بیم و امیدهای آینده صلح در افغانستان

افغانستان و بازی دوگانه آمریکا با جنگ و صلح

بخش دوم و پایانی
جمعه ۳ خرداد ۱۳۹۸
73
 

وجود توافقنامه همکاری امنیتی میان آمریکا و دولت وحدت ملی افغانستان از یک سو و اخباری که از توافق آمریکا با گروه طالبان برای خروج از افغانستان شنیده می‌شود، به نوعی محک اعتماد شده برای کشوری است که در تعارض سیاست‌هایش تنها منافع خود را فارغ از عهد دنبال می کند.پس از گذشت چند روز از جریان دیدار شش روزه «زلمی خلیل زاد» نماینده ویژه امور خارجه آمریکا در موضوع صلح افغانستان با نمایندگان گروه طالبان در شهر دوحه پایتخت قطر، دولت افغانستان می‌گوید که تا کنون هیچ یک از توافقات صورت گرفته در این مذاکرات با کابل در میان گذاشته نشده است.اما به گفته بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران سیاسی افغان، آمریکا نباید بدون در نظر گرفتن نظر، منافع و درخواست‌های دولت و مردم افغانستان به صورت یک جانبه با طالبان مذاکره و توافق کند. از آنجایی که هیچ مذاکره ای بدون اعطا و دریافت امتیاز صورت نمی‌پذیرد و واشنگتن در پس امضای هر توافقی به دنبال منافع خود است، امضای چنین توافقنامه ای با طالبان، گمانه‌زنی بر سر این که آمریکا از چنین توافقی چه هدفی را دنبال می کند، افزایش داده است.

صلح همراه با خشونت

مقامات آمریکا و گروه طالبان درباره نشست اخیر دوحه اعلام کرده اند که در این دیدار پیشرفت‌های چشمگیری حاصل شده است و تا کنون تا این حد به صلح در این کشور نزدیک نبوده اند ؛ با این حال خشونت‌ها در خاک افغانستان همچنان ادامه دارد. از طرفی مقامات طالبان از نزدیک شدن به پایان جنگ خبر می دهند و از طرفی همه روزه تعداد زیادی از نیروهای امنیتی و طالبان در حملات و درگیری با یکدیگر، جان خود را از دست می دهند.به گفته مقامات حاضر در اجلاس دوحه، دو مورد کلیدی مورد بحث قرار گرفته است ، اول این که نیروهای آمریکایی و خارجی چه زمانی از افغانستان خارج خواهند شد و دوم این که طالبان متعهد شده است که به گروه‌های تروریستی بین‌المللی همچون «القاعده» اجازه ندهد در افغانستان لانه کرده و آن را پایگاه حمله به آمریکا قرار دهند.

تضاد پیمان‌های آمریکا با یکدیگر

کاخ سفید پیش از این در حالی بر طبل خروج نیمی از ۱۴ هزار نیروی مستقرش در خاک افغانستان کوبید که در مذاکرات آشکار و پنهان خود با طالبان بر سر دستیابی به توافق بهتر با مهره خروج این نیروها بازی می کرد.اما تعهد خروج نیروهای آمریکا از افغانستان با پیمان امنیتی که میان آمریکا و دولت کابل در سال ۲۰۱۴ میلادی به امضا رسید، در تضاد راهبردی است .بر اساس مفاد این پیمان امنیتی ، حدود ۱۰هزار نیروی آمریکایی و شماری از نیروهای عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی موسوم به ناتو قرار است پس از پایان ماموریت رزمی هم در افغانستان باقی بمانند.بر اساس این موافقتنامه نیروهای خارجی در افغانستان پس از سال ۲۰۱۴ در پایگا‌ه‌هایی در بگرام، کابل، مزارشریف، هرات، قندهار، شیندند ، گردیز و هلمند مستقر شدند و از نبرد مستقیم در میدان‌های درگیری فاصله گرفتند.به نظر می رسد «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری آمریکا در صدد رسیدن به توافق صلح پیش از انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۰ میلادی ایالات متحده است تا این موضوع را به عنوان دستاورد سیاست خارجی خود عنوان کند و از آن برای پیروزی در انتخابات استفاده کند.یکی از مقامات ارشد طالبان می گوید هر دو طرف موافقت کردند دو کمیته برای تنظیم برنامه‌های دقیق درباره چگونگی اجرای موافقت نامه‌ها تشکیل دهند؛ این کمیته راه‌های خروج نیروهای آمریکایی و مدت مورد نیاز این خروج را بررسی می کند، مدت زمان پیشنهادی شش ماهه است اما این زمان می تواند تغییر کند.

