امیر قلعه نویی سرمربی تیم ملی نام ۲۶ بازیکن برای حضور در رقابتهای جام جهانی را به شرح زیر معرفی کرد:
این افراد شامل علیرضا بیرانوند، سید حسین حسینی، سید پیام نیازمند، احسان حاج صفی، میلاد محمدی، علی نعمتی، دانیال ایری، شجاع خلیلزاده، محمدحسین کنعانی، آریا یوسفی، صالح حردانی، رامین رضاییان، علیرضا جهانبخش، سعید عزتاللهی، روزبه چشمی، امیرمحمد رزاقنیا، محمد محبی، مهدی قائدی، سامان قدوس، محمد قربانی، مهدی ترابی، علی علیپور، شهاریار مغانلو، دنیس درگاهی، امیرحسین حسینزاده و مهدی طارمی هستند. بر اساس اعلام کادر فنی، محمد خلیفه و امید نورافکن با قرار گرفتن در لیست انتظار، تیم ملی را در سفر به جام جهانی همراهی خواهند کرد تا در صورت مصدومیت هر یک از بازیکنان ۲۴ ساعت مانده به مسابقات جایگزین شوند. همچنین کسری طاهری،هادی حبیبی نژاد و امیرحسین محمودی از جام جهانی بازماندند. فدراسیون فوتبال در ادامه اعلام کرد که با پیشنهاد سرمربی تیم ملی فوتبال ایران،هادی حبیبینژاد، کسری طاهری و امیرحسین محمودی در صورت تمایل و برای حفظ شرایط فنی و روحی جهت حضور در مسابقات آتی تیم ملی در رقابتهای جام ملتهای آسیا میتوانند تیم ایران را در سفر به مکزیک همراهی کنند.
میانگین سنی بالا
در ماههای اخیر بارها درباره جوانگرایی، پوستاندازی و ساختن تیمی برای آینده صحبت شد و بازیکنانی مانند امیرحسین محمودی، کسری طاهری، محمد خلیفه وهادی حبیبینژاد به اردوها دعوت شدند، در تمرینات حضور داشتند و این امید را به وجود آوردند که قرار است بخشی از نسل تازه فوتبال ایران باشند. با این حال، در مهمترین آوردگاه ممکن، بار دیگر تجربه بر جوانی مقدم شد.
خط خوردن امیرحسین محمودی که در اردوها و دیدارهای اخیر تیم ملی نمایشهای امیدوارکنندهای داشت، برای بسیاری از اهالی فوتبال غیرمنتظره بود. در کنار او، کسری طاهری و محمد خلیفه نیز از رسیدن به فهرست نهایی بازماندند؛ بازیکنانی که حضورشان میتوانست میانگین سنی تیم ملی را به شکل محسوسی کاهش دهد و نشانهای عملی از سیاست جوانگرایی باشد.
میانگین سنی ایران در ۷ دوره جام جهانی به این شرح است:
جام جهانی ۱۹۷۸؛ میانگین سنی: ۲۳ سال و ۲ ماه
جام جهانی ۱۹۹۸؛ میانگین سنی: ۲۶ سال و ۵ ماه
جام جهانی ۲۰۰۶؛ میانگین سنی: ۲۷ سال و ۲ ماه
جام جهانی ۲۰۱۴؛ میانگین سنی: ۲۸ سال و ۴ ماه
جام جهانی ۲۰۱۸؛ میانگین سنی: ۲۶ سال و ۵ ماه
جام جهانی ۲۰۲۲؛ میانگین سنی: ۲۸ سال و ۱۱ ماه
جام جهانی ۲۰۲۶؛ میانگین سنی: ۲۹ سال و ۸ ماه
با این شرایط، تیم ملی فعلی مسن ترین تیم تاریخ فوتبال کشور در جامهای جهانی مختلف خواهد بود.
به نظر میرسد کادر فنی در انتخابهای خود بیش از هر چیز روی تجربه بینالمللی بازیکنان تمرکز کرده است. حضور در مسابقات بزرگ، آشنایی با فشار روانی جام جهانی، تجربه بازی مقابل تیمهای مطرح و همچنین توانایی بازی در چند پست مختلف از جمله شاخصههایی بوده که در تصمیمگیریهای نهایی نقش مهمی داشتهاند.
با این حال، نباید از چالشهای یک تیم با میانگین سنی بالا به سادگی عبور کرد. یکی از مهمترین دغدغههای کادر فنی در جام جهانی، بحث ریکاوری بازیکنان است. فاصله زمانی محدود میان مسابقات مرحله گروهی و همچنین سفرهای طولانی در خاک آمریکا، کانادا و مکزیک میتواند فشار مضاعفی را به بازیکنان وارد کند. در چنین شرایطی، سرعت بازگشت بدن به شرایط مطلوب مسابقه اهمیت ویژهای پیدا میکند؛ موضوعی که معمولاً در بازیکنان جوانتر با سهولت بیشتری انجام میشود.
از سوی دیگر، افزایش سن به طور طبیعی احتمال آسیبدیدگیهای عضلانی و زمان مورد نیاز برای بازیابی کامل را افزایش میدهد. هرچند بسیاری از بازیکنان باتجربه تیم ملی همچنان در سطح بالایی از آمادگی قرار دارند، اما حفظ این شرایط در طول یک تورنمنت فشرده نیازمند برنامهریزی دقیق بدنی و پزشکی است. مدیریت دقایق بازی، چرخش نفرات و استفاده بهموقع از بازیکنان ذخیره میتواند در این زمینه نقشی تعیینکننده ایفا کند.
با توجه به اینکه بازیکنان ذخیره هم فاقد سرعت و جسارت جوانی هستند، به نظر میرسد این فهرست نتیجه احتیاط بیش از حد کادر فنی و تمرکز آنها روی کسب نتایج صرفا آبرومند بوده است.
شما چه نظری دارید؟