خام گیاهخواری به روایت موافقان و مخالفان-بخش دوم و پایانی
غذاهای زنده!‏
 

گفته می‌شود بنیان گذار خام خواری در جهان، «آرشاویر در آوانسیان» است. وی یکی از ارامنه ساکن در ایران بود که با پخت و تغییر شکل هر نوع غذا مخالفت می‌کرد و غذای پخته را «غذای مرده» می‌نامید. «آوانسیان» در کتاب خود به نام «خام‌خواری» که سال‌ها پیش آن را نوشته‌ بود، از اصطلاح دیگری به نام «زنده خواری» هم استفاده کرده است. وی از ظهور یک انقلاب بزرگ در علم تغذیه خبر داده و آن را با عنوان زنده خواری معرفی کرده است.

البته نه این که فکر کنیم منظور آوانسیان از زنده خواری، خوردن هر گونه موجود زنده‌ای بوده است! آنچه مد نظر او بود، خوردن گیاهان و میوه‌های زنده و به دیگر سخن، زنده خواری گیاهی بوده است.

وی اعتقاد داشت علم پزشکی در خواص مواد غذایی و درمان بیماری‌ها دچار اشتباهات بزرگی شده است.

همچنین اعتقاد داشت طبیعت برای تمامی موجودات از جمله انسان‌ها غذا را آماده قرار داده است و انسان با پخت غذا باعث ایجاد بیماری‌های بسیاری برای خود می‌شود.

۴۰ سال خام گیاهخواری!‏

‏ «آوانسیان» در طول حیاتش چندین کتاب در مورد زنده خواری و خام‌گیاهخواری نوشت و این شیوه تغذیه را به دنیا معرفی و در ایران نیز افراد بسیاری را با خود همراه کرد. مهندس علی متوسلانی از جمله این افراد است. وی ۶۹ سال دارد و در فروردین سال ۱۳۵۲ با آوانسیان و شیوه تغذیه خام گیاهخواری آشنا شد. متوسلانی حالا ۴۰ سال است که یک خام گیاهخوار است و به گفته خودش، در طول همه این سال‌ها به هیچ بیماری مبتلا نشده و فقط یک بار سرما خورده است!

متوسلانی- مشاور انجمن خام‌گیاهخواری در مورد شروع خام‌گیاهخواری‌اش می‌گوید: خیلی چاق بودم. آسم و بیماری قلبی داشتم و با ۶ ماه خام خواری سلامت ام را به دست آوردم. بعد از آن مانده بودم که آیا خام خواری را ادامه دهم یا نه؟ واقعیت این بود که اگر می‌خواستم دوباره پخته خواری را شروع کنم، همه بیماری‌ها باز می‌گشت، اما خیلی حیفم می‌آمد، چرا که دوران سرزندگی و شادی‌ام تمام می‌شد. ازاینرو خام گیاهخواری را متوقف نکردم و سال‌ها گذشت، انجمن پا گرفت و من همچنان بر سر حرف خود باقی ماندم.

وی می‌افزاید: در سال ۱۳۶۲ آوانسیان فوت کرد و بعد از او خام خواری در حال از بین رفتن بود که تصمیم گرفتم این راه را هر طوری که باشد، ادامه دهم. انجمن مدتی در شرکت مهندسی خودم دایر بود و بعد از آن به کمک افراد مختلف، همچنان پا برجا ماند و چند بار مکان آن عوض شد، اما همیشه افرادی بودند که به ما بپیوندند و انجمن را سرپا نگه دارند.

وی با بیان این که هدف انجمن خام گیاهخواران درمان بیماران نیست، می‌گوید: ما در مورد روش صحیح تغذیه به مردم مشاوره می‌دهیم. ادعایی در مورد درمان انسان‌ها نداریم. ولی خود به خود هر کس به شیوه خام خواری روی می‌آورد، بیماری‌هایش از بین می‌رود.

خام خواری یک سبک زندگی سلیقه‌ای است و شما نمی‌توانید کسی را مجبور به این شیوه غذا خوردن کنید. شاید حتی در خانواده تان هم هیچ کسی با شما همراه نشود. هر کس باید خودش بخواهد، حتی اگر تلویزیون هم از تبلیغ گوشت و لبنیات و چیپس و پفک دست بکشد، باز هم مردم خوردن غذاهای پخته را ترک نمی‌کنند. انسان‌ها تمامی این غذاهای مختلف و لذیذ را رها نمی‌کنند که به میوه خواری روی بیاورند. با این حال عده اندکی وجود دارند که به سلامت واقعی علاقه مندند و انسان‌های تجربه گرایی محسوب می‌شوند. آن‌ها ترجیح می‌دهند این کار را برای یک بار هم شده امتحان کنند و بعد تصمیم بگیرند آن را ادامه دهند یا نه.