دیدگاه دولت افغانستان

اگر چه با کمال ناباوری تمام مذاکرات آمریکا و طالبان در غیاب نمایندگان دولت افغانستان صورت می‌گیرد اما همواره نشست‌هایی بین خلیل زاد با مقامات دولت افغانستان با عنوان انتقال مباحث این مذاکرات انجام می شود.«محمد اشرف غنی» رئیس جمهوری افغانستان اوایل هفته جاری در نشست انجمن اقتصاد جهانی در سویس اعلام کرد که از سال ۲۰۱۴ میلادی ۴۵ هزار نیروی امنیتی افغان جان خود را در نبردها با تروریست‌ها از دست داده اند و گفت که این خود نشان می دهد چه کسی در حال جنگ است .غنی در پاسخ به چگونگی نشست قطر به اختصار گفت که مهمترین هدف این دیدار آوردن طالبان و دولت کابل بر سر یک میز مذاکره و سپس خروج نیروهای آمریکایی از خاک افغانستان و حل نگرانی‌های بین المللی است.بسیاری از تحلیلگران صحبت‌های غنی را ناشی از نگرانی‌های مقامات دولت افغانستان به دلیل کنار ماندن از روند مذاکرات صلح عنوان کرده اند. غنی در پیامی تلویزیونی گفت: حضور نیروهای خارجی بر پایه یک توافق دوطرفه است، هیچ یک از شهروندان افغان نمی‌خواهند که نیروهای خارجی برای مدت طولانی در خاک این کشور بمانند؛ و ما خواهان به صفر رساندن تدریجی نیروهای خارجی در کشورمان هستیم.غنی همچنین از طالبان درخواست کرد که رو در رو با دولت کابل پشت میز مذاکره بنشیند.مذاکرات میان دولت افغانستان و طالبان احتمال دارد پیچیده تر و حساس تر از مذاکراتی باشد که آمریکا داشتند یا تا کنون با دیگران انجام داده اند .این مذاکرات باید شامل مشخص کننده وضعیت حقوق زنان و مردم سالاری بعد از صلح در افغانستان باشد یعنی نگاه طالبان را به کشوری که در آن خواهان سهم هستند روشن شود.همانطور که خبرگزاری صدای افغان موسوم به آوا در گزارش خود نوشت ، آمریکا از این حق برخوردار نیست که با خروج از افغانستان، این کشور را به طالبان و سایر گروه‌های تروریستی واگذار کند و دولت و نیروهای مسلح افغانستان را نادیده بگیرد و هیچ اعتنایی به منافع، حاکمیت ملی و تمامیت ارضی افغانستان نداشته باشد. برخی تحلیلگران افغان به آوا گفته اند که آمریکا مالک افغانستان نیست و طالبان نیز اگر خود را اهل افغانستان می دانند باید از مزدوری بیگانگان، فاصله بگیرند و برای ایجاد صلح، با دولت و دیگر جریان‌های سیاسی و قومی کشور، وارد گفتگو شوند و به اعتقاد آنها در غیر این صورت، طالبان به عنوان یک نیروی جایگزین برای نظامیان آمریکایی و خارجی محسوب می شود که با این حساب دیگر حق اظهار نظر درباره سرنوشت کشور را نخواهند داشت و از سوی بدنه اجتماعی افغانستان طرد خواهند شد .

