یادداشت
در سوگ استاد علم و عمل
دکتر علی رضائیان - استاد دانشگاه و چهره ماندگار علمی
 

بزرگان دین سه وظیفه برای عالمان تعریف کرده‌اند؛ یک وظیفه شخصی و دو وظیفه اجتماعی. وظیفه شخصی هر عالم در هر حوزه دانشی این است که به علم خود عمل کند. یکی از دو وظیفه اجتماعی هر عالمی مربوط به عصر خودش بوده و دیگری مربوط به نسل آینده است. آنچه مربوط به عصر خودش می‌شود نشر علم است و آنچه مربوط به نسل آینده است، پرورش شاگردان کامل و تدوین کتاب‌ها و مقاله‌های دقیق علمی است. استاد فقید جناب آقای دکتر سیدمحمد میرمحمدی وظایف خود را به عنوان عالم مدیریت، بسیار خوب به انجام رسانده است.

استاد فرهیخته‌ای که در سطوح عالی مدیریتی در کشور انجام وظیفه کرده و خدمات زیادی را به میهن اسلامی ایران ارائه داده است. ایشان انسانی آزادمنش و دارای استقلال فکری، هوش سرشار و سیاستمدار بود و در عین حال رفتار سیاسی نداشت و با همه همکاران و دوستان خود صادق بود و روابط گرم و صمیمی برقرار می‌کرد.

استاد فقید دکتر سیدمحمد میرمحمدی هر مسوولیتی را که برعهده می‌گرفت همواره با دقت و تمرکز کامل انجام می‌داد و هیچ کاری را به تعویق نمی‌انداخت. وجود ایشان در هر محفل علمی و اجرایی بسیار ذی قیمت بود. ایده‌پردازی و مشارکت ایشان در حل مسائل کلان جامعه با دید سیستمی و گسترده‌نگری که داشت زبانزد همه کسانی است که افتخار و آشنایی و همکاری با ایشان داشتند.

همکاری ایشان در کرسی‌های نظریه‌پردازی، نقد و مناظره در رشته مدیریت حاکی از علاقه ایشان به توسعه دانش بومی مدیریت بوده و همچنین تلاش ایشان در حوزه دانش مدیریت اسلامی در خور تحسین فراوان است.

دکتر میرمحمدی، مصداق بارز و برجسته تعهد بود؛ از منظر مدیریتی تعریف عملیاتی تعهد، پیگیری است و آن مرحوم برای تحقق اهداف نظام به شدت پیگیر بود و در این زمینه به هیچ وجه کوتاهی، تعامل یا مسامحه‌ نداشت.

سبک ویژه دکتر میرمحمدی در ارتباط بسیار جالب بود، ایشان ذخیره ذهنی بسیار غنی از تمثیل‌ها و استعاره‌ها و استعداد شگرفی در تولید این استعاره‌ها داشت و با زبان تمثیل مطلب مورد نظر خود را به درستی منتقل می‌کرد.

درباره آثار علمی و شاگردپروری ایشان باید به صورت جداگانه و مبسوط پرداخته شود. ناگفته نماند انسانیت انسان دو جهت مهم و حساس دارد یکی اندیشه درست و دیگری ایفای صحیح نقش که در هر دو ساحت استاد فقید دکتر سیدمحمد میرمحمدی کامل بود. روحش شاد باشد. برای استاد صدیق و همکار شفیق خود از درگاه خداوندمنان علو درجات می‌طلبیم.

نسخه مناسب چاپ