ورزش بانوان همچنان تحت الشعاع مدیریت‌های آقایان

سه شنبه ۶ فروردین ۱۳۹۸
17
 

قاسم کیانی- بحث پاداش‌های معوقه در ورزش بحث جدیدی نیست و مبحث کمتر دیده شدن بانوان نسبت به آقایان در ورزش هم تازگی ندارد.

بحث تبعیض‌آمیزی که نه تنها از نظر امکانات و تسهیلات بلکه در زمینه پرداخت پاداش‌های ورزشی نیز مصداق پیدا می‌کند.

در این میان اما گویا دیوار بانوان ورزشکار نسبت به ورزشکاران آقا، از یک جهت دیگر هم کوتاه‌تر است و آن هم موضعگیری مدیران ورزش نسبت به انتقادات بانوان است. موضعگیری‌هایی بعضاً تهدید‌آمیز که قاعدتاً در شرایط مشابه، در مورد آقایان ورزشکار، مصداق پیدا نمی‌کند. بالاخره سالهاست که چانه ورزش بانوان را کوچک‌تر از آقایان بریده‌اند و تجربه‌های هر روزه ثابت می‌کند که این ماجرا به مرور در همه امورات ورزش بانوان، جاری می‌شود. شاید اگر قرار باشد کمی ریشه‌ای‌تر به این قضیه پرداخته شود بتوان به این نتیجه رسید که تا وقتی قرار باشد برای ورزش بانوان، آقایان مدیر تصمیم‌گیری کنند، شرایط رو به تعدیل هم نخواهد رفت تا چه رسد به این‌که بخواهد مساوات بین ورزش بانوان و آقایان، رعایت شود. الآن سالهاست که فدراسیون‌های ورزشی صاحب نایب رئیس بانوان شده‌اند. نایب رئیسی که قرار بوده در اصل در همان فدراسیون، عملاً رئیس فدراسیون بانوان آن رشته باشد. اما آیا تا به امروز چنین موضوعی تحقق پیدا کرده است؟ اصولاً در چند درصد برنامه‌ریزی‌های فدراسیون‌های ورزشی سهم آقایان و بانوان، یکسان دیده شده است؟ و مهمتر از آن آیا دست نایب رئیس بانوان فدراسیون‌ها برای تصمیم‌گیری در مورد ورزش بانوان زیر‌مجموعه خود، به اندازه رئیس فدراسیون‌ باز است؟ اصولاً جایگاهی که نایب رئیس بانوان در فدراسیون‌ها دارد آیا برآورنده تعریف وظایف رئیس بانوان فدراسیون هست؟ و به‌واقع اگر در چارت سازمانی فدراسیون‌ها قرار باشد واقعیت‌های جایگاه‌های پست‌های موجود، مشخص شود آیا جایگاه نایب رئیس بانوان در ارزشگذاری‌ها و اختیاراتی که باید داشته باشد، هم ردیف یا بعد از رئیس یک فدراسیون قرار می‌‌گیرد یا این‌که بعضاً برخی از کمیته‌ها یا معاونت‌ها در عمل جلوتر از نایب‌رئیسی بانوان هستند؟

واقعیت قضیه این است که بعد از عدم توجه به ورزش بانوان و آن زمانی که چاره‌ای نبود تا بالاخره آنان هم دیده شوند ابتدا برای خالی نبودن عریضه کار ورزش بانوان در فدراسیون‌های صد‌ درصد مردانه آغاز شد و پس از آن برای اینکه این ماجرا ظاهر بهتری پیدا کند نایب رئیسی بانوان هم به چارت فدراسیون‌ها اضافه شد. هرچند که در ابتدای امر، تمام تصمیم‌‌گیری توسط رئیس مرد فدراسیون‌ برای بانوان گرفته می‌شد و بودجه‌ای مشخص هم برای بانوان وجود نداشت و حتی امروز که سالها از این ماجرا می‌گذرد شاید در تنها موردی که نایب رئیس بانوان می‌توانند همتراز رئیس فدراسیون باشند، در حد اظهار نظر درباره ورزش بانوان فدراسیون مربوطه است بدون این‌که از امکانات و تسهیلاتی متناسب با بانوان نسبت به آقایان در همان فدراسیون‌، برخوردار باشند.