قیاس نشریه پاکستانی از خروج آمریکا با شکست شوروی درافغانستان

روزنامه اردو زبان «نوای وقت» پاکستان در مقاله‌ای به قلم «محمد اسلم خان» نوشت:آمریکا در افغانستان شکست خورده و در حال دست و پا زدن برای رهایی از دام افغانستان است.به گزارش ایرنا در این مقاله آمده است: آمریکا که چند هفته پیش به پاکستان چشم غره می‌رفت اکنون منتظر کمک و دست یاری پاکستان است و این روزها جاه‌ و جلال آمریکا در افغانستان به خاک کشیده شده است، چرا که آمریکا پس از ۱۸ سال جنگ خونین در افغانستان مجبور به خارج کردن نیروهایش از افغانستان شده است.بر اساس نگاه این روزنامه، نیروهای ناتو و آمریکا نیز در افغانستان به سرنوشت نیروهای اتحاد جماهیر شوروی سابق گرفتار شده‌اند. در ادامه این مقاله آمده است: ترامپ در گذشته گفته بود که جنگ در افغانستان دلیل اصلی انحلال اتحاد جماهیر شوروی و تشکیل روسیه بود، در حال حاضر آمریکا نیز پس از صرف هزینه‌های هنگفت در افغانستان در رسیدن به اهداف خود ناکام است و پیامدهای ناشی از جنگ طولانی در دو دهه گذشته در سراسر خاک افغانستان در حال رونمایی است. این مقاله می افزاید: آمریکا نیز مانند اتحاد جماهیر شوروی پس از طولانی ترین جنگ در تاریخ این کشور، مجبور به مذاکره با طالبان شده و برای این امر نیازمند کمک پاکستان است.«محمد اسلم‌خان» در ادامه این مقاله گفته است: در حال حاضر «ملا عبدالغنی برادر» زندانی دیروز آمریکا ، برای آمریکا در مذاکرات با طالبان شرط و ضابطه تعیین می‌کند و این نشان دهنده خفت و شکست آمریکا است و اگر چه شکست آمریکا به طور رسمی اعلام نشده است، رسانه‌های غربی و شبکه‌های اجتماعی خبر از معاهده ای برای خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان و تشکیل یک دولت موقت در افغانستان می‌دهند که به دین وسیله فرمول جدیدی برای تقسیم قدرت در افغانستان آماده خواهد شد.بر اساس این مقاله، خروج نیروهای ناتو از افغانستان راه پیشرفت و ثبات افغانستان را هموار می کند، به همین دلیل به نظر می‌رسد جزئیات اصلی مذاکرات بسیار جالب باشد. مقاله نویس پاکستانی در ادامه در روزنامه نوای وقت می افزاید: «زلمی خلیل زاد» نماینده ویژه امور خارجه آمریکا در امور صلح افغانستان و طرف مذاکره با طالبان همراه تیم خود با رهبران این گروه در حال مذاکره است و جالب است که وی برای جلب رضایت نمایندگان طالبان با آنها به زبان فارسی دری صحبت می کند و علاوه بر آن همراه آنها نماز جماعت نیز می خواند و اینگونه که از روند مذاکرات مشخص است شاید با پایان روند مذاکرات شاهد دست بیعت زلمی خلیل زاد با هبت الله رهبر طالبان باشیم.بر اساس نگاه این مقاله نویس، یکی از اعضای هیات امریکا در مذاکرات به شرط پنهان ماندن هویتش به روزنامه ‌نگاران گفت که موضع طالبان در برخی موارد مشخص نیست، اما در مجموع گفتگوی خوبی با آنها صورت گرفته است و برخی موارد معین شده در مذاکرات شامل «فراهم کردن امنیت کامل برای نیروهای ناتو در زمان خروج از افغانستان» است.در ادامه این مقاله آمده است: طالبان می خواهد که آمریکا تسلیحات نیروهای ناتو را به آنها تحویل دهد یا تمامی این اسلحه‌ها را همراه با نیروهایش از افغانستان خارج کند که این موضوع برای آمریکا بسیار هزینه‌بردار خواهد بود، به همین دلیل ژنرال ووتل پیشنهاد فروش این سلاح‌ها را به پاکستان ارائه کرده ولی اسلام آباد تمایل چندانی به خرید این سلاح‌ها ندارد بنابراین به نظر می‌رسد حجم زیادی از این تسلیحات در خاک افغانستان نابود شوند. به گفته این منبع، طالبان آمادگی خود برای بخشیدن تمامی ارکان دولت افغانستان را اعلام کرده است و علاوه بر آن طالبان پذیرفته است که افراد مهم دولت اشرف غنی نیز بعد از خروج نیروهای ناتو در حکومت موقت سهیم باشند.طالبان همچنین از فساد مالی در حکومت فعلی افغانستان ابراز نگرانی کرده و علاوه بر آن زمان خروج نیروهای آمریکایی نیز مشخص شده است و به گفته منابع نیروهای ناتو باید تا ژوئن سال ۲۰۲۰ میلادی از خاک افغانستان خارج شوند، در حال حاضر خواسته‌های آمریکا به انحصار پایگاه هوایی بگرام کاهش یافته است که به نظر می رسد این برای طالبان قابل قبول نیست.در فرازهای آخر مقاله روزنامه نوای وقت پاکستان آمده است: طالبان به هیچ عنوان حاضر نیست موضع خود را در مورد پایگاه هوایی بگرام تغییر دهد و می گوید در صورت امضاء شدن معاهده صلح ‌آمیز با آمریکا تا زمان خروج کامل نیروهای ناتو، هیچ گونه حمله ای را انجام نخواهد داد، اما حاضر نیستند سلاح‌های خود را کنار بگذارند.طالبان درباره نیروهای امنیتی افغانستان می‌گوید در صورتی که آنها خود را خلع سلاح کنند از سوی طالبان در امان خواهند بود، در غیر این صورت طالبان حملات خود به نیروهای امنیتی افغانستان را ادامه خواهد داد. و در مجموع بر اساس خبرهای رسیده از مذاکرات تنها موضوعی که در حال حاضر به نظر می رسد صحت داشته باشد امضای معاهده ای برای خروج نیروهای ناتو از افغانستان در ۱۸ ماه آینده است. در بخش پایانی این مقاله آمده است: سفر چند روزه خلیل زاد به پاکستان سپس قطر و افغانستان، سرعت بخشی روند مذاکرات صلح آمیز افغانستان را نشان می دهد. پس از حادثه ۱۱سپتامبر در آمریکا، حمله به افغانستان از سوی آمریکا و دیگر کشورهای حامی آنها به عنوان تنها راه حل برقراری صلح جهانی انجام شد و آن زمان طالبان در افغانستان حکومت می کرد.که در پی حملات ناگهانی از سوی گروهک‌های تروریستی علیه پاکستان مذاکراتی جهت برقراری صلح آغاز شد، اما به دنبال خبر‌های حاکی از ناموفق بودن مذاکرات این آمریکایی‌ها بودند که به افغانستان حمله کردند و این شروع مشکلات بزرگتری برای پاکستان بود، چرا که دولت ژنرال پرویز مشرف تمامی شرایط آمریکا را قبول کرده بود و حاضر به حمایت از آنها شد. حمایتی که خاطرات خونین زیادی را در حافظه مردم پاکستان به جای گذاشت.