وی همچنین اظهار می‌دارد: حتی اگر کسی مدت کوتاهی هم خام خواری کند،مفید است. لازم نیست افراد، خام خوار دائم باشند. بلکه با همان مدت کوتاه هم سموم بدن از بین می‌رود. ولی باید بدانند که با پخته خواری دوباره این سموم به بدن بازمی گردند. خام خواری یک تصفیه درونی است و هر چند وقت یک بار هم می‌شود آن را انجام داد. البته بعضی‌ها هم مثل من دوست دارند همیشه خام خوار باشند که این هم یک مساله شخصی است.

متوسلانی ادامه می‌دهد: طی این سال‌ها پیش آمده گاهی غذای پخته خورده‌ام، اما دیده ام،حال خوبی که خام خواری به من می‌دهد با پخته خواری از بین می‌رود. کسانی که به مدت طولانی خام خواری را ادامه می‌دهند از خوردن میوه و سبزی به اندازه افراد گوشتخوار لذت می‌برند.

مشاور انجمن خام گیاهخواری می‌گوید: خیلی‌ها بیمار هستند و همه راه‌ها را رفته‌اند و وقتی نتیجه نگرفته‌اند به خام‌خواری روی آورده اند. یعنی از سر اجبار خام‌خوار شده‌اند و خیلی هم از آن انتظار دارند حتماً بهبود پیدا کنند. اما باید دانست که همه چیز با خام خواری درمان نمی‌شود. اگر نیاز به بخیه داشته باشی، اگر پایت شکسته باشد و اگر از این قبیل حوادث برایت پیش بیاید، باید حتماً به پزشک مراجعه کنی. این‌ها دیگر به خام خواری ربطی ندارد.‏

همچنین اگر بیماری صعب العلاج باشد یا به مراحل پیشرفته رسیده باشد، ممکن است خام گیاهخواری دیگر فایده‌ای نداشته باشد.

متوسلانی ادامه می‌دهد: البته آنچه گفتم به معنای، این نیست که همه بیماران، داروهایشان را کنار بگذارند و خام خواری کنند. داروها باید ادامه پیدا کند ولی وقتی خود بیمار خام گیاهخواری را ادامه می‌دهد، کم کم می‌بیند که به دارو نیازی ندارد.

وی با یادآوری این که همسرش هم با او خام گیاهخواری را از ابتدا شروع کرده است، می‌افزاید: همسرم هم خام گیاهخوار شد، اما نه به دلیل این که به خام گیاهخواری علاقه پیدا کرده بوده بلکه به این دلیل که می‌گفت من نمی‌توانم دو مدل غذا درست کند،! پس هر دو خام گیاهخوار شدیم و فرزندانمان هم به صورت خام گیاهخوار کامل به دنیا آمدند. دختران من کاملاً سالم چشم به دنیا گشودند و هیچ وقت مشکلی پیدا نکردند و حالا هم در کنار خانواده‌های خود به آرامی زندگی می‌کنند. البته بعد از ازدواجشان با این که هنوز هم گوشت نمی‌خورند، ولی خام خواری را کنار گذاشتند. آنان تا آن زمان لب به غذای پخته نزده بودند.

شفا یافتن یک بیمار ‏

بهنام سعادتمند، یکی دیگر از افرادی است که به رستوران خام گیاهخواری آمده است. او به بیماری «پسوریازیس» که یک بیماری لاعلاج محسوب می‌شود، مبتلا بوده است و حالا در او هیچ اثری از این بیماری دیده نمی‌شود. «پسوریازیس» یک نوع بیماری است که باعث ایجاد زخم و التهاب روی قسمت‌های مختلف پوست بدن می‌شود.

سعادتمند می‌گوید: دستانم آن قدر زخم شده بود که دیگر انگشتانم از هم باز نمی‌شد و از فرط درد و ناتوانی نمی‌توانستم حتی راه بروم. ۴ تا ۵ سال درگیر این بیماری بودم و به هر پزشکی چه در ایران و چه در خارج از کشور مراجعه کردم، گفتند که این بیماری تا پایان عمر با من همراه است.

بیماری‌ام گاه با دارو و درمان‌های مختلف بهبود پیدا می‌کرد، اما دوباره با قدرت بازمی گشت.