در این شرایط شاید خیلی از واقعیت‌ به دور نباشد که علی‌رغم توجه بیشتر نسبت به ورزش بانوان طی سال‌های اخیر و تبلیغات فراوانی که در این راستا صورت پذیرفته اما ورزش بانوان در فدراسیون‌ها در اولویت دوم و پس از ورزش آقایان قرار دارد و با توجه به شرایط موجود در ورزش، از نواب رئیس بانوان هم، کاری بیشتر از این ساخته نیست و از استقلالی که طبق ساختار سازمانی باید داشته باشند، برخوردار نیستند و هنوز هم دخالت‌های مدیران مرد فدراسیون‌ را به خود می‌بینند.

یکی از همین نمونه‌ها، موضعگیری و اظهار‌نظر داود پرهیزگار در قبال انتقاد تنی‌چند از بانوان ملی‌پوش فوتبال است که تلویحاً تهدید کرده می‌تواند از دعوت مجدد آنان به تیم ملی خودداری کند.

طبق مطالبی که در بالا آمد، پرهیزگار آنقدر خود را محق در این زمینه می‌داند که فراموش کرده، سرپرست کمیته فوتبال فدراسیون که یک مرد است از نظر فنی نمی‌تواند در مورد انتخاب بازیکنان اظهار نظر کند و این حق و وظیفه مربیان اهل فن است که بازیکنان حائز شرایط را به اردوهای تیم ملی دعوت کنند چون با توجه به شرایطی که برای فوتبال بانوان وجود دارد حتی برای مردان اهل فن فوتبال هم این شرایط مهیا نیست که بتوانند از نظر فنی در مورد بانوان فوتبالیست نظر بدهند چون آنان اجازه ندارند در مسابقات و تمرینات بانوان شرکت داشته باشند همین موضوع نشان می‌دهد که ورزش بانوان آنچنان از استقلال به دور است که سرپرست مرد کمیته فوتبال فدراسیون علناً در قبال انتقاد بانوان موضعگیری می‌کند در حالی‌که اگر انتقاد صورت گرفته حتی به حق هم نبوده باشد، انتظار می‌رود نایب رئیس بانوان یک فدراسیون در مورد آن اظهار نظر کند مگر این‌که در چارت فدراسیون فوتبال سازمانی داشته باشیم که مثلاً بانوان ورزشکار آن، زیر مجموعه ورزش بانوان آن فدراسیون و عملاً تحت نظر نایب‌رئیس بانوان نباشند!

و یک سؤال این‌که به‌واقع اگر چنین اتفاقی در حوزه فوتبال آقایان می‌افتاد آیا سرپرست کمیته فوتسال در مورد آقایان هم همینگونه اظهار نظر می‌کرد؟ در چنین شرایطی آیا کادر فنی تیم ملی بر او خرده نمی‌گرفت که در حوزه اختیاراتش اظهار نظر نکرده است؟

در هر حال اتفاقاتی از این دست هرازگاهی رخ می‌دهد تا ثابت شود که علی‌رغم شعارها و تبلیغات مطروحه مبنی بر عدم تبعیض بین ورزش بانوان و آقایان، این ماجرا همچنان پابرجاست و حضور نواب رئیس بانوان در فدراسیون‌ها هم همچنان جنبه‌های فرمایشی‌اش، بیشتر از جنبه‌های عملی مدیریتی تعریف شده برای آن، است.

بازیکن تیم ملی فوتسال بانوان ایران تهدید شد!