تابستان داغ انتخاباتی در افغانستان

تحلیلگران با اشاره به پیشینه و جایگاه نامزدهای چهارمین دوره انتخابات ریاست جمهوری افغانستان، عنوان می کنند کابل در تابستان آینده شاهد رقابت سخت میان کاندیداهایی قدرتمند و پرنفوذ خواهد بود.مهلت ثبت نام نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان که قرار است در ۲۹تیر ماه ۱۳۹۸برگزار شود، به پایان رسید و بدین ترتیب نخستین گام اجرایی برای برگزاری این انتخابات برداشته شد. مقام‌های افغانستان پیشتر این انتخابات را چند ماه عقب انداختند. آن‌ها هدف خود از این تاخیر چند ماهه (از فروردین به تیر ۱۳۹۸) را اصلاح قوانین و بهبود فرایند برگزاری انتخابات اعلام کردند اما نکته مهم آن است که مقام‌های مسئول هنوز نتایج نهایی انتخابات پارلمان این کشور که چند ماه قبل (ماه مهر) برگزار شد، اعلام نکرده اند. نکته اینجاست مسائل امنیتی حتی مانع از برگزاری انتخابات در بخش‌هایی از این کشور هم شد. از این رو قرار است در ایالت‌هایی که انتخابات مجلس در آن برگزار نشد (همچون غزنی)، این رای گیری همزمان با انتخابات ریاست جمهوری انجام شود. در صورتی که برنامه‌های انتخابات کابل به موقع صورت بگیرد در ۱۶بهمن ۱۳۹۷ فهرست ابتدایی نامزدها پس از بررسی‌ها اعلام می شود و اسامی نامزدهای نهایی انتخابات این کشور در ششم فروردین سال آینده منتشر می شود. پیش از این قرار بود انتخابات در پایان فرودین ماه سال ۱۳۹۸برگزار شود اما برخی تردیدها و چالش‌ها آن را سه ماه به تاخیر انداخت و گفته می شود این انتخابات در روزهای پایانی تیرماه سال آینده برگزار می شود:

انتخابات پرحاشیه افغانستان

انتخابات ریاست جمهوری افغانستان هر ۵ سال برگزار می شود. پس از حمله نیروهای آمریکایی به این کشور به بهانه حضور القاعده، نخستین انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۴ برگزار شد. در آن مرحله پس از رقابت نزدیک به ۲۰ نامزد «حامد کرزی» به عنوان رئیس جمهوری این کشور انتخاب شد. در این انتخابات بیشترین میزان مشارکت شهروندان افغان تاکنون به ثبت رسید و بیش از ۷۰ درصد از ۱۲ میلیون شهروند ثبت نام شده در آن مشارکت داشتند. دومین انتخابات ریاست جمهوری افغنستان در سال ۲۰۰۹ با ثبت نام و رقابت ۳۸ نامزد صورت گرفت که کرزی بار دیگر بیشترین آرا را کسب کرد. پس از وی «عبدالله عبدالله» نزدیک به ۳۰ درصد آرا را کسب کرد. تردیدها نسبت به سلامت انتخابات موجب شد تا عبدالله برای دور دوم انتخابات وارد عرصه نشود و کرزی بار دیگر بعنوان رئیس جمهوری این کشور انتخاب شد. سومین انتخابات این کشور نیز در سال ۲۰۱۴ برگزار شد. در این دوره تعداد نامزدهای ریاست جمهوری به ۱۰ تن نرسید؛ انتخابات هم در دو دور برگزار شد در پایان «اشرف غنی» پیروز این رقابت نام گرفت. پیروزی «اشرف غنی» با انتقادهای فراوانی از سوی رقبا به ویژه عبدالله روبرو شد. همین موضوع و حاشیه‌های آن موجب شد تا برای عبدالله عبدالله که در دور نخست انتخابات ریاست جمهوری افغانستان حائز بیشترین آرا شده بود، اما در مرحله بعد از سوی کمیسیون انتخابات شکست خورده اعلام شد، راه حلی بی سابقه اندیشیده شود. در سال ۲۰۱۴ برای رفع اختلاف‌ها و اعتراضات به نتیجه انتخابات دولت وحدت ملی در افغانستان تشکیل شد و برای نخستین بار پست رئیس اجرایی دولت هم در میان مقام‌های ارشد کابل جای گرفت. بسیاری از تحلیلگران مسائلی همچون وجود ناامنی، شفاف نبودن روند انتخابات و پاسخگویی اندک قوه مجریه را در کنار خبرهای گسترده از تقلب در رای گیری و شمارش آرا و در نهایت ساختار قبیله ای (قومی و زبانی) این کشور را از جمله عوامل مهمی می دانند که تقریبا برای همه انتخابات افغانستان حاشیه‌های فراوانی را ایجاد کرده و باعث تزلزل در نتایج و جایگاه مقام‌های این کشور شده است.

انتخاباتی داغ با نامزدهایی پرقدرت

یکی از مواد قانونی برای ثبت نام نامزدهای ریاست جمهوری در انتخابات افغانستان اعلام و ثبت دو معاون رئیس جمهوری از سوی هر یک از کاندیداها در زمان ثبت نام اولیه است. همچنین گفته می شود نامزدها باید فهرست ۱۰۰ هزار طرفدار خود را در کنار مبلغی پول برای ثبت نام ارائه کنند. براساس خبر رسانه‌ها اکنون ۱۸ نامزد قادر شدند تا در انتخابات ثبت نام کنند. از نگاه بسیاری از رسانه‌ها و تحلیلگران مهمترین گزینه‌ها رئیس‌جمهوری و رئیس اجرایی کنونی کشور هستند. اشرف غنی در ثبت نام اولیه خود «امرالله صالح» و «سرور دانش» را معاون اول و دوم معرفی کرد. عبدالله عبدالله نیز «عنایت‌ الله بابرفرهمند» را به عنوان معاون اول و «اسدالله سعادتی» را معاون دوم اعلام داشت. به نوشته رسانه‌ها دیگر نامزها همچون «محمد حنیف اتمر» و «گلبدین حکمتیار» نیز از جمله چهره‌های سرشناسی هستند که برای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان ثبت نام کرده اند . تارنمای نشریه«The Diplomat» در گزارشی آورده است اگرچه افغانستان با یک انتخابات دیگر در حال تجربه دموکراسی است اما رقابت‌های انتخاباتی با ثبت نام‌های اخیر بسیار پیچیده تر شده است. رقابت با حضور غنی، عبدالله و حنیف اتمر که در گذشته مشاور امنیت ملی بود شدیدتر می شود . به نوشته این گزارش، مسائل گوناگونی وجود دارند که نگرانی در مورد انتخابات افغانستان را بیشتر کرده اند. تهدیدهای امنیتی طالبان در کنار مذاکرات کشورهای مختلف با این گروه بعلاوه هراس از تقلب در انتخابات مهمترین مسائلی هستند که ذهن همگان و حتی شهروندان را به خود مشغول کرده اند. این نگرانی با توجه به تجربه انتخابات پارلمانی قبل عمیق تر هم می شود.