وی در مورد آشنایی اش با خام‌گیاهخواری می‌گوید: یکی از دوستانم که خام گیاهخوار بود من را به این انجمن معرفی کرد. ابتدا چندان به آن اهمیت ندادم، چرا که فکر نمی‌کردم درمانی وجود داشته باشد. اما یک دوست دیگر هم همین پیشنهاد را به من داد و این گونه شد که تصمیم گرفتم این روش را هم امتحان کنم. همان شب داروهایم را کنار گذاشتم و خام گیاهخواری را آغاز کردم.

وقتی از او می‌پرسم که چطور به این باور رسیدید که خام گیاهخواری برای درمان بیماری‌تان سودمند است، می‌گوید: خودم هم نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد. مشاوره‌هایی که در انجمن انجام دادم، خیلی به من امیدواری داد. بعد از ۴-۵ ماه روند رشد بیماری به همان صورت قبل بود و هیچ بهبودی حاصل نشد و حتی بدتر هم شد و عکس العمل‌های وحشتناکی در بدنم نشان داد. اما به هیچ وجه به دارو بازنگشتم. خداوند خیلی به من کمک کرد و انرژی فوق العاده‌ای را به من داد. نیروی عجیبی در وجودم بود که دائم مرا به جلو حرکت می‌داد. با تحملی که کردم حالا ۳ سال است که شفا یافته ام و بیماری ام کاملاً از بین رفته است.

وی با بیان این که هرگز حاضر نیست به پخته خواری بازگردد، می‌گوید: با آن بیماری روزهای سختی را گذراندم. امروز من تجربیاتم را در اختیار افرادی که مبتلا به «پسوریازیس» هستند، می‌گذارم تا شاید آن‌ها هم بتوانند از شر این مریضی خلاص شوند.

وی در مورد لذت خوردن غذاهای پخته و گوشتی و سختی دل کندن از این خوراک‌ها می‌گوید: یکی از بزرگ‌ترین لذت‌ها خوردن است و کنار گذاشتن آن خیلی سخت است و از اینرو افراد تا مجبور نشوند، به سمت آن نمی‌روند. حداقل بهتر است انسان‌ها اگر خام خواری هم نمی‌کنند، گیاهخواری را ادامه دهند.

ولع برای پخته خواری!‏

احمد دکامین، یک خام گیاهخوار ۶۹ ساله است. وی داستان آشنایی اش با خام‌گیاهخواری را این گونه آغاز می‌کند: به سال ۱۳۶۳ با موسسه خام گیاهخواری آشنا شدم که آن زمان اسمش تغذیه طبیعی بود و رستورانی هم نداشت. ‏

آن زمان ورزشکار بودم و هیچ گونه بیماری هم نداشتم. وقتی دوستم از من خواست که خام گیاهخواری را شروع کنم، در برابر او جبهه گرفتم که من نیازی به این شیوه غذا خوردن ندارم. اما وقتی خام گیاهخوارانی را دیدم که بیماری‌های لاعلاجشان درمان شده است، تحت تاثیر قرار گرفتم و از فردای آن روز این نوع تغذیه را به صورت مطلق شروع کردم. کتاب‌های خام گیاهخواری را خواندم و با همه عجایبی که برایم داشت، ۶ ماه خام‌گیاهخواری مطلق را انجام دادم. با دنیایی آشنا شده بودم که سرتاسر انرژی بود. حتی جوان شده بودم و همه چیز عالی بود. بعد از آن ۶ ماه، خام گیاهخواری را ادامه دادم، اما نه به صورت مطلق بلکه ۸۰ درصد به آن پایبند بودم. این روند تا سال ۱۳۷۹ ادامه داشت و شرایط طوری بود که دیگر نتوانستم به خام‌گیاهخواری ادامه دهم و چون همیشه سالم بودم، فکر بیماری را هم نمی‌کردم.

وقتی دوباره به پخته خواری روی آوردم، به شدت ولع داشتم و ۵ برابر گذشته غذا می‌خوردم. اشتهایم تمام نمی‌شد. در کوتاه‌ترین مدت وزنم از ۷۵ کیلوگرم به ۱۰۵ کیلوگرم رسید. در سال ۱۳۸۱ سکته قلبی کردم. بهترین پزشکان ایران گفتند که باید در کم‌ترین زمان، حتماً عمل باز قلب انجام ‌دهم. خونرسانی به قلبم درست انجام نمی‌شد. اما من خطر کردم. حالا هم به عنوان یک خط شکن معروف شده ام. آن زمان هنوز خام گیاهخواران به این گستردگی از این شیوه تغذیه شفا نگرفته بودند، اما من به آن ایمان داشتم. افراد خانواده ام و پزشکان به شدت مخالف بودند، اما باور راسخ داشتم که راه درمانم فقط خام گیاهخواری است و از همین شیوه تغذیه جواب گرفتم و درمان شدم. خدارا شکر می‌کنم که سکته کردم و دوباره به این راه برگشتم، وگرنه احتمالاً تا همیشه مثل یک بیمار زندگی می‌کردم!‏

