگیرد
خوشحال و خندان با دو بالش

هرکس که باشد مثل قلبم
پروانگی را دوست دارد
بارانی از پروانه‌ای کاش!
در لحظه‌های من ببارد

code

Email this page

نسخه مناسب چاپ