گزارش نشریه دیپلمات افزود: در افغانستان تهدید به خشونت و توانایی برای بسیج گروهی از افراد به عنوان ابزارهایی در راستای فشار بر مذاکرات سیاسی و پیمودن مسیر مصالحه و سهم گرفتن از قدرت مطرح بوده اند. زارش فوق انتقادهای گسترده ای به نتیجه انتخابات در سال ۲۰۱۴ را نیز در همین چارچوب ارزیابی کرد و افزود: در آن زمان اتهام‌های گسترده‌ای مطرح شد که در نهایت بحران بلندمدت سیاسی و حتی درگیری‌های قومی را هم به دنبال داشت و در نهایت به تقسیم قدرت میان دو فردی که بیشترین آرا را کسب کرده بودند منجر شد.

روزنامه «نیویورک تایمز» هم نوشت ثبت نام از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری، مهمترین رقبای چالش آفرین برای اشرف غنی را مشخص کرد. در بحبوحه هراس آلود جنگ در افغانستان ممکن است تقلب در انتخابات باعث بی ثباتی‌های بیشتر در این کشور شود. این روزنامه آمریکایی، حنیف اتمر مشاور پرقدرت امنیت ملی پیشین کابل را مهمترین رقیب اشرف غنی دانست که اکنون با شعار «نجات کشور» به رقابت‌ها پا گذاشته است. وی سوءمدیریت را عامل وضعیت کنونی افغانستان توصیف کرد. نیویورک تایمز همچنین «روح الله نبیل» رئیس پیشین اطلاعات، «زلمای رسول» وزیر امور خارجه پیشین این کشور را که در سال ۲۰۱۴ نفر سوم انتخابات شد و «شیدا عبدعلی» از دیپلمات‌های نزدیک به حامد کرزای را از دیگر چالش‌های مهم برای رئیس جمهوری کنونی در انتخابات پیش رو توصیف کرد. این گزارش افزود: ظهور نامزدهای پرقدرت در انتخاباتی که بنا بر دلایلی به تاخیر افتاد، از میزان تردیدها در مورد برگزاری آن کاسته است. تارنمای شبکه تلویزیونی «بلومبرگ» اما دو فرد پرقدرت در دولت کنونی کابل را به عنوان مهمترین گزینه‌ها برای ریاست جمهوری ارزیابی کرد و عنوان داشت که افزایش خشونت‌ها از سوی طالبان و تهدیدهای این گروه، نگرانی‌ها در مورد انتخابات را بیشتر کرده است. براساس این گزارش، عبدالله رقیب پرقدرتی برای اشرف غنی با شمار می رود؛ وی که در دوره پیشین هم خود را پیروز انتخابات می دانست اکنون برای انتخاب به عنوان رئیس جمهوری این کشور وارد انتخابات شده است. بلومبرگ، علاوه براین دو مقام ارشد کابل، گزینه‌های همچون حنیف اتمر، گلبدین حکمتیار و رحمت الله نبیل را از دیگر نامزدهای پرقدرت توصیف کرد. این شبکه خبری اما موضوع تهدیدهای طالبان را جدی دانست و اعتقاد دارد از آنجا که این گروه حدود نیمی از افغانستان را در کنترل دارد و در این مناطق به جنگ با دولت مرکزی می پردازد تهدیدی بالقوه برای انتخابات آتی محسوب می شود. از طرف دیگر در مورد توانایی شورای انتخابات در زمینه رفع کاستی‌ها پرسش‌هایی مطرح است زیرا این نهاد هنوز نتوانسته است نتیجه نهایی انتخابات پارلمان را که در ماه اکتبر برگزار شد، اعلام کند.