نظر پزشکان تغذیه

دکتر حمیدرضا فرشچی – متخصص تغذیه بالینی و متابولیسم در مورد تاثیر خام‌گیاهخواری در کاهش وزن می‌گوید: علی رغم همه تاثیرات مثبت خام گیاهخواری این رژیم غذایی روش مناسبی برای کاهش وزن نیست، برای اکثریت افراد جامعه این نوع رژیم به معنای تغییر عظیمی در عادات غذایی شان است، اما بررسی‌ها نشان داده است که اغلب آنان نمی‌توانند این تغییرات اساسی را برای مدت طولانی تحمل کنند. ‏

علاوه بر آن، این رژیم غذایی خام‌گیاهخواری یک رژیم متنوع و متعادل نیست، چرا که محتوای پروتئین و نشاسته در چنین رژیمی به طور غیر قابل انکاری کم خواهد بود و می‌تواند به کمبود‌های تغذیه‌ای به ویژه در رابطه با ریز مغذی‌های موجود در پروتئین‌های حیوانی از قبیل ویتامین ‏B12‎‏ منجر شود. وی همچنین اظهار می‌دارد: باید توجه داشت اگرچه رژیم گیاه خواری در مراحل اولیه باعث کاهش سریع وزن بدن خواهد شد، ولی این کاهش سریع وزن همیشه الگوی خوبی نیست و تقریباً تمامی مطالعات در این زمینه نشان می‌دهد که احتمال ماندگاری کاهش آهسته وزن، به مراتب بیشتر است. ‏ دکتر کوروش جعفریان- متخصص تغذیه، با بیان این که در رابطه با خام گیاهخواری رعایت رژیم آن مهم است، می‌گوید: اجرا کردن این رژیم غذایی بسیار سخت است و می‌تواند بدن را با مشکلاتی مواجه کند. همچنین در این نوع رژیم برای تأمین مواد مورد نیاز بدن، باید حجم زیادی از مواد گیاهی مصرف شود که عملاً بسیاری از افراد نمی‌توانند آن را انجام بدهند.‏

وی ادامه می‌دهد: این که مواد مغذی گیاهان بر اثر حرارت آسیب می‌بینند، در رابطه با بعضی از مواد مغذی درست است و می‌توان به اسید فولیک و ویتامین ‏C‏ اشاره کرد. پس اگر سبزی‌ها به شکل خام مصرف شوند بهتر است چون ویتامین ‏C‏ آن‌ها حفظ می‌شود. ولی پروتئین، املاح، چربی و کربوهیدرات‌ها بر اثر حرارت دیدن هیچ مشکلی پیدا نمی‌کنند. ‏ اما برخی دیگر از مواد غذایی برای اینکه امکان جذب مواد مغذی آنها بالا برود، باید حتماً حرارت ببینند. مثلاً ماده «لیکوپن» که در گوجه‌فرنگی وجود دارد بر اثر حرارت راحت‌تر جذب بدن می‌شود. مساله‌ای که معمولاً خام‌گیاهخوار‌ان مطرح می‌کنند، این است که ترکیب پروتئین‌ها و کربوهیدرات‌ها به هنگام پخت، باعث ایجاد ترکیبات سمی در بدن می‌شود که این مساله هم ثابت شده و علمی نیست.‏ این متخصص تغذیه با بیان این که احتمال ابتلا به برخی از سرطان‌ها با مصرف سبزیجات می‌تواند کاهش پیدا کند، می‌گوید: برای مثال بیماری‌‌هایی مانند سرطان پستان، پروستات و تخمدان که وابسته به هورمون هستند، در گروه این سرطان‌ها قرار می‌گیرند ولی هیچ تحقیق علمی درباره این که خام گیاهخواری باعث درمان سرطان می‌شود، وجود ندارد. حتی در برخی از موارد سرطان، فرد باید مصرف یک سری از مواد گیاهی را حذف کند تا بهبودی حاصل شود که در این رابطه می‌توان به «سویا» اشاره کرد.‏

شبنم سید مجیدی

Email this page

نسخه مناسب چاپ