واکنش یا راهبرد! | Ettelaat International Newspaper

صفحه اصلی » علی رضا خانی » واکنش یا راهبرد!

واکنش یا راهبرد!

علی رضا خانی :

وقتی نمایشگاه کتاب برگزار می‌شود یادمان می‌آید چه قدر از کتاب دوریم و عناوین و تیراژ کتاب‌های خوبمان چه قدر ناچیز است. یادمان می‌آید که نسل‌های بعد ما را به خاطر کتاب نخواندن سرزنش خواهند کرد.
وقتی مدارس باز می‌شود، یادمان می‌آید که آموزش و پرورش نیاز به تحول اساسی دارد و میلیونها دانش‌آموز، در طول سالیان کمتر از آنچه باید و بایسته است، می‌آموزند…
وقتی فصل مدرسه پایان می‌گیرد و تعطیلات آغاز می‌شود یادمان می‌آِید برای اوقات فراغت دست کم ۱۲ میلیون کودک و نوجوان کاری نکرده‌ایم و سه ماه آنان رهایند و به بطالت گرفتار می‌شوند…
وقتی آب سدها پایین می‌آید و آسمان نمی‌بارد و هشدار جیره‌بندی آب می‌آید، یادمان می‌آید که در منطقه بشدت خشکی هستیم و برای مقابله با بحران کم‌آبی باید چاره‌جویی اساسی کنیم…
وقتی خبر اختلاس بزرگی منتشر می‌شود یادمان می‌آید که هم نظام اداری ناکارآمد و رخنه‌دار است و هم آدم‌ها ناسالم و فسادپذیر… وقتی آمار طلاق منتشر می‌شود یادمان می‌آید که خانواده‌ها به شدت ناپایدار و شکننده شده‌اند و آدم‌ها بی‌تحمل و خودخواه …. وقتی راننده‌ی معتادی فاجعه می‌آفریند یادمان می‌آید که اعتیاد بلیه بزرگی است…. وقتی هوا آلوده و تنفس دشوار می‌شود، یادمان می‌آید که سال‌هاست سوخت ناسالم و خودرو غیر استاندارد تولید کرده‌ایم، وقتی کوهپایه‌ها خاطره جنگل را فراموش می‌کنند یادمان می‌آید که زمینخواران و سوداگران را رها کرده‌ بودیم هر چه می‌خواهند بکنند… وقتی هواپیمایی سقوط می‌کند یادمان می‌آید ایمنی باید بالا رود و هواپیماهای فرسوده باید کنار گذاشته شوند و… همه این‌ها و هزار و یک نمونه و مثال دیگر، نشان می‌دهد واکنش‌های ما معطوف به «اتفاق» است. فقط بحران بودجه سبب می‌شود یارانه‌های ثروتمندان را قطع کنیم وگرنه، تا دنیا دنیاست این روند ـ ولو نادرست ـ ادامه می‌یابد. چه بسیار روندها و رویه‌هایی که ادامه یافت تا کار به بحران کشید و چه بسا روندها و رویه‌هایی که هم اکنون در حال تداوم است و تا کار به بحرانی بزرگ نکشد، از آن دست بر نمی‌داریم….
«اتفاق محوری» شاید ویژگی‌ جوامع در حال گذار باشد.
اما کشوری که می‌خواهد توسعه یابد، باید برنامه‌محور و آینده محور باشد نه اتفاق محور.
توسعه یافتگی آن نیست که هر روز منتظر باشیم رویدادی روی دهد و آن‌گاه سرگرم جمع و جور کردن عوارض آن یا پانسمان زخم‌های آن شویم تا رویدادی دیگر.
توسعه یافتگی آن است که برای رویدادها، قبل از روی دادن پیش‌بینی و برنامه‌ داشته باشیم و اجازه ندهیم باد اتفاقات ما را هر روز به سویی ببرد. توسعه فرایندی است عقلانی معطوف به آینده.
برای قرار گرفتن در فرایند سریع منجر به توسعه، به ناچار باید حاکمیت ـ و مردم ـ از واکنش‌های معطوف به رخداد به کنش‌های معطوف به عقلانیت تغییر رویکرد دهند.
به همین روی، هر روز باید روز کتاب باشد و هر روز، روز تولید و روز کم آبی
و روز آموزش و پرورش و روز خانواده و روز پیشگیری از اعتیاد و روز مقابله با بیکاری و روز مسکن و روز ایمنی و روز هوای پاک و زمین سالم و اقتصاد پویا و رفتار انسانی و گفتار نیکو و حقوق شهروندی و منافع ملی و سلامت عمومی و دولت کارآمد و قانون‌مدار و ملت شایسته و قانون ناگریز و متخلق به اخلاق محمدی.


Scroll To Top