پزشک در ردای نخست وزیر
یادداشت‌های دکتر «ماهاتیر محمد» نخست وزیر مالزی طی۲۲ سال (۲۰۰۳ـ۱۹۸۱م.) ترجمه: محمّد مقدّس - ۵۷۱
 

سرانجام نیز این دفتر نخست وزیری بود که لیست کامل افرادی را که از سال ۱۹۷۰م. مجوزهای واردات دریافت کرده بودند، منتشر ساخت. این لیست شامل نام‌های سیاستمداران و برخی فرزندان خانواده‌های سلطنتی و آقازاده‌های شاخص مالزیایی می‌شد ولی حقیقت کاملاً روشن این بود که در همان سال بیش از ۶۰هزار مجوز صادر شده و تقریباً همگی آنها به “داتوک سیری سید عزمان سید ابراهیم” و “داتوک محمد حنیف عبدالعزیز″ و مرحوم “تان سری نسیم الدین اس ام امین” تعلق گرفته بود.۲۴۵

خون “رفیده” به جوش آمد و انجام هرگونه کار نادرستی را انکار کرد و در جریان یک کنفرانس مطبوعاتی که پوشش گسترده‌ای نیز داشت، کاملاً از کوره در رفت. در برخی گزارش‌های خبری، او به عنوان زنی زبان دراز و فتنه انگیز که برخورد گستاخانه‌ای با من داشت، توصیف شد و وقتی در مجمع عمومی “امنو” با فریادهای تمسخرآمیز مورد استقبال قرار گرفت وضع بدتری پیدا کرد. تنها پاسخ او هم این بود که «چنان اذیت شدم که نتوانستم حرف بزنم.» نمی‌دانم چرا موضوع را شخصی کرده بود ولی این کاری بود که او در ظاهر انجام داد و هنگامی که موضوع مجوزهای ترخیص اتومبیل را به هیات دولت به اختصار توضیح می‌داد گفته شد که او بیشتر به “نبرد” و “رویارویی” و “مشاجره” به ویژه با همکارانی که در کابینه با او مخالف بودند، گرایش دارد. در تلاش برای حل مشکل، نخست وزیر اعلام کرد که ریاست هیات بازبینی در نظام صدور مجوزها را بر عهده خواهد گرفت ولی اندک مدتی بعد “رفیده” اعلام کرد که این نظام، از اصل لغو خواهد شد.

اگر نقش من در “پروتون” سرشار از انگیزش بود، اما به عنوان مشاور “پتروناس″ تقریباً هیچ هیجانی احساس نمی‌کردم. شماری از افراد معتقدند حضور در شرکت به معنای آن است که من دارای تأثیر مداوم بر شرکت هستم در حالی که تصمیمات “پتروناس″ جملگی از سوی هیات کارکنان آن اتخاذ می‌شد، همچنانکه مسئول اجرایی “پتروناس″ نیز گزارش‌های خود را به نخست وزیر ارائه می‌داد. من هر از گاهی در جلسات شرکت می‌کردم تا در جریان اطلاعات مربوطه قرار گیرم و از گزارش‌های سالانه مجمع عمومی شرکت، باخبر شوم.

در حالی که من می‌کوشیدم خود را با نقش تازه ام وفق دهم، نخست وزیر تصمیم گرفت با برگزاری انتخابات عمومی در مارس ۲۰۰۴م. مشروعیت خود را ثابت کند. پیش از این به همگان اعلام کرده بودم که من همواره برای یاری رساندن به کمپین‌های انتخاباتی آماده هستم و در نشست های تمامی ایالت‌ها به استثنای ایالت “ترینگانو” به سخنرانی پرداختم. “امنو” می‌خواست این ایالت را از “پاس″ بازپس گیرد ولی به من گفته شد که ممکن است باعث از دست دادن برخی آرا در آنجا شوم [لذا به آن ایالت نرفتم] زیرا نامم با “تان سری اریک شیا” که اقدامات او در “بیرواجا” در این ایالت با رسوایی و زیان های مالی همراه بود، گره خورده بود. “شیا” متهم به اختلاس اموال شرکت شد و مردم به خاطر انتصاب او، مرا نکوهش می کردند. ولی دادگاه به این نتیجه رسید که او گناهکار نیست، گو اینکه این مرد بیمار، رنج بسیاری کشید و اندکی بعد نیز درگذشت.

ادامه دارد

پی‌نوشت:

۲۴۵ – داتوک سیری سید عزمان سید ابراهیم” مدیر اداری شرکت “پست استار موتورز پورت اس دی ان بی اچ دی” و مالک ۸۰ درصد از سهام شرکت است. ۲۰ درصد بقیه متعلق به شریک او “داتوک محمدحنیف عبدالعزیز″ است. “تان سری نسیم الدین” نیز بنیانگذار و رئیس و مسئول اجرایی شرکت “نازا گروپ” یعنی شرکت پیشگام در خودروسازی “مالزی” است.

Email this page

نسخه مناسب چاپ