تشییع پیتر سلیمانی‌پور از مقابل تالار وحدت

شنبه ۴ اسفند ۱۳۹۷
69
 

مراسم تشییع پیتر سلیمانی‌پور، آهنگ‌ساز و نوازنده سازهای بادی، صبح روز گذشته در تالار وحدت برگزار شد.

امیر بهاری که اجرای مراسم را برعهده داشت، در سخنانی کوتاه گفت: ما امروز اینجا جمع شده‌ایم برای بدرقه پیتر سلیمانی‌پور، انسانی وارسته که گمان می‌کنم هر کس یکبار با او سلام و علیک کرده باشد به واسطه همان سلام و علیک جذبش شده است و رابطه‌اش با او را ادامه داده‌ باشد.

برای از دست دادن پیتر سلیمانی‌پور بسیار متاسفم، هم به واسطه توانایی‌های بی‌حصرش و هم برای شخصیت وارسته‌اش. گمان می‌کنم پیتر برایمان جدا از آثارش به واسطه زندگی شخصی‌اش و زیست هنرمندانه‌اش مهم باشد.

در ادامه سیاوش روشن (آهنگ‌ساز و نوازنده عود) پشت میکروفن رفت و گفت: می‌خواهم در رابطه با صمیمی‌ترین دوست سال‌های اخیرم چند کلامی صحبت کنم، مردی که زندگی حقیقی داشت و صحبت کردن در موردش بیشتر به بازگو کردن افسانه شبیه است اما افسانه‌ها را نیز باید گفت نه به واسطه آنکه سرگرم کننده بلکه به واسطه آنکه الهام‌بخش‌اند.

از هشت سال گذشته که با پیتر آشنا شدم، بهترین اتفاقات زندگی‌ام برایم رخ داد. او انسانی حقیقی بود نه به معنای بی‌نقص بودن بلکه به این دلیل که هم با خودش و هم با آدم‌های اطرافش صادق بود.

بهاری درادامه از هومن مرتضوی دعوت کرد تا دررابطه با وجه گرافیتی پیتر سلیمانی پور صحبت کند.

مرتضوی نیز گفت: همه آنها که مرا می‌شناسند، می‌دانند که مانند ملخ صحبت می‌کنم و آنقدر از موضوعی به موضوع دیگر می‌پرم که مخاطب به سختی متوجه آنچه می‌گویم، می‌شود ما در دهه ۶۰ شکل گرفتیم، دهه‌ای که نه جا و نه وقتی برای شکل‌گرفتن بود. ما نه فضای آموزشی درستی داشتیم و نه مربیان درستی و تنها دوستانمان بودند که کمک‌مان می‌کردند.

دوستانی که امروز یکی از آنها در تابوت خوابیده است. ما مثل کوهنوردانی بودیم که در سرما به یکدیگر چک می‌زدیم تا بیدار بمانیم، به انحراف نرویم و در لحظه بهترین خودمان باشیم.

من و پیتر هیچ‌گاه او را به عنوان یک گرافیست جدی نگرفتیم نه به این دلیل که گرافیست نبود بلکه به این دلیل که انسانی به شدت تصویری بود اما تصویرش را از طریق موسیقی و صدا منتقل می‌کرد. شاید بهترین کلمه برای توصیف پیتر واژه‌اش شیدایی باشد. انسانی شیدایی که منطق نداشت و بهترین آلبوم‌هایش در راه بودند و هنوز منتشر نشده‌اند.

در ادامه این مراسم آزاده بابایی‌فر، همراه سال‌های اخیر پیتر سلیمانی‌پور گفت: یکی از دلایل مهم جمع شدن ما در اینجا بدرقه کردن عزیزی است که دوستش داشتیم.

امیدوارم بتوانم به عنوان یکی از نزدیکان پیتر تسکین‌دهنده غم سایر دوستانش باشم. لازم است برای آنها که در این حد به پیتر نزدیک نبودند نکته‌ای را بیان کنم. پیتر سال‌های اخیر را در آرامشی نسبی گذراند اگرچه وضعیتی که در آن بود بسیار دشوار می‌نمود.

دلم نمی‌خواهد گریه کنم چون لحظات سال‌های پایانی زندگی او پر از عشق پر از رنگ و صدا و لذت بود. من یاری را همراهی کردم که مرد بسیار شجاعی بود و تلاش کردم از او یاد بگیرم که چطور می‌توان در این شرایط شجاع بود.

او بود که به من نیرو می‌داد تا همراهش حرکت کنم. پیتر با سرطان نجنگید، پیتر با سرطان زندگی کرد. چیزهایی است که نمی‌توانم برایتان بگویم اما اجازه بدهید این لحظات را با کمی خوشحالی و حتی با کمی لبخند سپری کنیم چون او کارهایی را که دلش می‌خواست انجام داد اگرهم اشکی می‌ریزیم نشانه دلتنگی‌مان است و نشانه از دست دادن پیتر.

در پایان این مراسم امیر بهاری اعلام کرد که به خاکسپاری پیتر سلیمانی در آرامستان ارامنه مسگرآباد (دروازه دولاب) با حضور خانواده او و به شکل خصوصی برگزار می‌شود همچنین روز پنجشنبه ۲۲ شهریور از ساعت ۱۶ تا ۱۸ مراسم یادبودی برای او در کلیسای ارتدوکس واقع در خیابان مفتح برگزار

می‌شود.