رئوف پیشدار
 

به احتمال زیاد ویدئویی ٢٠ ثانیه ای را در شبکه های اجتماعی دیده‌اید که در آن دو دختر بچه و یک پسر بچه لُر از عشایر استان چهارمحال و بختیاری  پدرشان را که برنو بدست دارد، تشویق می کنند بالگردهای آمریکایی را که به دنبال خلبان سقوط کرده آمده اند، بزند.
آن‌ها فریاد می زنند :بابا بزن، بابا بزن ! و صدای شلیک برنو به گوش می رسد.
هواپیمای F۱۵ آن خلبان روز جمعه ١۴فروردین ماه ١۴٠۵ روی مناطق مرکزی ایران هدف قرار گرفت و سقوط کرد. بلافاصله ایرانی ها ، نه دولت! میلیاردها تومان و ده‌ها هزار دلار برای دستگیری او جایزه گذاشتند. 
 یکی از دو خلبان توسط آمریکایی ها فراری داده شد، ولی از دوّمی تا دیروز خبری نبود و امریکایی ها برای نجاتش بسیار تقلا کردند، بطوری که در اطلاعیه سپاه تصریح شده، بالگردهای امریکایی که در جستجوی خلبان در خاک ایران بودند، هدف «اصابت موثر» عشایر غیور بختیاری قرار گرفتند. سرانجام نیز با اقدام نیروهای سلحشور کشورمان، چند بالگرد و هواپیمای نظامی سی – ۱۳۰ امریکا در خاک ایران منهدم شد تا حادثه طبس برای مهاجمان امریکایی تکرار شود.
جایی که F۱۵ آمریکایی هدف قرار گرفت، سرزمین عشایر لُراست که عشقشان تفنگ برنو است. یک لُر اگر نان و آب در خانه نداشته باشد، برنو دارد. این گوشه از سرزمین ایران تا خط مرزی کردستان ایران با عراق را هشت سال جنگ عراق بعثی با ایران کُردها و لُرها نگهداری کردند.  آهنگ رزمی و حماسی « دایه، دایه وقت جنگه / مادر ، مادر وقت جنگ است»  حکم سرود سرزمینی برای لُرها را دارد. 
ویدئوی توصیف شده، عمیق تنفر ایرانی ها از آمریکا را نشان می‌دهد که حتی بچه های آنان داد می کشند و فریاد می کنند : بابا بزن! بکشیمشان! 
اما، مادر خلبان آمریکایی که در تلویزیون های آمریکا جمعه شب چهاردهم فروردین ماه ١۴٠۵ گریه کنان از ایرانی ها می خواستی با فرزندت مهربانی کنند، سناتور« تیم کین» که می گفتی با خلبان آمریکایی  «طبق قوانین بشردوستانه رفتار شود» ، بدانید که  رفتار غیر انسانی و یا کُشتن اسیر در فرهنگ متمدنانه ایرانی نیست. این جنایت بزرگ را فرزندان شما! به فرمان رئیس جمهورهای آمریکا در ویتنام، افغانستان، عراق، سوریه، لیبی، ونزوئلا و... مرتکب شدند که با فرهنگ غارنشینی و عصر حجری بزرگ شده اند و با همین فکر و فرهنگ ریاست و فرماندهی می کنند. 
ما ایرانی ها افتخار می کنیم که در نبرد شاه عباس در چالدران با متجاوزان عثمانی و در جنگ نادر پادشاه بزرگ ایران با متجاوزان شرقی از اُزبک ها تا گورکانیان همه ی کُشته های دشمن را با تشریفات کامل دینی و آئین نظامی دفن کردیم، حتی در جنگ هشت ساله با عراق بعثی متجاوز به کشته های آن‌ها بی احترامی نشد. ایران در جنگ جهانی دوم  هم پناهگاه آوارگان اروپایی جنگی بود. 
وقتی وطن دوستی تا عمق وجود بچه های عشایر ایرانی به صورت ذاتی نفوذ کرده، من نمی فهمم چطور دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا در درک این ویژگی ایرانی ها عاجز است. آمریکا در تاریخ خود یک رژیم متجاوز و غاصب سرزمین های بومیان آمریکاست. تاریخ نشان می‌دهد که تمام ٢۵٠ سال دولت داری آمریکا در جنگ و تجاوز گذشته و در دوره حاضر بیش از ٣٠ درصد اقتصاد آمریکا دست کارخانه های اسلحه سازی است که رئیس جمهوری های آمریکا را روی کار می آورند. 
آمریکا به رغم تحمیل ده‌ها جنگ به کشورها، در هیچ جنگی پیروز بیرون نیامده است.  صحنه پیروزمندانه برای ارتش آمریکا پس از ١٠ هزار روز جنگ در ویتنام، صحنه فرار آمریکایی ها با هلی کوپتر از فراز سفارت‌شان، و اجساد سوخته و هواپیماهای آتش گرفته آنها در تجاوز به ایران در صحرای طبس است؛ حادثه ای که حالا نیز تکرار شده است. 
   تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران با شعار «کمک در راه است» ترامپ آغاز شد، با «عظمت را به ایران باز می گردانیم» او ادامه یافت و حالا رسیده است به  «ایران را به عصر حجر می فرستیم!» خدا وکیلی، آیا چنین آدمی نرمال است؟ یا اساسا، می توان به او انسان گفت؟! 
از ادعاهای ترامپ در حمله به ایران «رژیم چنج / تغییر رژیم» بود. این اتفاق افتاد، منتهی در آمریکا که فرماندهان جنگ در بالاترین مقام ها یکی یکی کنار گذاشته می شوند. ترامپ بعد از یک ماه و چند روز جنگی که اسرائیل، او را به باتلاق آن کشیده، حالا به جایی رسیده است که  « تایم» هفته نامه آمریکایی در شماره این هفته اش عکسی از ترامپ را چاپ کرده که به نقشه ایران در جهان نگاه می کند و از خودش می پرسد: راه خروج  کجاست؟!