گلایه ملی پوش فوتسال بانوان از پرداخت نشدن پاداش های این تیم با تهدید از سوی سرپرست کمیته فوتسال همراه شد!

به گزارش خبرنگار مهر، تیم ملی فوتسال بانوان فروردین ماه سال جاری در رقابت‌های قهرمانی آسیا برای بار دوم موفق شد بر بام قاره کهن بایستد. حدود ۱۰ ماه از قهرمانی ملی‌پوشان در آسیا می‌گذرد و بازیکنان همچنان در انتظار پاداش‌های خود هستند. در این مدت تاج، رئیس فدراسیون و صوفی زاده، نایب رئیس بانوان فدراسیون خبر از پرداخت پاداش ملی پوشان داده اند که تا به امروز این امر محقق نشده است.

لیلا صوفی زاده در آخرین مصاحبه خود با خبرنگار مهر اعلام کرده بود تا پایان سال پاداش ملی پوشان پرداخت خواهد شد. حال فرزانه توسلی، گلر تیم ملی در مصاحبه با خبرنگار مهر از وعده های عملی نشده مسئولان گلایه کرد که این گلایه با واکنش سرپرست کمیته فوتسال همراه بود.

فرزانه توسلی در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه «در صحبت ها گفتید اگر تا پایان سال پاداش ها پرداخت نشود بازیکنان تصمیم دیگری خواهند گرفت. یعنی ممکن است بازیکنان تصمیم به ترک تیم ملی بگیرند؟» گفت: تمام بازیکنان دوست دارند برای تیم ملی بازی کنند. اگر غیر از این بود هیچ یک با توجه به شرایط موجود در تیم نمی ماندند چرا که نامهربانی‌های بسیاری دیده‌ایم اما به خاطر علاقه و عشق ماندیم و حتی خودمان را با تیم مردان مقایسه نکردیم. باید حق بدهید که دلسرد و ناراحت شویم. نمی‌دانیم قرار است چه اتفاقی رخ بدهد. نمی دانم به اردو بروم یا نروم چون این رفتار توهین و بی احترامی به شخصیت ملی پوشان است. داوود پرهیزکار بعد از این اظهار نظر با سایت فدراسیون فوتبال گفتگو کرد و غیرمستقیم پاسخ اظهارات بازیکن تیم ملی فوتبال را داد. وی در این مورد گفت: دعوت از یک بازیکن به تیم ملی و انتخاب کادر فنی به عنوان سرمربی یا مربی برای هر فردی یک افتخار است و معتقدم پوشیدن پیراهن مقدس تیم ملی و مربیگری در این عرصه موقعیتی است که هر فردی آرزوی آن را دارد.اگر فردی در راستای اهداف تیم ملی فوتسال چه به عنوان بازیکن و چه در بحث کادر فنی نمی تواند ما را همراهی کند بدون شک راهی برای آن خواهیم یافت و نفراتی که علاقه به موفقیت تیم ملی فوتسال داشته باشند را به اردوی تدارکاتی دعوت خواهیم کرد.

این مقام مسئول خاطرنشان کرد: ظرفیت های فوتسال کشور در حوزه آقایان و بانوان آنقدر وسیع است که تیم های ملی فوتسال وابسته به اشخاص نخواهد نبود. ما هدفمان ایجاد بهترین شرایط برای تیم ملی فوتسال بانوان بوده و از هیچ تلاشی در این زمینه دریغ

نمی کنیم. در این میان انتظار داریم که تمامی نفرات ما را در این زمینه کمک کنند و اگر نمی توانند بدون شک کمیته فوتسال دنبال راه چاره خواهد بود.

سرپرست کمیته فوتسال بدون اینکه نامی از توسلی ببرد او و بازیکنانی که چنین دیدگاهی دارند را تهدید کرده است در صورت اصرار بر مواضعی که دارند از تیم ملی کنار خواهند گذاشت و نفرات جدیدی را به اردو دعوت می کنند.