پزشک در ردای نخست وزیر
یادداشت‌های دکتر«ماهاتیر محمد» نخست وزیر مالزی طی۲۲ سال (۲۰۰۳ـ۱۹۸۱م.) ترجمه: محمّد مقدّس - ۵۷۸
 

“انور” در حال حاضر به بهره‌برداری از خشم مردم پرداخته است و می‌گوید سیاست ادغام حقیقی نژادی در کشور را پیشنهاد خواهد کرد. او با سخنان لیبرال‌منشانه و ظاهراً پیشروانه خود، ذهن بسیاری را درگیر کرده ولی در بررسی دقیق تر موضوع خواهیم دید که در این سخن او هیچ جنبه پیشرویی وجود ندارد. او تنها از زبان نژادپرستان افراطی در هر مجموعه نژادی سخن می گوید تا حمایت آنها را کسب کند. او همواره اسرائیلی‌ها را تأیید کرده ولی وقتی متوجه شد که دولت، سیاست های ضد اسرائیلی خود را مورد تجدیدنظر قرار می‌دهد، اسرائیل را محکوم کرد.

در نهم اکتبر ۲۰۰۸م.، “تون عبدالله” اعلام کرد که برای ماندن در پست خود، در مجمع عمومی که قرار شده بود در مارس ۲۰۰۹م. برگزار شود، کاندیدا نخواهد شد؛ بدین ترتیب فرصتی فراهم شد تا معاونش “داتوک سیری نجیب تون رزاق” به عنوان رئیس “امنو” و ششمین نخست وزیر “مالزی” جانشین او شود. حال سوال این است که آیا این برای نجات “امنو” و “جبهه ملی” کافی است؟

آنچه روشن است اینکه ما نیازمند رهبری قوی هستیم که ما را از این باتلاق بیرون آورد. اگر تدابیر ریشه‌ای اتخاذ نشود، در انتخابات عمومی بعدی، اثری از جبهه ملی نخواهد ماند. در پیشگفتار این کتاب یادآور شدم که خردمندی پدران بنیانگذارمان بود که ما را به نظام حکومتی همه‌جانبه و متعادلی رساند که در سایه “جبهه ملی” از آن برخوردار شدیم و به رغم معایبی که دارد، توانستیم برخی از مشکلات تعدد نژادی و قومیتی و دینی کشور را به روش‌های دموکراتیک و خالی از خشونت، حل و فصل کنیم. به همین دلیل آمادگی این را داشتم که به “امنو” باز گردم تا به بازیابی همبستگی و انسجام ائتلاف، کمک کنم. از اینکه می‌بینم کشور در پناه دولت بی خاصیتی چون این دولت دستخوش بی مبالاتی است، دلم به درد می‌آید ولی تحولات سیاسی که اخیراً پدید آمد نشان داد که شکاف‌ها در جامعه مالزی همچون گذشته، عمیق است. با رسیدن به پایان این یادداشت‌ها، جهان همچنان ناتوان از رهایی از رکود مالی است. بانک بزرگ سرمایه‌گذاری “لیهان بروذرز هلدینگ” در “ایالات متحده آمریکا” اعلام ورشکستگی کرده و قرار شد با بسته پولی میلیاردها دلاری “میرین لینش” و “امریکن نشنال گروپ” نجات یابد. این روند به یک‌سری سقوط های پیاپی در بازار سهام مالی سراسر جهان انجامید و دولت‌ها در آمریکا و اروپا تدابیر ریشه‌ای متعددی برای پیشگیری از فروپاشی بانک ها و مؤسسات مالی اتخاذ کردند. مدتی به نظر رسید که بحران، بیشتر شبیه فروپاشی مالی است که جز برای قوی‌تر، نجاتی از آن متصور نیست. با اینکه دولت “نجیب”، سخن از دو بسته اقتصادی تشویقی بزرگ به میان آورده بود، معلوم نیست آیا “مالزی” هم واقعاً در شمار نجات یافتگان قرار می‌گیرد یا خیر، با این حال باید گفت تا اینجای کار، عملکرد دولت “نجیب” بسی بهتر از عملکرد دولت “عبدالله” بود.

از تمامی افرادی در “مالزی” که حمایت‌های آنها به من امکان داد کشور عزیزمان را طی ۲۲ سال رهبری کنم، سپاسگزارم. کوشیدم هر آنچه در توان دارم را به کار گیرم هرچند خودم قادر به داوری در مورد عملکرد خود نیستم و این داوری متعلق به مردم در حال و آینده است. من به نوبه خود وقتی دلایل ملموس موفقیت برنامه‌ها و سیاست‌ها در دوران نخست وزیری‌ام را دنبال می کنم، عمیقاً احساس آرامش و خشنودی می‌کنم. من مدعی نیستم که این نتایج، تنها حاصل کار من است زیرا در این کارها افراد زیادی از تمامی اقشار و طبقات جامعه، کارمندان دولتی، همکارانم در دولت و اعضای حزبم سهیم بودند و شرکت داشتند. خدای تبارک و تعالی را سپاس که لطف و کرمش بر من ارزانی شد و مرا پدر و مادری بخشید که پرورشم دادند و ارزش‌هایی را در من به ودیعه گذاشتند که روند زندگی حرفه‌ای‌ام را ممکن ساخت.

پایان

Email this page

نسخه مناسب چاپ